3.bölüm-18 saniye

3. Bölüm — 18 Saniye
O geceyi saydım.
Defalarca.
Telefon kayıtlarını bulmam zor olmadı.
Eski arşivler silinmez.
Sadece saklanır.
Yangın başladığında saat 22:14’tü.
İtfaiye arandığında 22:14:18.
On sekiz saniye.
On sekiz saniye boyunca kimse aramamıştı.
Ama bir arama daha vardı.
22:13:52.
Erkan’ın numarası.
Nefesim kesildi.
“Hayır…” dedim kendi kendime.
“Bu tesadüf değil.”
Kayıtları büyüttüm.
Dinledim.
Arka planda bir ses vardı.
Benim sesim.
“Yardım edin!”
Telefon kapanmıştı.
O beni aramıştı.
Yangından önce.
Neden?
Bir cümle hafızamda netti.
“Bir dediğinde ben öldüm.”
Bu cümleyi ona söylemiştim.
Erkan’a.
Ellerim titremeye başladı.
Demek ki biri beni dinledi.
Demek ki biri hiçbir şey yapmadı.
Kapıya yöneldim.
Artık takip etmeyeceğim.
Artık yüzleşeceğim.
“On sekiz saniye.” diye fısıldadım.
“İnsan hayatı için uzun bir süre.”
Ve o on sekiz saniyede
ben, Beyza, öldüm.