Bölümler 1Şu an: 9 Yıl 1. Bölüm
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
9 YIL
1. BÖLÜM – KAYIP
ALİ (İÇ SES):
Tam dokuz yıl önce bir bağ evinde çıkan yangın, bir aileyi yok etti. Kardeşim o yangında bir aile tarafından zorla alındı. Dokuz yıl boyunca hep onu aradım. Belki bulamayacaktım ama hiç vazgeçmedim, hep aradım.
Ve bugün tam 18 yaşına girdim. Yurttan ayrıldım. Kalacak yerim yoktu. Tabii ki terk edilmiş, yıkık dökük bir eve yerleştim.
Asıl savaş başlıyordu. Kardeşimi bulup onu benden alanlarla hesaplaşacaktım.
---
ERKEK YURDU – SABAH 07.00
Ali uyanır. Bugün tam 18. yaş günüdür. Yurttan ayrılır ve terk edilmiş bir kulübeye yerleşir.
OKUL – SABAH
Mira, okulda arkadaşları Almina ve Ceren ile birlikte Zeynep'e zorbalık yapar. Zeynep kurtulmaya çalışırken içeriye Ali girer.
ALİ: Ne yapıyorsunuz siz? Bırakın kızı!
Ali, Zeynep'i kurtarır.
ALİ: İyi misin?
ZEYNEP: İyiyim, sorun yok.
Zeynep der ve uzaklaşır. Ali de peşinden sınıfına kadar gider.
ALİ: Başını vurmuşsun. Al, şu buzu koy.
ZEYNEP: Teşekkür ederim.
ALİ: Neden yaptılar bunu sana?
ZEYNEP: Hep öyle onlar. Okulun zorbaları. Özellikle de benimle çok uğraşırlar. Ee, peki sen kimsin?
ALİ: Ali. Ben de bu okula burslu olarak geldim.
ZEYNEP: Zeynep. Ben de bu okulda bursluyum. Zaten o yüzden sevmiyorlar beni.
ALİ: Artık ben varım. İzin vermem yapmalarına, merak etme.
ZEYNEP: Nasıl?
ALİ: Şey... Yani artık arkadaşız. Koruruz birbirimizi, demek istedim.
Birbirlerine bakışırlar...
MİRA: Off, bu çocuk da nereden çıktı ya?
ALMİNA: Çok yakışıklı değil miydi ya?
MİRA: Hayır Almina, bu olmaz. Saçmalama!
CEREN: Harbi, Almina! İki yakışıklı görünce değişiyorsun.
ALMİNA: Bu sefer farklı. Çok sevdim!
MİRA: Off!
CEREN: Off!
Zil çalar ve ders başlar.
ÖĞRETMEN: Çocuklar, günaydın! Bu, Ali. Yeni sınıf arkadaşınız. Boş bir yere geçebilirsin, Ali.
ZEYNEP: İstersen benim yanıma otur.
Ali, Zeynep'in yanına oturur.
OKUL ÇIKIŞI
Okul biter. Herkes evlerine dağılır.
PARK – AKŞAM 19.00
Ali parkta oturur. Kardeşinin fotoğrafına bakarak ağlar.
ALİ: Bulacağım seni kardeşim, bekle. Bulacağım. Bizi ayıranlar bunun hesabını verecek.
Ali ağlarken Mira gelir.
MİRA: Yine mi sen? Ne yapıyorsun burada?
ALİ: Uğraşma benimle Mira. Şu an değil, lütfen.
MİRA: Fotoğraftaki kardeşin mi? Bir şey mi oldu? O yüzden mi ağlıyorsun?
ALİ: Evet. Dokuz yıl önce bir yangında ailemi kaybettim. Onu da bir aile zorla aldı. Dokuz yıldır arıyorum onu.
Mira kahkaha atar.
MİRA: Gerçekten koskoca Ankara'da onu mu arıyorsun?
ALİ: Lütfen yalnız bırak.
MİRA: Neydi o bugünkü iyi çocuk tavırların?
ALİ: Lütfen dedim Mira, rahat bırak!
Mira uzaklaşır.
ZEYNEP'İN EVİ – AKŞAM
Zeynep akşam ailesiyle yemek yerken dalıp Ali'yi düşünür.
ZÜLEYHA: Kız, ne düşünüyorsun öyle? Sabah beri yüzünde güller açıyor. Kız, yoksa biri mi var? Ay, dur! Yoksa Kerem'i mi düşünüyorsun?
ZEYNEP: Anne, kaç kere dedim Kerem'le ben olmaz diye. Uzatma artık! Hem ne alaka Kerem'le ben?
ZÜLEYHA: Ay, seninle de iki kelime muhabbet edilmiyor ya!
Zeynep odasına gider ve müzik dinleyerek Ali'yi düşünür.
ALİ'NİN KULÜBESİ – GECE
Ali'nin ağlamaktan gözleri şişmiştir. Kardeşini düşünür.
---
DEVAM EDECEK...
1. BÖLÜM SONU
Yazım yanlışlarım olabilir kusura bakmayın yorumlarınızı bekliyorum 🙏🏻💗
Bölüm etkileşimi
