Kalbimin tek sahibine

🎶Beach house- Silver soul

Deniz ve Açelya Aras’ın peşinden yemekhaneye indiklerinde Sıla, Açelya’nın Aras’ın peşinden geldiğini fark edince gülümsedi ve telefonunu eline alıp masaya çıktı, Ezgi kaşlarını çattı “Sıla napıyosun? İnsene..” Leyla’da anlamamış şekilde Sıla’ya bakıyordu.

“Evet arkadaşlar, okulumuzun yeni çifte kumruları Açelya ve Aras için büyük bir alkış istiyorum!” Sıla sırıttı, yemekhanede büyük bir alkış patladı Sıla telefonundan bir şeyler ayarlıyordu. Ezgi ve Leyla birbirlerine bakış attılar. Açelya ve Deniz ise sadece birbirine baktı, Aras başka bir alemdeydi. Sıla telefonunda şarkı açtı “Kalbimin tek sahibine” irem derici’nin şarkısıydı.

Açelya napıyo bu der gibi Ezgi’lere baktı ama bir cevap alamayınca hızlıca masaya yaklaştı ve Sıla’nın bacağına dokundu “Kapa şu şarkıyı” Sıla umursamadan şarkıyı mırıldanmaya devam edince Açelya anlık bir sinirle sandalyeden masaya çıktı ve Sıla’nın üzerine yürüdü “Versene amk!”

Ezgi ve Leyla ikisinin ayaklarının altından hızlıca yemeklerini çektiler ve masadan kalktılar. Sıla kaşlarını çatıp telefonu arkasına çekti “Napıyosun be?!” Açelya kolunu arkasına uzattı “Ver şunu” Sıla Açelya’yı ittirince Açelya’da sertçe Sıla’yı ittirdi. İkisi kavga etmeye başlayınca Ezgi, Leyla ve Deniz şaşkınca ikisine baktı ve ayırmaya çalıştılar, mahalle kavgası gibiydi ortam şuan.

Sıla, Açelya’nın saçlarına bir avuç atıp kopartınca Açelya’ya tırnaklarını Sıla’nın yüzüne savurdu. Deniz en sonunda sertçe Sıla’yı ittirdi. Ardından yemekhanenin diğer tarafından yüksek bir ses duyulunca hepsinin dikkati oraya gitti ve Aras’la Teoman’ı görünce hepsi hızlıca oraya koşturdu. Aras resmen Teoman’nın üstüne çıkmış sert bir şekilde yumruklarını geçiriyordu.

Leyla girmeye çalışsada Ezgi onu geriye çekti. Açelya ve Sıla durumu umursamadan birbirlerine baktıkları sırada müdürün gelmesi ile zar zor Aras’ı Teoman’dan ayırdılar. Müdür Aras ve Teoman’ı yemekhaneden çıkartırken Açelya’nın saçları karışık, kıyafetleri birbirine geçmiş ve Sıla’nın yüzündeki çiziklerle saç bandanasının boynuna düşmüş hallerini görünce kaşlarını çattı “Sizin bu haliniz ne?!” Açelya ve Sıla hiç bir şey demedi, müdür bağırdı “Yürüyün sizde!”

Açelya okulun tuvaletinde gözleri dolmuş şekilde saçlarına baktı ve kopmak üzere kalmış saç tutamlarınıda kendisi çekti. İç çekerek tuvaletten çıkarken Teoman ile karşılaşınca adımlarını yavaşlattı “İyi misin sen?” Teoman kaşlarını kaldırıp Açelya’ya baktı “Ben iyiyim de sen?” Açelya göz devirdi “Olduğu kadar, ne yaptın yine?” Teoman’da göz devirdi “Sadece küçük bir şaka”

Açelya kaşlarını çattı “Hak etmişsin o zaman” Teoman gülümsedi ve Açelya’nın saçlarına dokundu, yavaşça bir tutamını parmaklarında döndürdü “Sen hak ettin mi peki?” Açelya Teoman’nın saçlarına dokunuşuyla bir an nefes düzensizliği yaşadı ama fark ettirmeden düzeltti. Açelya kaşlarını kaldırdı “Anlatmadı mı sevgilin?”

