1.BÖLÜM

"KADER BENİ ATEŞİN İÇİNE
ATTI AMA ATEŞİN İÇİNDEKİ
ADAM BENİ YAKMADI"

Şiddetli bir mide bulantısıyla açtım gözlerimi.Yatağın ortasında oturarak mide bulantımın geçmesini bekledim.Bir süre sonra mide bulantım hafifleyince banyoya geçerek elimi yüzümü yıkadım. 1Aydır mide bulantısı ve baş dönmesi çekiyordum.Banyodan çıkarak dolabım'dan aldığım uzun kollu boğazlı bileklerimde biten kalın bir elbise giydim.aynanın önüne geçerek kendimi süzdüm.Bugünlerde birşey yemediğim halde kilo almıştım.Aynanın karşısındaki yani yanımdaki sandalyeyi çekerek oturdum ve koyu kahve olan dalgalı saçlarımı tarayarak açıkta bıraktım. Yüzme de hafif bir makyaj yaparak doğallığımı bozmak istemedim.

Derin bir nefes alarak Dün masanın üstüne bıraktım ters çevrilmiş gebelik testine baktım.
Bir aydan beri hem mide bulantısı ve baş dönmesi hem de karnımı şişmesi ve reglımın gecikmesi bunların ard arda gelmesi Tesadüf değildi.
Kendimi cesaretlendirerek ayağa kalktım ve masanın ucunda peçetenin üstünde duran testi elime aldım ve yavaşça çevirerek sonuca baktım. Pozitifti. Gözyaşlarıma engel olmadım ve akmalarına izin verdim.Anne olmak güzel bir duyguydu,fakat sevmediğin bir adamdan olması acı veriyordu. O an ne yapacağımı bilemiyordum aklımdan bir sürü seçenekler sundum kendime ama bütün seçeneklerde bebeğe kıyamamıştım. Bebeği doğuracaktım ve tek başımada bakıcaktım. Çünkü bugün bu evden kaçıcaktım .2 yıldır bu evde tutsak gibi yaşıyordum defalarca kaçmaya çalışsamda başaramamıştım ama bu sefer başaracaktım.Beni takıntılık haline getiren yektanın tutsağı olduğum yeterdi.Üstelik bana aşıkta değildi.Beni sadece güzelliğim için tutuyordu bunu kendisi yüzüme söylemişti.Akşamları odama gelip beni kullanıp hiç bir şey olmamış gibi hayatına devam ediyordu.
Ev dışında sadece kendinin gittiği yerlere gidebiliyordum o da nadiren olurdu.

Gözyaşlarım gözlerimden akarken kapının açılma sesiyle birlikte testi yatağın altına fırlattım. Gelen Yektaydı. Normalde sabahları odama gelmezdi geldiği zamanda sinirini benden çıkartmak için şiddet uygulardı. Yekta sakin adımlarla yanıma geldi. Ağladığımı gören yektanın kaşları yalandan çatıldı. Kolumu tuttuğunda yerimde kıpırdandım.
"Ne oldu tatlım neden ağlıyorsun" Cevap vermedim."Bana söylersen yardımcı olabilirim güzelim ama sessiz kalırsan yardım edemem"Yine konuşmadım.Sadece hissiz bir şekilde gözlerine baktım.Tuttuğu kolumu sıktı ve gözleri tehlikeli bir hal aldı. "Asena, söyle" Söyleyip söylememek arasında kalmıştım. Aslında söylesem de bu konunun onun için hiç bir önemi olmazdı. Nede olsa başka kadınlardan çok çocuğu olmuştur.O yüzden söyleyecektim buradan giderken aklımda kalan son şeyin tokat olmasını istemiyordum. Aslında ben böyle bir kadın değildim. Adımın anlamı gibiydim güçlüydüm, cesurdum, lider ruhludur, özgürlüğü severdim ama bu eve geldikten sonra herşey değişmişti.Özgürlüğüm elimden alınmış, gücüm tükenmiş, liderlik ruhu diye bir şey kalmamıştı. Kolumu yekta'dan kurtardım ve ondan uzaklaştım.

"Söylesemde bir şey değişmeyecek"

Yekta tekrardan yanımda yer aldı. Üstüne eğildi. Siyah gözlerinden alev sıçrıyordu.
"Söyle" Dedi önüme düşen saçımı kulağımın arkasına koyarken. Gözlerimdeki yaşlar daha da çoğalırken."Hamileyim"dedim. Yekta'nın yüzünde bilmediğim bir duygu oluştu. Ama sevgi ve şefkat duyguları olmadığı kesindi daha çok şaşırmış gibiydi,olmaması gereken bir şey olmuş gibi duruyordu.Yekta benden uzaklaşarak yatağa oturdu.Başını ellerinin arasına alıp bir şeyler düşündü ardından Kafasını kaldırıp bana baktı

"Hizmetçilerle sana bir tane hap göndereceğim. Onu iç" ayağa kalktı "O hap ne için"aklındaki şeyse tabii ki Yapmayacaktım.

"Bebeğin düşmesine yardımcı olur"dediği şeyle bedenim öfkeye bürünmüştü arkasını dönüp gideceği sırada " O hap yutmayacağım" Yekta bıkkınca bir nefes verdikten sonra bana döndü "Sana seçenek sunduğumu hatırlamıyorum"Yektaya doğru yürüdüm" Ben de sana benim yerime karar verebileceğini söylediğimi hatırlamıyorum"artık yeter di onun her dediğini yaptığım. Yekta başına Eğerek güldü "Ya sen o bebekten kurtulursun Ya da ben-" yekta'nın sözünü bölen Üçel silah sesiydi Yekta gözlerini benden ayırarak Pencerenin önüne geçti"Siktir bunu burada ne işi var" yavaş adımlarla ben de Pencerenin önüne geldim.Bir sürü siyah araba ve siyah giyili insanlar vardı. Ortada duran adamı görmek 2 yıldır gülmeyen yüzümü güldürmüştü takım elbiseli adam ellerin cebine koymuş bizi bekliyordu.

YAZIM HATASI VARSA ÖZÜR DİLERİM 🤗♡