28.Bölüm

İyi okumalar💖

Beril ' den

Mekandan eve nasıl geldik bilmiyorum ama şuan hep beraber bizim evdeydik. Ve poyrazın bana platonik olan kuzenimdenhaberi yoktu.Tam da kuzen sayılmayız baya uzaktan akrabamız diyelim. Poyrazın haberi olmaması çok daha iyi gibi.

Ne yapacağım hakkında da bir fikrim yok. Birkaç saate gelebilirler bile.

Bunları düşünürken odamın kapısı çalındı.

- gel.

- gelebilir miyim ? Dedi ahu gelenin ahu olması beni çok rahatlatmıştı gerçekten.

- lütfen dedim ahuya bakarak neredeyse sinirden ağlayacaktım. Çünkü canım akrabamız daha 5 ay önce falan itiraf etmişti bu salakça şeyi. Yeniydi yani.

- sen iyi değilsin cidden canın baya sıkıldı. O kahvaltıda başladı zaten haberi aldın yüzün kasıldı resmen.

- bilmiyorsun değil mi? Ya da hatırlamadın? Söyledim sanki dedim ahuya bakarak.

- hatırlamıyorum güzelim ama seni rahatlatacaksa anlat diyerek sırtımı sıvazladı ahu anaç bir ses tonuyla.

- bir beş ay önce yani üçüncü sınıfta falan bunlar bize geldi annemler falan da vardı. Bu sabah uyandığımda benim odamdaydı . Bende anlam veremedim açıkçası. Sonra kız kardeşinden duydum zaten kendinden duymamla kan beynime sıçradı dedim.

- neyi? ... Yok artık senden mi?

- evet maalesef ve ben poyraz duyar diye çok korkuyorum aramız bozulmasım onu yeni buldum kaybedemem dedim.

- baya baya aşık bu sana yani? Dedi ahu onaylanmak istercesine.

- evet sanırım dedim sesim net çıkmayarak.

Ama poyrazın kapıda olduğundan haberim yoktu bir anda içeri gelince anladım. Hassiktir! Kapıyı aralık bırakmıştım.

Poyraz tek kaşı havada ikimize bakarken:

- ben çıkayım dedi ahu.

- çok iyi olur dedi poyraz dişlerinin arasından.

Bu hali bile beni korkmutmaya yetmişti.

- poyraz bende yeni öğrendim ciddiyim dedim.

- tek bir şey soracağım beril bana söylemeyecek miydin?

Beril dedi güzelim yok yavrum yok canım yok sıçtık!

- poyraz ben... Dememe kalmadan odadan çıktı.

Poyraz ' dan

Beril ve ahunun konuşmalarını duyunca inanamadım. İnsan akrabasına nasıl aşık olur lan?
Daha fazla berilin yanında durmadım ve dışarı çıktım. Ona zarar veremezdim, vermezdim ama onu sözlerimle bile incitmekten korktum açıkçası.

Kendime göre beklemediğim gayet sakin bir tavırla odadan çıktım. Gayet sakindi bana göre tabii.

Tam dış kapıdan çıkacağım canım arkadaşım:

- bro nereye?

- işim var yemeğe beklemeyin gelmem herhalde.

- ne işin var lan? Yemek yiyeceğiz işte sonra gitsen ne olacak?

Muhtemelen yağızında haberi yok olsa o herife gelin demezdi herhalde?

Bir şey söylememek için sırf ağzım dursun diye birkaç dakika cevap bile vermemeye çalışmalıydım.

- aloo? Dünyadan poyraza dedi yağız.

Ben ise gözlerimi kapatmış nefes alıp veriyordum. Irz düşmanına bak sen!

Birde beril'e zorla yaklaşmaya çalışırsa sikecektim o herifi!.

Düşüncelerimden sıyrıldım :

- laboratuvara gideceğim ya işim çıktı.

- sen bilirsin brom dedi omuzlarını silkerek.

Sinirle kapıyı çektim ve çıktım.

Ahu ' dan

Abim bir hışımla odadan çıktı. Ve gerçekten ilk defa abimi bu kadar sinirli görüyordum.

Ama abime anlam veremiyorum aşık olmak elde olan bir şey mi sanki ? Ya da benim bacım güzel olmayı kendi mi seçti? Ama o çocukla asla yalnız bırakmam bacımı. Daha gelmemesine rağmen sevemedim şimdi.

Bunları düşünürken odaya girdim.

Beril yatağın kenarına oturmuş dizlerini kendine çekmiş ağlıyordu.

Hemen yanına gittim ve sarıldım.

- ben onu kaybetmek istemiyorum diye fısıldadı ve ağlaması şiddetlendi.

Sadece sırtını sıvazlamakla yetindim. Bunun için vicdan azabı duydum. Hemen telefonumu çıkardım. Bir yandan :

- ağlama artık git yüzünü yıka diye berili tuvalete gönderdim.

Güzelim🩷 : abi Beril gerçekten çok üzüldü neden bir anda çıktın gittin?
(12.07)

Abim💙:sanane ahu seni ne ilgilendirir? Karışma lütfen. (12.07)

Güzelim🩷: karışırım bu kızı üzmeye hakkın yok abi böyle davranarak bir şey çözemezsin. (12.07)

Abim💙: ne yapayım kızım? (12.08)

Güzelim🩷: gel öpüşün barışın işte uzatma boku çıkmasın çıktı gerçi ağattın arkadaşımı. (12.09)

Abim💙: kim ağladı? (12.09)

Güzelim🩷: abi mal mısın? (12.09)

Abim💙: geliyorum oraya evdesiniz hala değil mi? (12.10)

Güzelim🩷: hızlan abi. (12.10)

5 dk bile geçmedi telefona bildirim düştü.

