34.Bölüm

İyi Okumalar💖

Poyraz ' dan

Ne Yağız ne Ahu özellikle de Beril öyle davranılmayı asla haketmemişti ama sinirden gözüm dönmüştü ağzıma geleni söyledim söyleyen ağzıma sıçayım. Ne oldu bana anlamadım oysaki bizde yağızdan saklamıştık.

Ve baya oluyordu. Neredeyse iki ay. Koskoca iki ay ve ben şimdi ne yapacağımı bilmiyordum.

Kimden özür dileyecektim önümde sıra vardı neredeyse. Herkesin kalbini kırmıştım iyi bok yemiştim cidden!

Salak gibi ne yapacağımı düşünmeyi bırakmam gerektiği için yataktan kalkıp perdeleri ve pencere açtıktan sonra lavaboya gidip elimi yüzümü yıkadım ve üstüme tişört geçirip odadan çıktım ve mutfağa yöneldim.

Evde kimse yoktu. Ahu da dün gelmediği için orada kalmıştı muhtemelen.Mutfağa geldiğimde balkona çıktım ve paketten bir dal sigara aldım ve sigarayı çakmakla yakıp dudaklarıma tutuşturdum.

Artık bizimkilerden özür dilemem gerektiği için cebimden telefonumu çıkarttım:

Siz : Günaydın müsaitsen eve gelir misin ? Konuşmamız lazım. (10.52)

Güzelim🩷 : Günaydın? Abi sen misin gerçekten? (10.52)

Siz: Evet güzelim eve gelirsen canlısını görürsün. (10.52)

Güzelim🩷 : Beş dakikaya oradayım abicim. (10.52)

Abim🩵 şu mesaja " 🩶 " İfadesini bıraktı.

Ahu ' dan

Gözlerimi yavaşça açtım. Ve etrafa baktığımda odamda olmadığımı anladım.

Ve yanımda yatan yağız ' a bakınca neden eve gitmediğimi de hatırladım. Bu da gözümün dolmasına sebep olsa da hemen gözlerimi sildim.

İki gündür burada yağız'ın yanında onun yatağında uyumuştum. Bunu anlayınca yanaklarımın ısındığını hissettim.

Onu seviyordum hiçbir çıkar elde etmeden bana yardımcı olmuştu ve ben istemeden de bana asla dokunmamıştı .

Bunları düşünürken yağız gözlerini açtı ve kocaman gülümsedi:

- Günaydın güzelim daha iyi misin? Dedi yattığı yerden doğrulurken.

Morarmış göz altlarına baktım:

- Günaydın daha iyiyim teşekür ederim yaptıkların için.

- Teşekkür edilecek bir şey yaptığımı düşünmüyorum sevdiğim kadının yanında uyudum sadece dedi sırıtırken.

- O zaman bunu teşekkür olarak alabilirsin dedim yaklaşıp yanağına minik bir buse kondururken.

Şok içinde bana bakarken sırıttı:

- Ama ben daha fazlasını isterim dedi muzipçe bakarken.

- Yağız! Dedim gülerken.

- Çok yakışıyor dedi büyülenmiş gibi bakarken.

- Ne? Dedim şaşkın bir şekilde bakarken.

- Gülmek çok yakışıyor benim sevgilime dedi gülerken ona daha çok yakıştığının farkında değilken.

- Bu kadar iltifat yeterli bir daha teşekkür edersem fazlasını istiyorsun ayrıca sen dün uyumadın mı?

- Uykum kaçtı dedi gözlerini kaçırırken.

- Bana bakar mısın? Dedim şüpheci bir tavırla.

Yalan söylüyordü yalan söyleyince gözlerini kaçırırdı.Yakalamıştım onu bu sefer!

- Hadi kahvaltı yapalım dedi konuyu dağıtmaya çalışırken.

Kendini ele veriyordu hemen benim saf çocuğum!

- Bana yalan söylüyorsun anladım ben seni dedim yatakta kollarımı bağlamış otururken.

- Güzelim bana bakar mısın ? dedi ellerimi tutarken.

- Ne var dedim tripli bir şekilde yüzüne bakmadan.

- Demek trip atıyorsunuz Ahu Hanım dedi biraz daha yaklaşarak.

- Tribimi haketmiyorsunuz yağız bey? Dedim cilveli ama tripli bir sesle.

