19. bölüm · Yeni numara, yeni hayat (yarı texting)
1.3
0589**: Gökçe
0589**: o çocugu sevmediğini biliyorum
0589**: sen hala beni seviyorsun
Siz: kimsiniz?
0589**: numaramı sildin mi
0589**: Eymen ben
Siz: ne istiyorsun Eymen
Siz: sevgilim olduğu halde hala bana yazıyorsun biliyorsun değil mi?
0589**: o çocuğu sevmiyorsun
Siz: hadi ya
Siz: bal gibide seviyorum tamam mı
Siz: aşığım ona
Siz: sırılsıklam
0589**: buna gerçekten inanacağımı mı sanıyorsun?
Siz: mal olduğun için anlamaman normal
0589**: Gökçe
0589**: kaşınma
Siz: Gokço koşonmo
Siz: kaşınırsam ne olur
Siz: vurur musun gene
Siz: bu sefer izin vereceğimimi sanıyorsun
Siz: hiç bir sik yapamazsın
0589**: yaptıklarım için pişmanım
0589**: lütfen tekrar birlikte olalım
Siz: ne saçmalıyorsun sen
Siz: git o yattığın kızlara söyle bunu
Siz: amk çocuğu
0589** yazıyor..
Bu kişiyi engellediniz.
Okulda peşimi bırakmadığı yetmiyormuş gibi bide numara mı bulmuş salak psikopat.
Zilin çalması ile bahçeye çıktım. Bugün Nur yoktu o yüzden çok sıkıcıydı, tek tek geziyordum ortalıkta
Saçımda hissettiğim el ile duraksadım yani daha doğrusu durmak zorunda kaldım. Saçımı biraz daha çektiğinde ağzımdan hafif bir inlenti kaçtı. Arkamı dönüp baktığımda bu kişinin Eymen olduğunu gördüm.
"Sen nasıl bana küfür edersin lan!? Şimdi sevgilinde yok napıcaksın bakalım" saçımı tekrar çektiğinde bu sefer büyük bir çığlık attım "bırak beni oruspu çocuğu!" Bağırışmalarımız ile birlikte çoğu kişi etrafımıza toplanmıştı. Napıcaktım bilmiyorum, saçımı arkadan çektiği için hiç bir bok yapamıyordum. Eymenin yere düşmesi ile kendime geldim. Tabikide kendi kendine düşmemişti Atanın gelip Eymene tekme atmasıyla yere düşmüştü
"oruspu çocuğu!" Ata hem sövüyordu hemde altında olan Eymeni yumrukluyordu "nasıl benim sevgilime dokunursun lan!" Bunu demesi ile etrafımızdaki insanlar fısıldaşmaya başladı
"Gökçe ve Ata sevgili mi?"
"Oha"
"amk hem Eymeni hemde Atayı ayartmış"
"Zaten instgram yorumundan belliydi"
"Vay amk Atayı nasıl kaptırırız"
Atanın arkadaşı Atayı durdurmak için yanına gitti ve kolunu tuttu "kanka yeter" Ata kolunu çekti "çekil" diyerek bir kez daha Eymenin suratına yumruğunu geçirdi. Şokun etkisinden hareket edememiştim sonuna kendime gelip hızlıca onların yanına çöktüm "Ata dur" Atanın elini tuttum. Elini tutmam ile bana baktı, bakışları hala sinirliydi "lütfen" tekrar konuşmam ile ayağı kalktı. Eymene baktığımda kanlar içinde yerdeydi bu ona iyi bir ders olmuştu sanırım
Ata bir anda yüzümü avuçlarının içine aldı. Bunu yaptığında yanaklarımın kızardığını hissettim "sen iyi misin?" Endişeli bakışları ile yüzümü süzdü "iyiyim" gözlerim eline kaydığında endişeyle elini tuttum "elin.. çok kötü olmuş" elini çekmedi ve konuşmaya başladı "sorun yok iyiyim ben" bakışlarımı elinden çekip yüzüne götürdüm "saçmalıyorsun. Birde bunlar benim yüzümden oldu" sözüm biter bitmez hemen konuşmaya başladı "asıl sen saçmalıyorsun Gökçe. O piç sana zarar verirken öylece bakacak mıydım" birşey diyemedim çünkü haklıydı konuyu değiştirmeyi tercih ettim "revire gidelim" dedim ve onu revire sürüklemeye başladım
Revire geldiğimizde Gülşen abla bizi karşıladı "noldu kızım" dedi gülümseyerek "bende birşey yok ablam arkadaşı.." bunu derken Atanın bakışları bana döndü "yani sevgilim eli yaralıda ona bir bakabilirmisin?" dediğimde Atanın gülümsediğini gördüm
Gülşen abla pansuman yapıyordu bende Atanın yanında oturuyordum "kızım galiba sevgilin seni çok seviyor bir saniye bile elini bırakmıyor" Gülşen ablanın bunu demesi ile gözlerim ellerimize kaydı ve hafifçe gülümsedim. Atanın konuşması ile gözlerimi ona çevirdim "evet abla çok seviyorum. hemde çok seviyorum"
