87. bölüm · Abimin arkadaşı
Abimin arkadaşı 70
Eve gittikten bi bi saat falan sonra kapı çaldı gittim açtım abim ve efe gelmiş "Ece nerde" "gitti" "nereye gitti" "bilmiyorum" "demedimi bişi" "demedi işte" "napıcam şimdi" "siz erkekler böyle durumlarda ne yapıcağınızı bilmediğiniz için insanları suçlamayı seçiyosunuz" diyerek efeye baktım çünkü oda öyle yapmıştı oda beni suçlamıştı Efe ona söylediğimi anlayıp kafasını yere doğru eğdi sonrada dışarı çıktım abimgil arkamdan bana seslendi ama umursamadım yürümeye başladım arkamdan biri geliyodu sanırım efeydi onun içiin arkama hiç dönmeden yürümeye devam ettim bi süre sonra arkamdakinin adımları hızlandı ve birden kolumu tuttu kendine çekti evet bu kişi efeydi "nereye kadar gidiceksin yavrum" "bizim Eceyi bulmamız lazım" "bulalımda nerdeki" "onu söylüyorum ya bende" "doğru" "ilk önce şuraya gidelim"
Ece'nin anlatımıyla:ordan ayrıldım nereye gidicektim şimdi benim kimsem yoktu Egemen dışında ama sanırım artık oda yok artık gerçekten kimsem yoktu egemenle ilk tanıştığımız yere gittim niye bilmiyorum ama içim burda huzur doluyodu çünkü benim gerçek hikayem burda başlamıştı gidip kumlara oturdum
İki sene öncesi: ben yürüyodum birden biri bana çarptı kafamı kaldırdığında Egemen'i gördüm "çook çok özür dilerim" dedi çünkü kitaplarım yere düşmüştü ve üzerime kahve dökülmüştü "ııı şey yapalım bu üzerini temizleye-" "tamam sakin olun bişey olmaz şimdi temizlerim" "ben gerçekten çok özür dilerim"dedi "ama bunu düzeltebilirim" "o nasıl olcakk" dedim şaşkınca "seni bi kafeye götürebilirim" "hiç gerek Yok" "var siz bana numaranızı verin ben bunu telafi edicem" "teşekkür ederim"dedim numaramı aldı sonra biz bi ara kafeye gittik iyice tanıştık falan sonra işte buralara geldik
Tam burda gerçekleşmişti etrafta kimse yoktu ben ağlamaya başladım denize taş atarken sadece bağırıyodum "hani bırakmıyocaktık birbirimizi hani nerdesinn niye bana inanmadın neden niye yalnız bıraktın benii" "ben seni nasıl yalnız bırakıyım" dedi bi dakika bu kişi egemendi arkamı döndüm evet Egemen burdaydı karşımdaydı benim burda olduğumu anlamıştı "napıyosun burdaa" bana doğru gelmeye başladı "ee sen demedinmi az önce seni yalnız bırakmıyıcağımı burdayım işte" "git burdann" diyip göğsüne vururak ittirmeye başladım bi anda beni tutup sarıldı ben ağlamaya devam ediyordum "özür dilerim çoook özür dilerim hayatımının anlamı balım sevgilim güzelim herşeyimm"
🤍 Hayriye elahmed 🤍 Melike 🤍 Azra 🤍
