𝘢𝘬𝘴𝘢𝘮 𝘺𝘦𝘮𝘦𝘨𝘪

nevanın anlatımı;
davetin başlamasına çok az kalmıştı ve ben şimdiden sıkılmıştım hazirlanan masalardan birine oturmuş davetin başlamasını bekliyordum ve doruk evet yine geç kalmıştı dorukla ilkokul 2.sınıftan beri tanışıyoruz çocukluğum denebilir onun aliesini sevdiğim kadar kendi ailemi sevmem mesela beni hep kendi kızları gibi sevdiler zaten doruğun babası bizim sirketin CEO'su yapılan her davette varlar
doruk:ben geldim
neva:sonunda ya
doruk klasik bir kombin seçmişti kendine siyah bir takım üstüne beyaz gömlek ceketi olduğundan emindim ama doruk ceket giymeyi hiç sevmediği için bugünde giymemişti tabikii doruğun tam arkasından gelen kader abla ve selim abiyi gördüm doruğun anne ve babası
selim:gözlerime inanamiyorum neva elbisemi giymiş banamı öyle geliyor kader
kader:doğru görüyorsun selim neva elbise giymiş
gülümsedim
neva:ya görende ilk defa giyiyorum sanıcak
kader:ilk defa değil belki ama kendi isteğinle seçtiğin çok belli
gülümsedim keder abla beni çok iyi tanırdı annemin bile bilmediği seyleri o bilirdi ilk konuştuğum çocuk sevdiğim yemekler en sevdiğim renk bunların hepsini bilirdi annem beni bukadar iyi tanımaz oysaki
selim:katılıyorum kesinlikle kendin seçmişsin
neva:tahminler doğru kendim seçtim
kader:bayıldım hayatım muhteşem
selim:bizbi ortama göz gezdirelim geri gelicez
neva:tamam abi babamlar orada
selim:sağol güzel kızım
dedi ve uzaklaştılar
doruk:yemin ederim beni bu kadar çok sevmiyolar bu nedir ya
neva:kıskanmaya kıskanmaa
doruk:sus be!
güldüm ve yeni gelen misafirleri karşılamak için kapıya yöneldim dorukda arkamdan geldi
neva:hoşgeldiniz
gelen herkese yüzümdeki o sahte gülümseme ve sevgi sözcükleriyle karşıladım okadar samimiyetsiz geliyorlardıki ettikkeri iltifatları duymamak için kulaklarımı kesebilirdim 2 saatin sonunda bütün davetliyer yerini almıştı. derken babam sahneye çıktı ve konuşmaya başladı
murat:değerli misafirler hepiniz hoşgeldiniz bugün burada eşim züleyha ile istanbula dönme kararımızın şerefine verilen davet için burdayız
gülümsedi
hayatımda bukadar kötü bir konuşma iştmemişti kulaklarım rezaletti sözünü bitirdikten sonra masalar arasında dolaşmaya davetlilere sohbet etmeye başkamıştı doruk ise ailesiyle birlikte oturuyodu her zaman aç olduğu için yemek yemeye başlamıştı bile salona göz gezdirdikten sonra onların masasına doğru ilerlerken annemin sesini duydum
züleyha:nevacım tatlım gelirmisin yanımıza
şaşırmıştım genelde butür davetlerde hep doruklari masasında otururdum bizimkiler beni yanlarında istemezlerdi bu hep böyleydi.

5 yıl önce 2009 yılı neva 5 yaşında
yemek saatiydi yağmur murat ve züleyha evin salonunda bulunan yemek masasında yemeklerini yiyorlardı neva odasından çıkıp yemeği nezaman yiyeceklerini öğrenmek için mutfaktaki meltem ablanın yanında gitmişti oysaki yemek saatiydi ama neva masada değildi o ya önceden yada yemek saatinden sonra yerdi onun için yemek saati hiç yoktu çünkü ona aile masasında yer yoktu meltem abla nevayı görünce gözlerinde belli belirsiz bi korku panik belirmişti
meltem abla:nevacım hadi senle oyun oynayalım
gülümsedi
neva:hayır çok acıktım yemek yemek istiyorum
neva salona yöneldi meltem ise onu farklı yöne doğru sürüklüyodu ama nafile işe yaramadı neva salona ulaştığında gözlerine inanamadı yemek yenmesinin yasak olduğunu sandığı masada ablası annesi ve babası yemeklerini yiyordu
züleyha:nevanın burda ne işi var?
meltem:engel olamadim çok afedersiniz
neva:burda yemek yeniyormu siz birlikte yemek yiyosunuz bana neden söylemediniz!?
murat:onu odasına götür ve yemek yedir meltem
neva:neden burda yiyemiyorum
züleyha:burda oturmaya layik değilsin neva odana git
nevanın gözleri dolmuştu layik olmak ne demekti? nasıl layik olunurdu? kafasını kurcalayan bu sorularla odasına çıktı

Günmüz
nevanın anlatımı;
anlam veremeyen gözlerle anneme baktım
neva:benmi?
züleyha:evet tatlim gel hadi
yüzünde yine o iğrenç gülümsemesi vardı sahte gülüşümü hemen takındım ve
neva:hemen geliyorum annecim
yanlarına gittiğimde masada ölüm sessizliği vardı çatalımı elime aldığımda sesizlik bozuldu
murat:az ye hattâ gerekiyosa hiç yeme yiyormuş gibi yap
neva:neden?
murat:bide neden diye soruyormusun neva resmen obez olmuşsun ne kadar kilo aldın sen yine?
duyduklarım karşısında buz kesildim kilomu almıştım ama daha yeni bitmişti diyetim 5 kilo vermiştim
yağmur:saçmalama baba kız daha yeni bitirdi diyetini
züleyha:olabilir bu kilolu olduğu gerçeğini değiştirmez
yağmur:saçmalik
murat:güzel kızım sana bişey demiyoruz zaten
yağmur:nevaya söylenen herşey banada söylenmiştir
yağmur ikisine kıyasla beni seviyordu bunu biliyordum bende onu severdim annem ve babama karşi gelmekten çekinmezdi hiçbir zaman beni ezdirmezdi küçükkende böyleydi bu
neva:önemi yok yağmur
murat:ne a-
yağmur:baba!
neva:ben gidiyorum
masadan kalktım ve çıkışın olduğu yere doğru yürüdüm kimseye onları belli etmeden dışarı çıktığımda derin bir nefes aldım ağlamak istiyordum sırtımı duvara yaslamış öylece manzarayı izliyordum birinin yaklaştığını hissettim yere yansıyan gölge sayesindede düşüncelerimden emin oldım
atlas:napıyosun burda tek başına
neva:he hiç hava alıyorum biraz bişeymi oldu
atlas:yok tek başına görünce dedim bişeymi oldu acaba
neva:hayır sorduğun için teşekkürler
atlas uzaklaştı geri içeri girdiğimde davetliler gitmeye başlamişti davet bitmişti dorukla birlikte eve gittim ve günü kapattım