“Yook ama kesin sen haksızsındır” dedi Teoman. Açelya gözlerini kısıp güldü, merdivende ikisi ayrılacakken Şebnem’i görmeleri ile durdular Teoman kaşlarını çattı “Anne?” Şebnem yanında Sıla ile Açelya ve Teoman’nın yanına gitti, sinirliydi. “Evet anne Teoman. Yine yabaniliğini sergilemiş o sevimsiz çocuk. Ama ben bakıcam icabına” Şebnem Teoman’a döndü “Seninlede sonra konuşucaz” Şebnem gitmeden önce hatırlamış gibi Sıla ve Açelya’ya baktı “Sizinlede konuşucağız kızlar”

Açelya gözlerini kaçırınca Şebnem hızlıca oradan uzaklaştı, Açelya Sıla’ya baktı “Ne hemen Şebnem ablaya yetiştiriyosun be ispiyoncu” Sıla göz devirdi “Ben çağırmadım mal mısın?” Merdivenlerden Kutay çıkınca hepimiz ona döndü Açelya bıkkınlıkla “Of Kutay ya of!” yanlarından uzaklaştı. Teoman “Yürü Kuti, cezanı çekeceksin” Sıla Teoman’ı durdurdu “Ya bıraksana çocuğu, ne güzel söylemiş iş-“ Teoman “kızım sende bi sus be! vır vır vır” Teoman Kutay’ı önden merdivene ittire ittire yürüdü.

Açelya sınıfa girdiğinde Ezgi ve Leyla hemen ona döndü, Açelya yüzlerine bile bakmadan sırasına oturdu. Ezgi ve Leyla çekinik şekilde Açelya’nın sırasının önüne oturdular, Ezgi dudağını büzdü “İyi misin açi kuşum?” Açelya dik dik Ezgi’ye bakıyordu ki onların bir alakası olmadığı aklına gelince yumuşadı ve iç çekti “Değilim Ezgi, Sıla ne ara bu kadar aptallaştı anlayamıyorum” Ezgi “Aşkım o sadece senle Teoman’ı kıskanıyo-“ Ezgi söylediği şeyi fark edince sustu ve Leyla’ya baktı. Leyla Ezgi’ye kaşlarını çattı ama hemen Açelya’ya dönüp gülümsedi

“Yani çocukluk arkadaşı sayılırsınız ya” dedi Leyla. Açelya kaşlarını çattı “hepimiz çocukluk arkadaşı sayılırız Leyla ne alaka?” Açelya göz devirdi “niye kurulduğu belli oldu, bir erkek için amk” Ezgi ve Leyla çaresizce Açelya’ya baktı. Açelya dudak büzdü “saçımı kopardı kanka” Ezgi iç çekti “bir anlık sinirle yapmıştır ya, tamam haklısın! Haklısın ama sen ondan daha olgunsun işte aşkım takmamaya çalış” Açelya “hiç sanmıyorum”

——⋆˚✿˖°——

Okul çıkışı Deniz sabah gazeteci adam ile ne yaşadıklarını Açelya’ya anlattı. Açelya ise Deniz’e artık Leyla’lar ile takılmayacağını anlattı. Eve geldiğinde Şebnem ve annesi Selin’i görünce derin bir nefes aldı “Merhaba” Şebnem gülümsedi, Selin baştan aşağıya süzdü kızını ve gülümsedi “Açelya, kızım? Gelebildin sonunda, nerdeydin?” Açelya kısık sesle konuştu “Deniz’leydim anne” Şebnem bıkkınlıkla “İşte bak hayatım, takıldığı kişilere bak!” Selin kaşlarını kaldırdı “Nuray’ın kızıydı dimi?” Selin Açelya’ya baktı “Ne zaman alt seviyelerden insanlarla takılmaya başladın?”