Aramızdaki mesafeyi kapatarak dudaklarıma bir buse kondurdu. O kadar beklemiyordum ki şok oldum.

- Ee şimdi hakediyor muyum? Dedi sırıtırken.

- Bilmem dedim hala yüzüne bakmazken.

- Yavrum lütfen yüzüme bakar mısın?

- Hı?

Bir anda çenemden yavaşça tuttu ve kendine çevirdi bu sayede gözlerimiz temas ediyordu:

- Güzelim dün kabus görmüştün ağlamaya başladın bunu anlayınca da gece uyumadım bir daha uyanıp ağlarsın diye üzülme diye söylemek istemedim dedi mahçup bir sesle.

- Cidden tüm gece benim için uyumadın mı? Dedim ona bakarken.

- Yok uyudum ama az uyudum sonra uyku tutmadı zaten.

- Hasta olmazsın umarım dedim endişeli bir ses tonuyla.

- Ne güzel işte hasta olursam sen bana bakarsın beraber uyuruz çok güzel olur dedi sırıtırken.

- Oha yağız! Ben ne diyorum sen ne diyorsun dedim. Yanaklarıma nüfuz eden kanı durdurmaya çalışırken.

- Nasıl yani bakmaz mısın? Dedi sahte bir üzüntüyle dudaklarını büzerken.

- Bakarım tabi ki şapşal!

Bunu duyar duymaz öksürmeye başladı:

- Yağız şimdi boğazın yırtılacak öksürme şöyle dedim gülerken.

- Ee ben hastayım ama ateşim falan vardır şimdi dedi elimi alnına koyarken.

- Fırsatçı mıyız biraz? Dedim gülerken.

- Sadece sana dedi sırıtıp göz kırparken.

Utançtan nefesim boğazıma tıkandı sanki .

Bu sefer de ben öksürmeye başladım

Yavaşça sırtıma vururken öksürüyordum geçmeyeceğini anladığında hemen komodindeki sürahiden bardağa su doldurdu ve içmem için bana uzattı:

- Yavrum iyi misin? Noldu?

- Senin yüzünden oldu utandırma artık ya! .

- Özür dilerim güzelim dedi gülerken.

- Bak hala gülüyor! Dedim gülerken.

- Ee sende gülüyorsun dedi dalga geçer gibi.

- Yağızzz! Dedim yüzüm ciddi bir hal alırken.

- Tamam yavrum dedi ellerini teslim olmuş gibi yukarı kaldırırken.

Bu haline gülerken telefonuma mesaj geldi:

Abim🩵 : Günaydın müsaitsen eve gelir misin? Konuşmamış lazım.
(10.52)

Siz: Günaydın? Abi sen misin gerçekten? (10.52)

Abim🩵 : Evet güzelim eve gelirsen canlısını görürsün. (10.52)

Siz: Beş dakikaya oradayım abicim. (10.52)

Abim🩵 şu mesaja "🩶 " İfadesini bıraktı.

Abim ile yazıştıktan sonra o kadar çok mutlu oldum ki o anın şokuyla yağız ' a sarıldım ve kaç saniye öyle durduk bilmiyorum ama yağız bir süre karşılık vermedi sanırım o da şok olmuştu. Bir süre sonra karşılık verdi.

Geri çekilirken utançla yağıza baktım:

- Kusura bakma heyecan yaptım biraz.

- Bende heyecan yaptım sanırom dedi yanakları kızarmıştı çok tatlı duruyordu.

- Ben gitsem olur mu? Abim çağırdı dedim dediğine gülerken.

- Sevgilimi tekrar göreceksem bırakırım ama dedi ensesini kaşırken.

- Görebilirsin merak etme dedim sırıtırken. Aptal gibi sırıtırken.Sahi niye böyle sırıtıyorum?

- Merak ederim ağlamak da yok güzelim tamam mı?

Yağızı başımla onaylarken görüşürüz der gibi elimi salladım onunda elini salladığından emin olduğumda odadan çıktım ve berili uyandırmadan aşağı indim. Ve dış kapıyı çektim ve çıktım merdivenlerden yavaşça inerken üstümdeki pijamaya baktım.

Ben bunu giymedim Kim? Ne ara? Giydirdi. Umarım Yağız değildir yoksa utançtan yüzüne bakamam galiba.

