BÖlüm 6- Bataklıktaki Tuzak

Bir kaç gün evvel gelen arda okan, bölük ile hızlı bir uyum sağlamıştı. Komutan Tuğra´nın morali hala iyi değildi. Çünkü hala toprağa verdiği ve canından kıymetli dostu olan onur´un öldüğüne hala inanmıyordu. Aradan uzun bir süre geçti ve komutan Tuğra yeniden kendine gelmişti. Komutan, bölüğüne baktı;

-Rahat. Bölük beni iyi dinleyin. Bugün saat 14.45 civarı, Merkez cami çevresini tekrardan Teröristler cevrelemiş. Amacımız, bugün HEPNİZİN GÖZLERİ DÖRT AÇIK OLACAK BEYLER. Çünkü düşmanımız artık bizi tanıyor, yani Ne yapacağımızı önceden biliyorlar. Herkes dikkatli olacak. ANLASILDI MI ASKER.

-ANLAŞILDI KOMUTANIM´ ve bölük ekipmanlarını donandı ve hemen arabalara atlayıp yola koyuldular.

Komutan Tuğrayı artık iyi tanıyorlardı yani ne tür bir strateji uygulasa onun karşılığını verecek kapasiteye ulaşmışlardı. Tam merkez camisine yakın bir yerde terör askeri arka taraftaki arabaları kurşuna dizmeye başlamıştı. Komutan Tuğra;

-YERE YATIIIIN´ diye bağırarak bölüğüne seslendi. Tam düşman askerini ezmeye yakınlardı ki düşman tam da kazdıkları derınce çukur olan tuzağın önünde durarak, akrabalardan birini tuzağa düşürmüştü. Çukur o kadar derindi ki aşağısı ışık ile de gözükmüyor du. Hemen çevredeki terör askerlerini arabadan inip caminin bir tarafına cevreleyip saf dışı bırakan Komutan tugra ve bölüğü, aşağıya düşen arkadaşlarına sesleniyorlardı.

-Beyler. İyi misiniz?

-Komutan-öhööÖhööğğ-ım. Buradan çıkamayız komutanım. Araba üzerimize takıldı. Ters bir vaziyette şuan.

-Siz dayanabilir misiniz, onu söyle?

-Acele edin komutanım. Nefes almakta güçlük çekiyoruz. Dediler ve komutan tuğra, bir çözüm aramaya koyuldu.