Açelya zar zor Şebnem ve annesinden kurtulup odasına çıktı. Acıyan saç derilerini umursamamaya çalışarak saçını taradı, pijamalarını giydi ve yatağa yattı. Daha sonra kendi kendine güldü, kavga anı gerçekten komikti. Tabi daha sonradan sinirle kendini istemsizce kastı. Sıla’ya ne batıyordu ki? Teoman’la yakında değillerdi? Belki o da Aras’a aşık olmuştu? Ama yok ya, o sümsük Teoman’ı bırakmazdı.

Peki ya Aras? Onunda gözü dönmüştü, bugünde Deniz’den duyduğu kadarıyla Barış’a söyledikleri oldukça kırıcıydı, kendini ne sanıyorsa? Her zaman kaba davranıp daha sonrasında özür diliyordu, aptal. Diye geçirdi içinden Açelya. Telefonunun titreşmesi ile yatakta yan dönüp telefonu eline aldı, yabancı bir numara

(+90——————)
Demir ölmedi
Söylersin

Açelya okuduğu mesaj ile yatakta oturur pozisyona geldi ve bir süre mesaja baktı, kaşlarını çattı. Kimdi bu şimdi ve niye Açelya’ya yazıyordu? Açelya üstüne sarı bir top giydi ve altınada kot şortolon giyip aşağıya indi, kapıdan çıkmak yerine mutfağa yürüdü. İzin alamayacağını biliyordu, bahçe kapısını yavaşça açtı ve bahçedeki terliklerinden birini giyerek evden çıktı.

Açelya yurdun önüne geldiğinde Aras’ın bankta oturduğunu görünce gülümseyerek yanına gitti ve oturdu. “Selam” dedi Açelya, Aras güldü ve Açelya’nın kıyafetlerini süzdü “bu kombini çok düşündün mü?” Açelya güldü “Sus ya, zaten kaçağım.” Aras gülümsedi “kaçacak kadar önemli yani söyleyeceğin şey?” Açelya ciddileşip başını salladı

Derin bir nefes alırdı “İnanır mısın inanmaz mısın bilmiyorum ama bunu söylemem gerek. Gerçek mi yalan mı onuda bilmiyorum.” Aras kaşlarını çattı “Tamam, söyle” Açelya Aras’a baktı “Deniz bana anlattı, o adam Demir’in öldüğünü söylemiş. Ama az önce bana birisi mesaj attı, tanımıyorum. Demir’in ölmediğini yazdı” Açelya hızlıca telefonunu çıkartıp mesajları açtı ve Aras’a uzattı

Aras anlayamamış şekilde bakakalmıştı ki telefonu alıp mesajlarını okudu, yüzündeki ifadeye göre mutlu olduğu belliydi “Ama ya yalansa? Güvenmek istiyorum.. çok istiyorum ama bana niye yazmadı? Zaten telefondanda haber yok” Açelya başını salladı “Evet işte benimde aklıma bu takıldı! Bana niye yazsın ki? Ama kimsenin alay edeceğini sanmıyorum. Kim biliyorki bizden başka?” Aras’ın gülümsemesi büyüdü “Kimse”

Aras başını kaldırıp yıldızlara baktı ve gülümsemesini büyüttü “kardeşim.. yaşıyo. Demir’im, abin gelecek. Biraz daha bekle” Açelya gülümseyerek gökyüzüne baktı “Ay bugün çok güzel” ahahqhah bunun korede anlami🙃🙃

Açelya kalktı “neyse ben gidiyim o zaman, bizimkiler fark etmemiştir umarım.” Aras’ta Açelya ile beraber kalktı “Bırakmaya geleyim mi?” Açelya hemen reddetti “Yok yok, tek giderim ben hadi gir sen yurda. Görüşürüz” Aras Açelya’ya baktı ve birden sarıldı “Teşekkür ederim Açelya” Açelya bir an büyük bir gülümseme yaptı ama daha sonra gülümsemesini küçülttü “Boş duygusallık yapma ya hadi” Açelya gülerek yurttan çıktı

——⋆˚✿˖°——

Açelya yavaş yavaş meydanda yürürken yanında duran araba ile durdu, gözlerinde netleştirmeye çalıştı. Netleşince şaşkınlıkla kaşları kaldırdı “Kuti?” Kutay gülümseyerek sağ koltuğun kapısına uzanıp açtı “Gel bırakayım” Açelya gülümseyerek arabaya bindi “Bu saatte arabayla ne yapıyosun?” Kutay Açelya’ya baktı “Bakımdan aldım, babamın işi vardı”

