KALP KIRAN

Şaşkın şaşkın baktıktan sonra ''Başka yer mi bulamadınız.'' diye sormuştum. O da kaşlarını çatıp bir adım üstüme gelmiş ''Sana mı soracaktık.'' deyince sinirlenmiştim. ''Tabi ki de bana soracaksınız hani benim de evim ya, hani ben de burada yaşıyorum ya.'' diye tane tane anlatmıştım. O da gözlerini devirmiş Zeynep midir nedir onun yanına gidip bir anda yataktan kaldırınca şok olmuş istem dışı bağırmış gözlerimi kapatmıştım.
O da ''Dicle saçmalama giyinik.'' dediğinde parmaklarımın arasından bakınca gerçekten de giyinik olduğunu gördüğümde rahatlamış ve ellerimi yüzümden çekmiştim.

''Yürüyün gidin başka yerde yaşayın ne yaşayacaksanız.'' diye söylenip odama doğru yürümüştüm o da arkamdan ''Emredersiniz Bücür.'' demişti.

Arkam ona dönükken ''Kes be!'' diye bağırmıştım. Hafiften gülme sesi duyar gibi olmuştum ama dönmemiş odama gitmiştim. Sonra da zaten dış kapı kapanma sesi duymuştum.

Gerçekten neden erkekler böyleydi. Şimdi kadını kullanıp bir kenara bıraktığına o kadar emindim ki ama kanıtlayamazdım. Odadan çıkmış alt kata indiğimde gerçekten de gittiklerini görünce derin bir nefes almıştım. Gözlerimle etrafı taramış yapacak bir şeyimin olmadığını fark edince üstüme Crop ve pantolon giyip dışarı da dolaşmaya karar vermiştim. Hem hava da güzeldi.

Öyle etrafta gezinirken bir sokağa girmiştim burnuma da ateş kokusu gelmişti ama pek takmamıştım. Yaklaşık on adım ilerimde bir bidonun içine ateş yakmış gençleri görünce geri dönmek için arkamı dönmüştüm ki oradan bir çocuk beni fark edip ''Pişt güzellik yolunu mu kaybettin.'' Demişti. Bense hiç takmamış geri geldiğim yoldan geri dönmüştüm. Saat erken olduğu için tek tük insanlar vardı ama onlarda benim olduğum taraftan yürümüyorlardı. Telefon kamerama bakar gibi yapınca o çocuk ile iki arkadaşının peşime takıldığını fark etmiş istem dışı gerilmiştim. Adımlarımı hızlandırmış koşar adım geri yürüyordum.

Onlar hala gelmeye devam ediyor yanlarından biri ''Yoksa bizi evine mi götürüyorsun tatlım.'' dediğinde peşimi bırakmayacaklarını anladığım için aklıma ilk gelen şeyi yapmış ve Barışı aramaya karar vermiştim ama Allah kahretmesin ki numarası ben de yoktu.
Sinirle inlemiş başka bir yol bulmak için düşünmeye başlamıştım ki aklıma sadece İnstagram'dan yazmak gelmişti. Hemen adını ve soyadını aratıp mesaj kısmına girmiştim. Allahtan hesabı açıktı.

Barışkarahan_

Barış müsait misin?

-Dicle ne oldu?

Biliyorum kızın yanındasın ama başım dertte

der demez instagram'dan beni aramıştı

“Neredesin yanına geleyim.” Demişti telaşla, şaşırsam da pek takmamış Hızla konumu söyleyip o bölgede dolanmıştım. Onlar ise hala gerimde durmuş beni bekliyorlardı.

cidden Türkiye de kadın olmak çok zordu…

Aradan bir on dakika geçmemişti ki sokağın başında Barışı görmüştüm. Hızla ona doğru seri adımlarla yürümüştüm. Arkamdakiler Barışı görünce hızla topuklamışlardı. Kafamı iki yana sallayıp Barışa doğru bakmıştım.

