2. Bölüm: Olay Yeri

Bu manzarayı gördüğümde şaşkınlığımı gizleyemedim. Evet, bu doğru, senelerdir dedektif olarak çok fazla cinayet vakası gördüm, çok fazla ceset. Ama bunun gibisini ilk kez görüyorum.

Etrafımdaki polisler bile, işlerini yapmaya çalışıyorlar ama yine de yüzlerindeki şaşkınlığı ve merakı görebiliyorum.

Ben: Maria, neler buldunuz?

Diye sorduğumda Maria bana elindeki dosyayı uzatıyor.

Bayan Maria: Dosya burda, ama çok bi bilgi bekleme. Olay göründüğü kadar esrarengiz.

Maria'nın elinden dosyayı alıyorum ve açıyorum, sayfaları çeviriyorum. Olay yeri hakkında çekilmiş birkaç fotograf, cinayetle ilgili olabilecek bir iki delil- diye gösterilen fotograf. Bir bıçak.

Kafamı dosyadan kaldırıp bıçağın fotografta gördüğüm yerine bakıyorum, çöpün altında, dik durduğunda göremeyeceğin, ancak eğilince fark ettiğin bir yerde. Çöp kutusunun ortalarına doğru.

Ben: Bu bıçakta delil olarak mı görüldü?

Diye soruyorum çünkü bunun bir sebebi var. Bu bıçak bildiğimiz mutfak bıçağı. Bununla bırak birisinin kafasını kesmeyi, sert bir şekilde vurmadığınız sürece bir parmak bile kesemezsiniz. Daha da kötü olan kısmı, bunun üstünde bir damla kan bile yok, sadece kesilen kafadan bıçağa doğru akan kan var.

Bayan Maria: Evet, saçma gözüktüğünü ve ne düşündüğünü biliyorum Mateo, ben de aynı şeyleri düşündüm. Ama cinayet mahallinin temizliği göz önüne aldığında, pek fazla seçeneğimiz kalmıyor.

Dedikleri mantıklı olsa da... Gerçekten çok garip. Çömeldiğim yerden doğruluyorum ve dosyayı kapatıp elimde tutarken etrafıma bakınıyorum.

Dar bir sokak. Eski, şu bildiğimiz kesme sokak taşlarından yapılmış bir yol. Kafa'nın yanında duran çöp kutusundan başka sokakta hiçbir şey yok. Biraz ileride, belkide 10 metre kadar sonra bir kapı var, tahmin ediyorum ki bir lokantanın arka kapısı.
Kafamı kaldırıp incelediğimde... tabii ki de bu sokakta bir kamera bulunmaz, saçma bir düşünceydi.

Ben: Bayan Maria, şu kapı...

Bayan Maria: Evet. Kapı şuan kilitli, binanın ön tarafından baktığımızda bir fırına bağlanıyor. Büyük olasılıkla çöp çıkarmak için kullanılıyor. Sahibine ulaştık. Şuanda kendisi fırında değil, ama olayı duyduğunda şaşırdığı sesinden belli oluyordu. Kendisi seve seve bize yardımcı olacağını belirtti. Söylediğine göre buraya geliyormuş.

Ben: Anladım.

Dosyayı geri Maria'ya uzatıp yavaş adımlarla kapıya doğru yürüyorum. Gerçekten berbat bir yer. Yaklaşık 30 metre kadar ileride bu dar sokak sağa dönüyor ve caddeye karışıyor. Geldiğimiz yön ise direkt olarak bir otopark'a çıkıyor. Özenle seçilmiş bir yer. Kafa otoparktan gözükmeyecek şekilde çöp kutusunun arka tarafına yerleştirilmiş, ve büyük olasılıkla gece koyulmuş. Gündüz vakti burası bir ara sokak olsa da kullanan elbet ki olurdu.

Ben: Bayan Maria, bu cinayet ihbarını-

Konuşmamı bitiremeden Maria'nın sesini duyuyorum, beni takip etmiş. Çok odaklanmışım, fark edemedim bile

Evet, ihbarı yapan kişi... Bir evsiz.

Bana bir sayfa uzatıyor.

Bayan Maria: İsmi Joseph, resmi kayıtlara ve vatandaşların söylemlerine göre gerçek bir evsiz. Kendi verdiği ifadede ise buraya sık sık fırının yemek atıklarını toplamak için geliyormuş, bu sabah kafayı bu şekilde fark etmiş, direkt olarak ise en yakın polis karakoluna olayı bildirmek için gelmiş.

Ben: Hmm...

Hiçbir şey birbirine bağlanmıyor, her şey çok alakasız. Olay mahali çok temiz, kafa buraya getirilmiş, bu çok belli. Ama bu hiçbir şeyi açıklamaya yetmiyor.

Ben: Parmak izi kontrolü yapıldı mı?

Bayan Maria: Hayır, henüz değil. Fotograflanma ve belgeleme yeni bitti.

Ben: Siktir... Yani elimiz kolumuz bağlı mı?

2. Bölümün Sonu.