Açelya Kutay’a baktı “Keşke bugün Şebnem’i aramasaydın” Kutay gözlerini kaçırdı “Olaylar daha fazla büyümesin diye çağırmıştım aslında” Açelya Kutay’a baktı “Sende haklısın” Kutay yola bakarken Açelya’ya arada kesik bakışlar atıyordu “Sen bu saatte dışarda ne yapıyosun?” Açelya Kutay’a baktı “Aras’ın yanındaydım, yani şey önemli bi konu vardıda” Kutay kaşlarını çattı “Eminim öyledirde… Selin abla nasıl izin verdi, annemden duydum” Açelya gülümsedi “Bizde birileriyiz kuti” Kutay güldü

Açelya “bizim sokağa girme he, sesi duyarlar falan sıkıntı yani” Açelya Kutay’a gözlerini dikti “Senle Leyla nasıl?” Kutay bir an telaşlanmış şekilde eli ayağına dolandı “Leyla? Sen.. açelya bak aslında-“ Açelya gülümsedi “Yalan mı? Neyse kuticim boşver sen rahat ol” Kutay Açelya’ya baktı “Boşverelim, senle Aras? Uydurmuyorum sadece öyle geliyor.” Açelya “Teoman mı söyledi?” Kutay başını salladı “birazda Sıla tabi ki”

Açelya “konuşuyolar mı beni?” Kutay “kötü anlamda değil, sonuçta illa ki yani arkadaşız, tık.” Açelya “Hala arkadaşız Kutay, sende başlama” Kutay tamam der gibi baktı “Ama yine de morallerinin bozulduğunu anlayabiliyorum, özellikle Leyla’nın” Kutay evin bir önceki sokağına çekince Açelya Kutay’a baktı “Teşekkürler” Açelya tam inecekti ki durup Kutay’a baktı ve sarıldı, Kutay’ın elleri boşta kalsada şaşkın şekilde kollarını Açelya’ya sardı. Açelya “Sen en iyilerini hak ediyorsun”

“Bu bir mesaj mıydı?” “Yok, sadece duyman gerektiğini düşünüyorum” Açelya arabadan inip yürümeye başlayınca Kutay’da arabayı çalıştırıp sokaktan hızlıca geçti. Açelya arkasından gülümsedi, ne kadar saf olsada seviyordu Kutay’ı. Açelya evine geri bahçenin kapısından girdi.

Kutay arabayı garaja park edip bahçeye yürüdü, Teoman elinde basketbol topu ile peşinden birden belirdi, terliydi anlaşılan antremanı bugün fazla zorlayıcı olmuştu. Teoman terli yüzünü gıcıklığına Kutay’ın tişörtüne sürünce Kutay hemen geri çekildi “Teoman napıyosun abi ya” Teoman durup Kutay’a ciddice baktı “Sen Açelya’yla mıydın?” Kutay durdu ve başını salladı “Sen nerden gördün?” Teoman şaşırmış şekilde “Görmedim” Kutay’ın tişörtünü işaret etti “kokusu sinmiş, yakındınız galiba” Kutay başını salladı “sarıldık sadece, arabayla evine bıraktım” Aras daha çok şaşırdı “Sarıldınız? Nerdeydi ki Açelya?” Kutay “Aras’ın yanından dönüyordu, neyse ben yatmaya gidiyorum kardeşim”

Teoman arkasından bakakaldı, Açelya Kutay’a sarıldığı gibi bir kere sarılmamıştı Teoman’a. Teoman kendisine yalan söylemezdi, isterdi sarılmasını. Onu boşverince Aras geldi aklına, akşamlarıda mı buluşup konuşuyorlardı? Yoksa gerçekten korktuğu şey mi olmuştu? Lütfen hayır, olmasın. Dayanamazdı, bu sefer kendini tutamazdı, saklayamazdı.

——⋆˚✿˖°——
Devam edecek

kutay😏😏