“iyi misin bir şey yaptılar mı sana.” Diye sormuştu.
ben de başımı iki yana sallayıp eve gitmek istediğimi söylemiştim.

Hızla arabaya binmiş ve eve sürmüştü. Tabi ben o sırada derin düşüncelerle boğuşuyordum.

Ya gelemeseydi, ya bana cevap vermeseydi, ne yapardım o zaman?

Ben böyle derin düşünürken Barış koluma dokunmuştu aniden olduğu için hemen kendimi geriye çekmiş kapıya yaslanmıştım.

O da elini hızla geri çekip ''Tamam sakin ol yapmayacağım bir şey.'' demişti.
Tabi ben de o sırada derin derin nefes alıyordum.

Sonra eve kadar ne o konuşmuştu ne de ben. Eve geldiğimizde odama çıkmış üstümü değiştirip uyumak için yatağa girmiştim.
On dakika sonra odama Barış girmişti. Bakışlarımı ona çevirdiğimde yan çaprazımda olan tekli koltuğa oturmuş bana bakmıştı. Ben de konuşmak istediğini anladığım için doğrulmuş ve ona doğru bakmıştım.

''Nasıl oldu'' diye sorunca baştan sona hepsini anlatmıştım. Sanki fazla sinirlenmiş gibi duruyordu.

Tamam kim olsa sinirlenirdi ama daha bir farklı bakmıştı bana ya da ben öyle hissetmiştim.

''Kızım senin o kıyafetlerle ne işin var ki sokakta.'' dediğinde anlamayan gözlerle ona bakmış ve ''Ne?'' demiştim.

O da ''Kızım burası Türkiye öyle kısa kıyafetlerle dolaşma burada.'' diye devam ettiğinde sinirlenmiş ''Sana mı soracağım ne giyip giyemeyeceğimi.'' demiştim. Ağzının içinden ''O zaman böyle çekersin.'' Lafını duymam ile

''Ne dediğinin farkında mısın sen, senin sevgilinin hiç bir şeyi yoktu ama rahatça sokakta gezebildi. Onun ne özelliği var senin sevgilin olmak mı?'' diye resmen bağırmıştım.

O da hızla ayaklanmış ve dibimde bitmişti. ''Ne saçmalıyorsun sen'' diye sorunca ben de ''Asıl sen ne saçmalıyorsun burası Türkiye diye ben istediğimi giyemeyecek miyim, isteyen istediğini desin bal gibide yaparım. Ama sen gelip de bana 'o zaman çekersin' diyemezsin anladın mı beni.'' demiş

Hızla odamdan çıkıp lavaboya girmiştim. Nasıl bir insandı anlayamıyordum. Başımı kapıya yaslamış ve daha fazla kendimi tutamayıp ağlamaya başlamıştım.

Çok güçsüz hissediyordum yanımda kimse yoktu Annemi özlemiştim.
Ben bir kaç dakika öyle sessiz sessiz ağlarken tuvaletin kapısı çalınmıştı. Hızla sesimi düzeltip ''Ne var.'' diye sormuştum. İlk başta ses gelmemiş ama sonra ''Tamam özür dilerim öyle şeyler söylemek istememiştim. Sadece başın belaya girmesin diye sinirle konuştum. Tabi ki istediğin her şeyi giyebilirsin.'' demişti.

Birazcık da olsa sinirim geçse de çaktırmamaya çalışıp ''Git buradan'' diye bağırmıştım. Derin bir nefes verdiğini duymuş sonra da zaten gitmişti. Ben de hızla tuvaletten çıkmış ve üst kata odama geçmiştim. Arkamdan 'Dicle' dediğini duymuş ama ona bakmadan kapımı kapatıp kilitlemiş ve kendimi yatağa atmıştım. Biraz uyursam iyi gelebilirdi.

BU BÖLÜMDE BİTTİ BİR SONRAKİN DE GÖRÜŞMEK ÜZERE 💖