BÖLÜM 1: KARACA KOLEJİ

Sessiz bir kordior,sakin ifade takınmış bir yüz fakat içimde kopan büyük bir fırtına var.
İnsanlar bana bakıp fısıldaşıyor,büyük ihtimalle doğrusunu bilmeden yargılıyorlardı.
Adımlarımı hızlandı,hızlıca kaçmak istiyordum buradan.
Müdür’ün odasına gelince durdum,derin bir nefes aldım ve kapıyı aralayıp içeri girdim.
İçeride annem ve babam oturuyordu.İkiside oldukça şaşkın bir ifadeye bürünmüştü.
Babam sessizliği bozarak mahcup bir ifadeyle konuştu;
“Benim kızım yapmaz,Müdür Bey!Bir yanlışınız olmalı.Elya’m güzel kızım, haydi Müdür Bey’e söyle, ‘ben yapmadım yanlış anlaşılma var’ de.”

Özür dilerim baba diye geçirdim içimden. Maalesef benim. Ben sadece geçmişimden kaçıyordum,suçlu damgası yemek istemezdim.

Babam konuşmadığımı görünce pes etmiş olacak ki “Çık.” dedi sakin bir tonda.
“Baba…”
“Çık dedim sana” diye kükredi bu sefer.
Gözlerimin dolmasına engel olamadım ve odadan cıktım. Kapının eşiğine oturup göz yaşlarımı serbest bıraktım ve beni bu duruma sokan kişi,sevgilim Batı’ya bin kere lanet ettim.
Batı mı kim?

İlk gerçek arkadaşım,ilk aşkım.
Ve son nefretim…

Ben kendimi bildim bileli kilolu bir çocuktum ve bu sebepten sürekli zorbalandım.
Ama nokta atışı ortaokul son sınıfta oldu okula yeni bir kız gelmişti Güneş, geldiği gibi kısa sürede kendine bir çete yapmıştı ve beni zorbalıyordı. Başta ufak tefek şakalar olarak adlandırdıkları şeyler zamanla benim için işkenceye dönüştü.

Hatta bir kere sabah sınıfa girdiğim gibi bir kız beni saçımdan sürükleyip tuvalete sokmuştu diğer bir kafamdan aşağı un,süt ve yumurta dömmüştü ben ağlayıp bırakmaları için yalvarırken onlar beni videoya alıyor ve arkadan kahkahalar atıyordu.
Fakat liseye geçtiğim sene sağlığıma kavuşmuştum. Her şey güzel olacak derken bela peşimi bırakmadı.
Batı benim sıra arkadaşımdı ve ilk arkadaşım.
Aradan bir kaç ay sonra Batı bana bir şey itiraf etti.
Hayatımı kabusa çeviren Güneş,Batı’nın kuzeniydi ve benim yalvardığım videoları Batı’ya göndermişti.
Batı bana her zaman benım yanımda oldugunu ve bana col değer verdiğini hissettirmişti bana aşık olduğunu hissettirmişti.
Ben o çaresizlik duygusuna sığınarak gerçekten onunla bir ihtimalimiz olduğunu düşünmüştüm.
Bir süre bana en mutlu insanmışım gibi hissettirdikten sonra sakladığı sırlar bir bir gün yüzüne çıkmaya başladı.
Bir gün yanıma ağzı burnu dağılmış bir şekilde gelince bana olayı tam anlamıyla anlattı.
Bir kumar bağımlısıydı.Şans oyunlarını çok sevdiğini biliyordum ama bu çok abartı bir durumdu. Aşırı bir miktarda borcu vardı,bu borç o kadar büyüktü ki ailesi çok zengin olmasına rağmen bu parayı ödediğinde banka hesabındaki eksik kapatılamayacak kadar büyüktü ve ailesinin öğrenmesi onun için son olurdu.
Bu yüzden beni kullanmaya başladı.Önce ricalar,sonra yalvarmalar ve en son tehdit etmeler başladı.
Batı bana küçük küçük hırsızlıklar yaptırıyordu ama sandıgınız gıbı değil internetten birinin hesabına girip belli olmayacak miktarda parayı kendı hesabıma geçiriyordum bu ve benzeri şeyleri belki bir milyonu aşkın sayıda yapmıştım fakat benden bu sefer istediği çok fazlaydı.
Okul müdürünün hesabından para çalmamı istiyordu.

