Sessizlik… 34. bölüm

Gece, okuldan çıktığında havanın bu kadar erken kararmasına anlam veremedi. Gökyüzü griydi ama yağmur yoktu. Bu tür havalar ona hep sıkışmışlık hissi verirdi. Eve her zamanki yolu kullanmak istemedi. Kalabalık caddeden sapıp daha kısa olan ara sokağa girdi.

Bu, sonradan vereceği bir karar değildi. O an, düşünmeden yaptığı küçük bir yön değişikliğiydi.

Sokak sessizdi. Fazla sessiz.

Adımlarının sesi, duvarlara çarpıp geri dönüyordu. Gece telefonunu çıkardı, saate baktı. Deniz’e mesaj atmayı düşündü ama “abartıyorum” deyip vazgeçti. Tam o sırada arkasında bir kapı kapandı. Sert bir ses değildi. Ama netti.

Gece arkasını döndü.

İki adam vardı. Yüzleri tanıdık değildi. Ama duruşları… rahatlıkları… sanki buraya aitmiş gibi duruyorlardı.

“Yolunu mu kaybettin?” dedi biri.

Gece gerildi.
“Hayır,” dedi. “Evime gidiyorum.”

Adam gülümsedi ama bu bir gülümseme değildi.
“Yanlış sokak.”

Gece geri adım attı.
“Çekilin,” dedi. “Bağırırım.”

Diğeri sakin bir sesle konuştu:
“Bağırırsan daha kötü olur.”

Her şey çok hızlı oldu. Bir el ağzını kapattı. Diğeri kolunu tuttu. Gece çırpındı ama gücü yetmedi. Kimse vurmadı. Kimse bağırmadı. Her şey sessizdi. Bu, onu daha çok korkuttu.

Gözleri bağlandı.
bir süre sonra Gece’nin gözleri açıldı

Karşısında annesi ve deniz duruyordu ama kolları bağlıydı.
Kimligi bilinmeyen adam ona sordu:
annenmi yoksa deniz’mi” dedi silahı elime tokuşturarak,

“Eger seçmezsen her ikisinide seve seve vururum dedi.”

O an benim için dünya başıma yıkılmıştı.. bu karar benim için çok zordu,

annem hemen konuşmaya başladı “kızım ben senin annenim beni seçeçeksin degilmi” dedi

Cevap vermedim.

“Degilmi” dedi annem yine

Denize döndüm ve “özür dilerim” dedim,o benim herşeyimdi hep destekçim olmuştu onu vuramazdım ama annemide vuramam…

Sonra silahı tereddüt etmeden kendime dogrulttum ve tetigi çektim…
Herşey sona ermişti aniden deniz “Gece!” Diye bagırarak yanıma koştu ama artık çok geçti…

ben dizlerimin üstüne yere yıgılmıştım annem şok içinde bana bakıyordu.

“Bazen hayatta kalmak ölmekten daha agırdır”
Ve deniz’le Gece’nin hikayesi böyle biter…