14.BÖLÜM

Ecrin'den

"Arda"

"Efendim"

"Şuan arkana bile bakmadan gider misin?"

"Niye?"

"Sorgulama çok hızlı git ama"

Ata'nın adımları buraya geliyordu.

"Arda,Git!"

Onu kolundan ittirdim.

"Tamam gidiyorum" dedi ve yanımdan uzaklaştı.

O sırada Ata bana doğru geliyordu.

Ben de ona doğru ilerledim.

"Niye geldin!?"

"O herif ile ne işin var senin?"

"Ya Ata Abi. Amacın ne cidden?"

"Sana tek bir soru sordum. O herifle ne işin vardı?"

"Sanane ya! Neden bütün dengemi alt üst etmek için uğraşıyorsun? Neden? Gerçekten keşke yazmasaydım."

"Ben hiç bir şey için uğraşmıyorum."

"O zaman dengemi niye sikip attın? Denge bırakmadın insanda"

"Ecrin soruma cevap alamadım"

"Aradı,iyi olmadığımı anladı. Millet sen değil tabii ki de. Sonra yanıma geldi. Ben de arkadaşça sarıldım."

Uzun bir sessizlik oldu.

"Ecrin"

"Sus,sakın konuşma. Yine yaptın yapacağını. Biliyorsun ne dersen yapacağımı,kullanıyorsun beni resmen kukla gibi oynatıyorsun parmağında"

"Ben öyle bir şey yapm-"

"Yeme beni Ata. Ben gördüğümü yaşadığımı söylüyorum. Geçen odamda da aynısı oldu. Direttin,direttin sonra gerçeği öğrendin. Rahatladın mı bana yaşattıkların için?"

"Ecrin!"

"Ne ya ne? Ecrin Ecrin ne?"

Karşımda duruyordu ama hiçbir şey söylemiyordu.

"İşte sen böylesin. Hiçbir zaman konuşamazsın. Ağzından bir şey kaçarda ben umutlanırım diye düşünüyorsun da yok öyle de yok böyle de geç. İnanmam artık hiçbir şeye sen busun işte."

Arkamı dönüp giderken kolumu kavradı.

"Bırak gidicem"

Dik dik gözlerime bakıyordu.

"Ata abi bırakı-"

Dudağımdan öpmüştü.

Hemen geri çekildim.

"Ne yaptığını sanıyorsun sen? Ne hakla beni öpersin?"

Yanlış bir şey yaptığını fark etmiş olmalı ki geri adımlar atmaya başladı.

"Ben çok özür dilerim kusura bakma gerçekten beni hatam" diyip hızla yanımdan uzaklaştı.

Hümeyra'dan

Abime mesaj attıktan sonra sadece görüldü yemiştim.

Herhangi bir cevap vermemişti.

Ama her zaman ki gibi haklıydım.

Tekrar Ecrin'i aradım.

Ama tekrardan açmadı.

Mesaj attım.

Ecrin'im güzel gözlüm üzme kendini yanıma gel ve bana her şeyi anlat güzelim. O yaratığı da bırak sal tasmasını.

Abim bu muameleyi çok ve fazlasıyla hak ediyordu.

Rüzgar abim ortalıklarda görünmüyordu.

Odalara bakmaya başladım.

"Rüzgar Abi!" diye seslendim.

Son 1 oda kalmıştı.

Kapıyı açmamla Rüzgar'ı belinde sadece bir havluyla görmem bir oldu.

Hemen elimi gözlerime götürdüm.

"Ben çok özür dilerim Rüzgar Abi. Kusura bakma" diyip hemen kapıyı açtığım gibi geri kapattım.

Ah salak Hümeyra.

Kapı da kapalı ne diye açıyorsun?

Bir kapı kapalıysa oraya girilmesi istenmiyor demek ki.

Akılsız başımın yaptığı şey yüzünden söylene söylene salona geri döndüm.

Koltuğa oturdum ve kafamı yastığa gömdüm.

Umarım yanlış anlamaz diye içimden tekrar ederken "Yeter kızım ya. Sal şu yastığı da. Senin suçun yok,sana haber vermeliydim."

Utana sıkıla yanaklarımın ısındığını fark ederek "Yanlışlıkla oldu bak gerçekten kusura bakma Rüzgar Abi"

"Kızım yeter valla kafamı yedin. Tamam. Sıkıntı yok. No Problemm."

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
ECRİN VE ATA'DAN İLK KİSSİMİZİ ALDIK🫠
HÜMEYRA VE RÜZGAR BÖLÜMLERİNİ DE HER BÖLÜM PAYLAŞIYORUM DEĞERİMİ BİLİN HE💞
SİZİ SEVİYORE💗