“Batı sen delirdin mi? Yakalanırsak okuldan atılmakla kalmam hapse girerim!Bunu benden nasıl istersin!Ben gidiyorum!”
Sertçe bileğimden tutup çekti;
“İstemiyorsan zorla yapacaksın güzelim,elimde ne tür bilgiler olduğunu unutma.”
Evet,bu cümle beni ikna etmeye yetmişti. Geçmişime olan korkum beni gün geçtikçe bitiriyordu.

Batı’ya göre plan basitti.Cuma günü Müdür odasının oldugu koridorda nöbetçiydi. Bu sayede beni içeri alabilecek bende orda okulun parasını kendı hesabıma yollayıp bu işten sıyrılacaktım.
Fakat işler hiç tahmin ettiğimiz şekilde ilerlemedi. Evet,beni başarıyla içeri sokmuştu fakat müdür yardımcısı onu çağırınca gitmek zorunda kaldığı için koridoru kontrol edemediğinden odaya gelen müdür’ü de görmediği için yakalanmıştım.

Devamını zaten biliyorsunuz.

Annem ve babam sırası ile müdür beyin odasından çıktıklarında babam yüzüme bile bakmıyordu annem ise bana sadece şu cümleyi kurdu
“Pazartesiden itibaren Karaca Kolejine gideceksin.”
……
Sabah alarmımın sinir bozucu sesiyle birlikte uyandım.
Evet bugün büyük bir gündü.
Karaca Koleji’nde ilk günüm
Dün gece sandalyeme koyduğum forma takımını detaylı incelemeye başladım.
Sanki bira abartıydı.
Lacivert ceket ve aynı renkten oluşan etekle birlikte bembeyaz bir gömlek vardı.
Forma üzerime tam oturmuştu.Altına beyaz şık spor ayakkabılarımı giyip makyaj masama oturdum.
Biraz kapatıcı allık ve maskara ile kendimi iyi hissediyordum. Son olarakta parfüm sıkıp aşağı kata,mutfağa indim.

Annem ile babam iş gezisindeydi veya beni görmemek için yalan uyduruyorlardı bilmiyorum.
Çantamı da alıp evden çıktım ve beni bekleyen arabaya binip okuluma giden yolları incelemeye başladım.
Aslında o kadar da uzun değildi ama bana asır gibi gelmişti resmen.
Araba kuytu bır köşede durunca inip okulun kapısının önünde dikilmeye başladım ve kendime iyi şanslar diledim. Belki bu sefer olur diye düşündüm.
İçeri girer girmez bahçede çok büyük bir kalabalıkla karşılaşmam bir oldu.
Bir çoğu kişi elinde telefonla video kaydı alıyordu ve bazıları yanındakiyle fısıldaşıyordu.
Ne olduğunu anlamak için insanları itekleyip en ön kısma geçtiğimde bedenim resmen buz kesti.
İki çocuk vardı ve yerde oturan ağlayan bir kız. Çocuklardan biri simsiyah kömür gibi saçlara ve aynı renkte gözlere sahipti,diğer cocuk ise kıvırcık kahve saçları ve yeşil gözleri vardı.
Kıvırcık olanın elinde ağlayan kızın olduğunu düşündüğüm çanta vardı. Çocuk kıza yaklaştı ve içi defter kitap dolu çantayı kızın başından aşağı boşalttı.
Kız canının yanmazı yüzünden olacak ki daha içli şekilde ağlamaya başladı.
Çevredeki insanlar hiç bir şekilde tepki göstermiyor sadece gülüyorlardı.
Geçmişteki anılarım gözümün önünden kayıp geçti ve kendime engel olamadım.
Kendimi öne atıp resmen çığlık atarcasına bağırdım “Ne yaptığınızı sanıyorsunuz vicdansız herifler sizi!”
Ve bütün gözler bana döndü.
Ya Elya daha yeni bir başlangıç isteyeli bir dakika oldu ya bir dakika!

Siyah saçlı çocuk gözlerimi gözlerime kitleyerek üstüme doğru gelmeye başladı.

BİRİNCİ BÖLÜM SONU

merhaba arkadaşlar öncelikle hikayemi buraya kadar okuduysanız cok teşekkür ederim bu kurgu fikri uzun zamandır aklımdaydı ama wattpadin kapanmasıyla yazacak bir yer bulamadım ama son anda burayı uygun gördüm umarım kurgumu begenirsiniz hikayenin devami için yorum ve onerilerinizi bekliyorum saglıcakla kalıın