1. bölüm · 90 Dakika Değil

1.Bölüm Aynı Tribün

Bediha Ferhan

Stadyum her zamanki gibi doluydu.
Sarı-lacivert ve kırmızı-sarı renkler birbirine karışmış, sesler gökyüzüne çarpıp geri dönüyordu.
Defne, Fenerbahçe formasının önünü düzeltti.
Kalabalığın arasında ilerlerken yüzü sakindi ama gözleri her şeyi görüyordu.
Burası alışık olduğu bir yerdi. Gürültü, bağırış, gerilim… hepsi tanıdıktı.
Turnikelerden geçerken biri omzuna çarptı.
Defne refleksle durdu.
Karşısındaki çocuk Galatasaray forması giyiyordu.
Bir anlığına sadece baktılar.
Konuşmadılar.
Zaten konuşacak bir şey yoktu.
Defne’nin bakışı kısa sürdü ama netti.
Arda ise bakışını biraz daha uzun tuttu; sanki karşısındaki sadece bir rakip forma değilmiş gibi.
Kalabalık onları ayırdı.
Aynı anda farklı yönlere sürüklendiler.
Tribüne çıktıklarında koltuk numaraları yüzünden yeniden yaklaştılar.
Yan yana oturduklarını fark ettiklerinde ikisi de hiçbir şey söylemedi.
Defne çantasını dizlerinin arasına koydu.
Gözlerini sahaya çevirdi.
Arda arkasına yaslandı.
Sahaya değil, birkaç saniyeliğine Defne’nin profiline baktı.
Maç başladı.
Tribün ayağa kalktı.
Gol pozisyonları, ıslıklar, alkışlar…
Ama ikisi de arada bir, farkında olmadan yan yana oturdukları kişiyi düşünüyordu.
Sadece bir maçtı.
Sadece bir tesadüf.
En azından şimdilik.