YAZGI

Bir alev’in dumanıyla başlardı bazı hikayeler. Ya bir hayatı yakar roman yazardı dağlar diyarlar kadar yada yeni piyes yazar bir hayat kurardı bir ömür nefes aldıran...

Yazgı ‘ya bağlıydı kaderler ya iki insanı karşılaştırdı ya da iki insana imtaha tutardı.

Bir kız çocuğu doğdu sıcak bir Mart ayında, öldü dediler ölmedi ama çok geçti. Daha onu koklayamadan kopardılar annesinin bağrından bir ölüm gibi adeta, şeytandı o. Günahın meyvesiydi o kız çocuğu , doğduğu diyara bile girmemeli dedi şeytan. Bilinmeyen topraklara götürdüler kız çocuğunu.

Bir yetimhane önüne bıraktılar, Mart yağmuruna karıştı o kız çocuğunun çığlıkları. Sesi Makedonya'nın duvarları inletti o gece. İşte o gün başladı yazgısı ama değiştirecekti. Anka kuşları daima yanardı ama doğalarında vardı. Asla kül olmazdı...