Yirmi dört saat

Bazı karşılaşmalar tesadüf değildir.

Ben o akşam yalnızca bir otobüse binmiştim.

Yağmurlu bir gece, geriye kalan tek koltuk ve nereye varacağını bilmediğim uzun bir yolculuk...

Hepsi bundan ibaretti.

En azından öyle sanıyordum.

Çünkü bazı insanlar hayatınıza sessizce girer. Önce yalnızca bir yabancıdırlar. Sonra düşüncelerinizin arasında yer edinir, kalbinizin en kuytu köşesine dokunur ve bir gün, onlardan önceki hâlinizi hatırlayamazsınız.

Ben de onu gördüğümde bunun yalnızca bir karşılaşma olduğunu düşündüm.

Meğer bazı karşılaşmalar, bir ömrün başlangıcıymış.

Ve bazı aşklar...

Yaşanamadıkları için değil, hiçbir zaman sizin olmadıkları için imkânsızmış.