2.Bölüm: Okulun Soğuk Duvarları

Okul koridoru, Egemen için bir savaş alanı gibiydi. Basketbol oynamayı seviyordu ama bu okulda top sürmek bile ona ağır geliyordu. Kafasını öne eğmiş yürürken o sesi duydu.
"Hey, Boyut Yolcusu! Yine hangi evrende kayboldun?"
Zorbalar etrafını sarmıştı. Egemen önce tepkisiz kaldı, omuzlarını büktü. İçindeki o karanlık boşluk büyüyordu. Artık dayanamayacağını, her şeyin bitmesini istediğini hissettiği o an, sanki rüyasındaki o siyah bulut içinden dışarı çıkmak istedi. Birden doğruldu. Dimdik durdu.
Gruptan biri, en sert olanı, üzerine doğru bir adım attı. Egemen onun tam gözlerinin içine baktı. O an dünyadaki tüm sesler kesildi. Egemen’in sağ gözünden bir yaş süzüldü. Ama bu normal bir gözyaşı değildi; koyu, yoğun ve zift gibi siyahtı.
Zorba bir anda duraksadı. Yüzündeki alaycı ifade yerini saf bir dehşete bıraktı. "Sana... sana ne oluyor? Gözlerin..." dedi kekeleyerek.
Egemen cevap vermedi. Sadece baktı. Korku, bir virüs gibi diğer çocuklara da yayıldı. Egemen bir an bile beklemeden arkasını döndü ve okulun kapısından dışarı, yağmurun altına koştu.