Bölüm 1- Sıcağın Altında Yemin

1991 yazı Adana’ya erken gelmişti. Asfalt, güneşin altında erirken kışlanın duvarları bile nefes alıyormuş gibi çatlıyordu. Tuğra Ayaz Dönmez, kamuflajının yakasını düzeltirken alnından süzülen teri silmedi. Yemin töreninden bu yana aylar geçmişti ama içindeki ağırlık azalmamıştı. Silahı omzunda değil, sanki kalbinin tam üstündeydi.Adana o yıllarda sadece portakal çiçeği kokusuyla anılmıyordu. Şehir, geceleri patlayan seslerle uyanıyor; gündüzleri suskun bir tedirginlikle yaşıyordu. Terör saldırıları, söylenti gibi yayılıyor; kimse yüksek sesle konuşmasa da herkes aynı korkuyu taşıyordu.Tuğra yirmi üç yaşındaydı. Toroslar’ın serin rüzgârında büyümüş, askerliğe geldiğinde sıcağın insanın aklını da yorduğunu öğrenmişti. Ama onu en çok yoran sıcak değil, belirsizlikti.
İçinden şunları geçiriyordu bir yandan;
"Ya bu topraklar terör örgütünün eline geçerse..."