7.BÖLÜM

Hümeyra'dan

Rüzgar Abi'mi kolundan çekiştire çekiştire mutfağa zor da olsa getirmiştim.

Ben dolaptan atıştırmalık çıkarırken kollarını bağlayıp tezgaha yaslanmış öylece duruyordu.

"Öyle sadece ayakta dikilirsen atıştırmalıklar ayağına gelmeyecek Rüzgar Abi."

"Ne yapayım kızım ben?"

"Az el at,bir şeylere yardım et."

"Neye yardım edeyim?"

Elimdeki malzemelerle öylece durup gözlerimi ona diktim.

"Ne?" diyerek ellerini iki yana açtı.

"Abi gerçekten sıfır yetenek. Gerçi yeteneğin olmasına gerek yok ki. Şuan bu atıştırmalıkları ne yapacağız?"

"Ne yapacağız?"

"Ben de sana soruyorum ne yapacağız?"

"E ben de sana sordum ne yapacağız?"

"Gökten vahiy gelir gibi tabak geldiğinde onlara koyacağız."

"Hee" dedi.

Ama olduğu yerden bir milim kıpırdamadı.

"Ya ben de senden bir şey bekliyorum" diyip üstteki dolaplardan tabakların olduğunu düşündüğüm dolabı açtım.

Ama tabaklar baya yüksekteydi.

Elimi uzattım ama nafile.

Zıplayarak almaya çalıştım.

Yine olmadı.

"Dur dur. Ben alırım" diyip nihayet yardım etmeye karar vermişti.

"Zahmet etmeseydin" dememle aldığı tabağı yerine geri koydu.

"Niye tabağı geri yerine koydun?"

"Düşündüm ve bana zahmet olduğunu fark ettim. Bu yüzden vazgeçtim"

"Şaka yapıyorsun değil mi?"

"Yoo,gayette ciddiyim"

"Rüzgar Abi verir misin şu tabaklardan bir kaç tane?"

"Olmaz,yoruluyorum."

"Öyle olsun çekil şurdan" dedim ve ittirdim.

Elime geçen sandalyeyi aldım ve dolabın önüne koydum.

Sandalyeye çıkıp tabaklardan bir kaç tane aldım.

Onları tezgaha koydum.

Aşağı inecekken ayağım kaydı.

Kendimi yerde hissetmem gerekirken bir çift elin sayesinde havadaydım.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Bu çiftimizi de unutmayalım💅🏻🫠