27.Bölüm

Akşam oldu.Hatta saat baya geç olmuştu.Yorulmuştum uzanmak istedim sadece odamda iki kız vardı.Beni yanlarına çağırdı.Ama tanımadığım için gitmedim.Onlarda beni kolumdan tutup götürdüler.Enes beni bulamadı odada panik olup beni her yerde aradı.Bodrum katı bir yere getirdiler.Yatırdılar.İğne vurdular bana.Gözlerim yavaş yavaş gidiyordu.Ama gözlerimi kapatmadım.Hemen elime geçenleri onlara sapladım.Yaralanmıştılar ama bu benim umrumda bile değildi.Hemen kollarımı çözmeye başladım.Çözemedim.İğneyi bir daha zorla vurdular.Cidden gözlerim gidiyordu.Ama artık bu bir son olmalıydı.Hemen tırnağımla saldırdım.Sonra tırneğımla elimde bağlı olan kemeri çözmeye başladım.Çözdüm dengede duramıyordum.Odaya geldim.Yorgunlukdan bitmiştim.Enes,Beni bulamayınca oturup ağlamıştı🥲Ben"Enes..."dedim ama sonra olduğum yere yıkıla kaldım.Enes hemen beni kucağına aldı ve abimlere haber vererek hasteneye gittik.Hastanede kontrol ettiler beni.Normal odaya alındım odaya abim geldi ve bana"İpek,abicim iyi misin??"diye sordu bende"Abi onlar benim bebeğimi almaya çalıştılar"dedim abimde "Kim,kim abicim söyle kimdi onlar??!"dedi bende"Abi...Onlar...Ayazgildi"dedim abimde bana bakarak"Nasıl olur İpek ne alaka hemde..."dedi bende"Abi ikidir çocuğumu almaya çalışıyordu belliydi zaten.Sakın Enes'e söyleme abi lütfen yaşatmaz onu"dedim abimde"Tamam,tamam ama bu olayı sadece ben halledecem"dedi ve odadan gitti.Odaya Enes geldi ve bana"Birtanem iyi misin??"dedi bende"İyiyim hayatım,korkma ya sadece yorgunlukdan bayıldım"dedim oda bana"İpek ne diyecem,sana birşey olmuş söyle bakalım?!"dedi bende"Enes...Ne olsun ya Alla alla birşey yok yorgunum sadece"dedim.Oda bana"Peki küçük hanım"dedi bende"Ya hayatım ne diyecem sana ya"dedim oda bana"Söyle prensesim benim"dedi bende"Aşkım Evlendikden sonra biz Antalya'ya ya da Trabzona gidelim mi?"dedim oda bana"Temelli mi yoksa balayı mı??"dedi bende hemen"Temelli☺️"dedim oda bana"Ama hayatım,ailen İstanbul'da hem sen orayı tanımassın etmesssin Bırak Allah aşkına burda duralım"dedi bende"Enes herkes nasıl öğreniyorsa bizde öyle öğrenecez"dedim oda bana"Tamam Antalya'da ev tutalım orda kalalım biraz sonrada geri İstanbul'a döneriz tamam mı??"dedi bende"Tamam hayatım"dedim.Çıkış işlemlerimi başlattık.Eve geldim.Abim kulağıma eğilerek bana"İpek abicim onlar şuanda benim kontrolümün altında hepsini gittim tek tek ellerimle buldum,değerimi bil"dedi bende"Sağol abi,onları sana ve Allah'a emanet ediyorum"dedim ve odama çıktım.Yarın düğnüm vardı mutluydum ama biraz üzgündüm.Çünkü bu Enes,Bebeğim ve benim için doğru bir karar mı?? diye düşündüm.Sonrada uyuya kaldım.Sabah olmuş.Uyandığımda hava biraz karanlıkdı.Odanın biraz eşiğinden sarkdım ve abimin kapısı biraz açıkdı,hem ses geliyordu hem de kapı açıkdı.Bende abimin odasına doğru gittim.Kapıdan baktığımda.Abim ağlıyordu.Sonra seslendim ve"Saat sabahın 6.30 abiciğim neden ağlıyorsun bakim sen"dedim ve yanına doğru gittim abimde bana"Y-yok birşey abim ama sen niye uyandın ya erkenden??"dedi.Bende"Abi biraz dertleşelim mi??"dedim oda bana elini uzatarak buyur işareti yaptı.Yanına çömledim.Abime döndüğümde bana sarılarak ağladı.Sonrada kulağıma fısıldayarak"Ben seni 19 senedir.Canımdan çok seviyordum.Şimdi seni arkadaşıma vermek yük olurmuş