97. bölüm · Abimin arkadaşı
Abimin arkadaşı 80
Karşımda annem ve babam vardı tam on sene önce işlerinden dolayı almanyaya gitmişlerdi ben on abim on altı yaşındayken bırakıp gitmişlerdi ben abimle büyüdüm derken fazlasıyla ciddiydim abim bana hem anne hem baba olmuştu "içeri almıyıcakmısın bizi kızım" babamdan gelen ses ile hissettiklerimi bi kenara bırakıp cevap verdim "geçin" diyerek kapıyı sonuna kadar açtım ayakkabılarını çıkarıp içeri geçtiler "yavrum iyimisin" dedi Efe kollarımdan tutarken "iyiyim sevgilim" "hadi o zaman içeri geçelim" kafamı salladığımda elini belime yerleştirdi ve salona doğru yürüdük ikisi kanepeye oturmuş bizim gelmemizi bekliyolardı ben anneme ve babama çok düşkün biriydim ama ben daha çocukken yalnız bıraktılar abim dışında ne sarılıp dertlerimi paylaşıcak annem nede sırtında beni taşıyıp oyun oynatıcak bi babam vardı "Egemen için geldik" "değişik" dedim babam sordu "ne değişik duru" "onca yıl bir sürü şey yaşadık ama gelmediniz buna gelmeniz şaşırttı sadece" "niye öyle diyosun güzel kızım" "kızımm" dedim düşünür gibi yaparak "uzun zaman sonra duyduğum bi kelime" "Duru ne oldu niye böyle yapıyosun" Efenin elini sıktım bakışları bana döndü sinirlendiğimi ve her an bi sinir krizi geçireceğimi anlamış (evet benim küçüklükten beri böyle bi sorunum vardı sinirlenince fenalaşıyodum) gibi baktı "Şebnem abla bizim duruyla bi işimiz var biz çıkalım artık" dedi elini sıkıca tuttum "tamam oğlum" "Egemen gelir birazdan" dedi Efe "dikkat edin" dedi babam "tamam Atıf amca" dedi Efe biz dış kapıya doğru yürüdük sessizce mırıldandı "sakin ol bebeğim sakin ol" "az kaldı çıkıcaz şimdi evden" dedi biz dışarı çıktık arabaya binip sahile geldik "efe" dedim ve ağlamaya başladım bana sarıldı "ben neler yaşadım...neler yaşadımm ama bi gün beni düşünmediler bir gün ya bi gün hep abime gösterdiler sevgilerini beni zaten on yaşında bıraktılar o on yıl ben neler yaşadım hiçbirini görmedilerr bizi bıraktıkları dada zaten gerek kalmadı" dedim hıçkırarak "güzelim ağlama sakin ol" "olamıyorum sevgilim olamıyorum ya ben onların kızıydım üvey değildimki"dedim ve devam ettim"ben o eve dönmek istemiyorum" "yavrum bebeğim bende kal annengil gidene kadar" "ama abim" "abine söylerim herşeyi hem Ece var" "peki ama ilk gidip eşyalarımı alalım" "bende senin eşyaların var yavrum" "tamam o zaman" "hadi gel gidelimm" diyip belimden tuttu biz arabaya bindik "kemerini tak güzelim" dedi kemerimi bağladıktan sonra yola çıktık ben giderken kendimden geçmişim.....iki el hissettim beni kucağına almış götürüyodu bu efeydi bi on dakika sonra sırtım yumuşak bir yere bırakılınca gözümü araladım Efe yanımda uzanıyordu bende ona sarılarak uyumayı tercih ettim ellerimi ona doğru uzatınca oda bana yaklaştı gerisi koca bi boşluk
🤍 Hayriye elahmed 🤍 Melike 🤍 Azra 🤍