Apartmandan çıkınca iki sokak arkaya yürüdüm ve binanın içine girmiştim hızlıca merdivenleri çıkarken.

Dairenin önüne geldim. Ve derin bir nefes aldıktan sonra zile bastım. Birkaç saniye sonra kapıyı abim açtı. Yüzünde pişmanlık vardı yani umarım pişmanlık duyuyordur.

Bunları düşünürken ayakkabılarımı rafa koydum ve içeri geçtim. Abim sanki uzaylıymışım gibi bana bakıyordu:

- Konuşabilir miyiz ? Dedi elini ensesine atarken.

- Mutfakta mı? Dedim onu düşüncelerinden kurtarmak isterken.

- Nerede istersen dedi gülümserken.

Mutfağa doğru adımladım ve mutfağa geldiğimde yemek masasının sandalyesini çektim ve oturdum abimde tam yanıma sandalya çekti ve oturdu.

Boğazını temizlerken sessizliği bozan ilk oydu ( bir zahmet) :

- " Nereden başlasam bilmiyorum ben hepinizi çok kırdım özellikle de sen ve beril'i " Tam devam edecekken sorumla onu böldüm.

- yağızı da kırdın? Hatta o senin ağzını da kırabilirdi abi.

- Evet yağızıda kırdım dedi yüzü kasılırken. Ve devam etti:

- Zaten hepinizden özür dileyeceğim şu an da senden birtanem ben çok özür dilerim sana öyle laflar söylememeliydim. Seni çok kırdım biliyorum.Yemin ederim sen ağlayınca içimde bir şey koptu ama geri de dönemedim Affet abim affetmezsen de haklısın abicim.

Cevap vermeden direkt gözlerim dolmaya başladı. Bu özelliğimden nefret ediyorum.

Hemen abime yaklaşıp sarıldım o da saçlarımı sevmeye başlayınca rahatladım. Evime gelmiştim gerçekten. Sahi annemler neredeydi?

- Annem ve babam nerede abi dedim geri çekilip gözlerimi silerken.

- Antalya ' ya gidecekler tatile zaten iki günlük siz ister misiniz diye sordu annem de ben hayır demiştim dedi mahçup bir şekilde.

- Sorun yok dedim gülümserken.

- Ben acıktım bir şeyler söylesek mi? Dedi abim benden cevap beklerken.

- Olabilir aslında bende açım börek yerim her zamanki dedim.

- Tamam börek söyleriz de bunlar beril'in mi? Dedi abim üstümü göstererek.

- Evet sanırım Beril gece bana giydirmiş haberim yok .

- Sanırım mı? Dedi tek kaşı havadayken abim.

- Portakal suyunu unutma abicim dedim yukarıdaki odama kaçarken.

- Ahu konuşacağız bunu! Diye bir ses duydum arkamdan.

Kaç günün ardından odamdaydım girer girmez kendimi yastıklarla dolu ve yumuşak yatağıma attığım anda bildirim düştü:

Öküz : Yavrum napıyorsun ? Ağlamadın değil mi ? Bak basarım orayı biliyorsun :) (11.32)

Ahu : İyidir sen ? Kahvaltı yapacağız abicim. (11.33)

Bu çocuğu sinir etmeye bayılıyorum. Heheheh.

" Öküz " Kişisini "Sarışınım💛 " Olarak değiştirdiniz.

Sarışınım💛 : Ne yaptım yine? Trip mi yiyorum bak gelirim oraya hee. (11.33)

Ahu : NFNFNFRBNCB bir şey yapmadın hayatım şakaydı. (11.33)

Sarışınım💛 : Hayatım mı? Yavrum her saat level atlıyoruz bu mutlu etti şuan . (11.34)

Ahu: Böyle şeyler istiyorsan uslu duracaksın yağızcım. (11.35)

Sarışınım💛 : Emredersin yavrum🫡.
(11.36)

Mesajı okuyunca kahkaha attım resmen bu çocuk fazlasıyla hanımcıydı. (İmajımız açısından iyi)

Ahu şu mesaja "❤ " İfadesini bıraktı.

Bölüm sonuuu💖 Nasıl buldunuz? Yorumlarda buluşalım canlarım okuduysanız bölümleri beğenin lütfen🙂.