Abim💙 : kapıdayım.(12.14)

Hızlıca merdivenlerden indim ve kapıyı açtım.

Karşımda nefes nefese kalmış abimi gördüm:

- bu hal ne abi?

- beril nerede?

- odasında dedim imalı bir ses tonuyla.

- tamam odaya gelme dedi tam giderken arkasını döndü ve :

- sevgilimle baş başa kalacağım canım kardeşim dedi yüzü gergin bir şekilde.

Sırıtarak baktım ama pek umursamadı.

Ve merdivenleri çıkarak gözden kayboldu.

Poyraz ' dan
Ahu berilin ağladığını söyleyince kendimi çok kötü hissettim özür dilemem şarttı. Çok kırıldığını biliyordum.Yavaşça odanın kapısını açtım.Kapıyı tıklamak aklımın ucundan bile geçmedi. Odaya girdiğimde benim güzel bebeğim yatakta uzanmışım uyuyordu. Gerçekten çok masumdu.

Ses çıkarmamaya çalışarak yatağın yanına diz çöktüm. Ve bir süre onu izledim dokunma hakkını kendimde bulamadığım için dürtemedim bile uyansın diye zaten uyandırmaya kıyamazdım. Uyanmasını beklerken kapıyı kitledim nolur nolmaz . Bir süre sonra uyandı ve gözlerini yavaşça araladı.

Şaşkın gözlerle bana bakan güzelime baktım. Bir insan bu kadar tatlı olamazdı. Bebek gibi gözlerini ovuşturdu.Ve dudaklarını kıpırdattı :
- poyraz sen mi geldin?

- tabi ki ben geldim dedim çekingen bir şekilde.

Aptal kafam!

Çok pişmandım kızı dinlemeden gittim.

Yavaşça doğruldu :

- oturabilir miyim? Dedim

Başını sallayarak onaylayınca oturdum.

- bana kızdın mı? Dedi masum bir şekilde.

- benden saklayacaktın o yüzden biraz sinirlendim ve kalbinin kırılmaması için dışarı çıktım dedim.

- kırıldı ama dedi bir anda gözleri doldu. Ve yanaklarından yavaş yavaş yaşlar düşmeye başladı.

Kendimi çok suçlu hissediyordum ona dönerek:

- lütfen ağlama dedim sakin bir sesle.

- sen beni dinlemeden çektin gittin bende seni dinlemeyeceğim dedi ağlamaya devam ederken.

- beril ağlamaya devam edersen...

- ne ya? Dedi.

- uslu dursana kızım ya! Yaptık bir hata özür dilerim yavrum ben sana hiç zarar vermek ister miyim?dedim.
Ellerini ellerimin arasına alırken.

- bilmem dedi tripli bir sesle ellerini ellerimden çekerken.

- yavrum yapma böyle ya diyerek burun kemerimi sıktım.

Kafamı çevirmemle bir baktım ki benim güzel prensesim kollarını bağlamış oturuyordu.

Biraz yanına yaklaştım ve o yan tarafa kaydı. Ben yaklaştıkça o kaydı en sonunda yatağın ucuna oturdu. Ben biraz daha yaklaşınca kayacak yeri olmadığından yataktan kalkmaya çalıştı ama kolundan tutarak gitmesini engelledim ve :

- güzelim lütfen derken kollarını bağlamış hala yüzüme bakmıyordu.

- yavrum bakar mısın bana? Neden yüzüme bakmıyorsun be güzelim? .

- canım istemiyor dedi bana bakmadan.

Bir anda kucağıma çektim şok içinde bakarken kalkmaya çalıştı :

- bırakır mısın? Gitmek istiyorum dedi.

- ne yani benim kucağımda oturmak istemiyor musun sevgilim ? Dedim masum olduğunu düşündüğüm yüzüm ve sesimle.

- bilmem dedi cilveli bir sesle. Bende sırıtarak ona bakıyordum.

Ve bir anda hala bana bakmazken boynuna öpücükler kondurmaya başladım. Kıkırdayınca dudaklarımın baskısını daha çok bastırdım.

- demek canın istemiyor dedim ona bakarken. Boynuna öpücükler kondurmaya devam ederken:

- poyraz ımh...

- söyle yavrum dedim.

- poyraz...

- efendim güzelim dedim öpmeye devam ederken.

Bir anda kucağımdan kalktı.

- öpme ya! İstemiyorum çok kırdın beni dedi. Yumuşuyorum zaten hemen Dedi dudaklarını büzerek bir anda ağlamaya başladı yatağa otururken.

Yanına gittim hemen:

- yavrum özel gününde falan mısın? N'oldu? Ağlama lütfen karnın mı ağrıyor?

- sanane ya! Sanane! Git yalnız bırak beni uğraşma benle.

- ne demek sanane? Sen kesin özel günündesin tamam çikolata alıp geleyim canın istiyordur senin dedim.

- hiçbir şey istemiyorum senden dedi.

Yanına gittim ve aramızdaki mesafeyi sıfırlayarak beline elimi koydum.

- sabrımı çok zorluyorsun güzelim lütfen .

- bırak dedi sesi az öncekine göre yumuşamıştı.

- beni istemediğine eminsin yani? iyi ben gideyim dedim tam gidecekken sarıldı.

Bende yavaşça ellerimi beline sardım
Biraz öyle durduk ve yavaşça kafasını kaldırdı ve:

- bir daha beni bırakırsan seni gebertirim poyraz.

- özür dilerim yavrum bak kere kaç kere özür diledim zaten bir daha olmaz allah bin belamı versin olmaz.
Dedim ve yanağına bir buse kondurdum.

- ne biçim konuşuyorsun ya sus gerizekalı!

- emredersin yavrum diyerek baş selamı verdim. Ve yatağa oturdum.