88. bölüm · Abimin arkadaşı
Abimin arkadaşı 71
(ecedenn devamm)
O böyle söyleyince içinde bir şeyler yıkıldı içim acıdı "allahh kahretsinki herşey özür dileyerek düzelmiyooo" dedim "biliyorum yavrum biliyorum ama o ......(Biiiiiiippppp) Sözüne inandım ne kadar Ece yapmaz desende yediremedim olmadıı" dedi oda ağlıyordu beni kaybettiği için oda kızkındı kendine oda üzgündü "beni affedebilicekmisinn" dedi çok masum bakıyodu kıyamadım yapamadım olmadı tekrardan ben sarıldım "çok üzgünüm bebeğim çok üzgünüm" dedi ve birden dudaklarımız birleşti
(Durudan devam ediyoruzz)
"Ee hani vurdada yok" dedi Efe "üff abim buldumu acaba" "arayalım" "çok mantıklı" dedim ve telefondan abimi aradım ilk başta açmadı ben tekrar tekrar arayınca bu kez açtı
-şükür açtım abi sonundaa
-ne var duru
-eceyi buldunmu
-buldum
-nerdeymiş
-eve geçin geliyoruz
-tamam bb
-bb
Dedi ve kapattı Efe meraklı meraklı bana bakıyordu "bulmuş eve geçicekmişizz"
"Pekii" dedi
Kapıyı çaldık bi iki dakika sonra Ece açtı hemen sarıldımm oda bana sarıldı Efe yanımızdan sıyrılıp salona abimin yanına geçti bizde eceyle sarılmamızı sonlandırdık tam sonra salona geçtik Ece hala üzgündü bunu yüz ifadesinden anlayabiliyordum salona girince abiminde gözleri kızarıktı belliki oda ağlamıştı "hoşgeldinizz" diyerek salona girdi ebru "hoşbulduk" dedim
Çay demlemek için mutfağa geçtim çaydanlığın çıkardım çayı koyucaktım ama belimi saran eller sayesinde çaydanlığı bırakıp arkamı döndüm "nolmuş bakalım benim yakışıklımaa" "bugünde bende kalsan" "olmazz" "neden" "çünkü abimgil bu haldeyken onları yalnız bırakamam" "ama lütfenn" "olmazz ama sen burda kalabilirsinn" "senle senin odanda yatıcaksan kabull" "tamam" dedim "ama ilk önce beni bırakta çay koyuyum" dedim "tamam o zman ben salona geçiyorum güzelim" diyip yanağını öptükten sonra mutfaktan ayrıldı...
Çaylarımızı içtik ama abim ve Ecenin suratı asıktı acaba ne konuşmuşlardı abim eceyi nerde bulmuştu nasıl bulmuştu amannn neyse işte biz çayları içtik bardakları topluyup makineye dizdim daha sonra ise salona geçip aynı yerime tekrar oturdum "hadi ben yatmaya gidiyorumm" dedi Ebru o artık benim yan odamda misafir yatak odasında kalıyordu "şey bende senle aynı odada kalabilir miyim" diye sordu Ece ebruya Ebru ilk baş egemene baktı onun yere üzgünce baktığını görünce "yani kalabilirsinn" dedi Ece ayaklandı "o zaman hepinize Allah rahatlık versin" diyerek yanımızdan ayrıldılar "abi üzme kendini artık" "nasıl üzmeyeyim baksana yüzüme bile bakmıyo" "abi tamam o seni affeder biliyomusun sanki" "ben dışarı çıkıyorum" dedi "bende geliyimmi" diye sordu Efe "yok yalnız kalsam iyi olurr" dedi ve gitti
🤍 Hayriye elahmed 🤍 Melike 🤍 Azra 🤍
