2. BÖLÜM

17 MAYIS

Miray erkenden kalktı, annesinin ve babasının yatak odasına girip, avazı çıktığı kadar bağırdı. "Anneeee,babaaaa kalkın bu gün doğum günümm." İnci sıçrayarak kalkıp, oturma pozisyonuna geçti.Yanında yatan kocasına baktı. "Yahu ben sağır oldum adam daha yatıyor." İnci Çınar'ı dürtükledi, Çınar diğer tarafa döndü. Miray annesine bakıp fısıltıyla "Anne o iş bende bak şimdi nasıl kalkacak." İnci kıkırdadı, uykusu çoktan kaçmıştı. Miray babasının döndüğü tarafa sessizce ilerledi, çekmecenin üzerindeki suyu aldı ve babasının yüzüne boşalttı. Miray bağırarak "YÜZBAŞI ÇINAR VURAL ÇABUK KALK."Çınar hemen kalkıp Miray'a bir güzel asker selamı verdi. "Emredin komutanım." Deyince anne kız kahkaha atmaya başladı. Çınar Ela gözlerini açtı, odaya göz gezdirdikten sonra sinirle kahkaha atan kızına ve karsına döndü. Miray hemen sustu. "Özür dilerim bab-" Çınar yatağa atlayıp kızınıda yatağa atıp, gıdıklamaya başladı. İnci bu manzaraya önce kıkırdadı sonra oda Miray'ı gıdıklamaya başladı.

~1SAAT SONRA~

Miray hazırlanıp bembeyaz bir elbise giyinmişti. Hatta Mert, Kerem ve İpek'de gelmişti pastayı kestiler, şarkı açtılar, oyunlar oynadılar. Miray artık 8 yaşına girmişti. Miray'a herkes hediyesini vermişti, ama Mert'ten tık yoktu. Miray sürekli Mert'e bakıyordu. İpek ile İnci bir yerde, Kerem ile Çınar'da bir yerde oturmuş sohbet ediyorlardı. Miray burnundan soluyordu tabi. Tekrar bir umut Mert'e çevirdi bakışlarını. Mert'in mavileri ona döndü,"Ne oldu yine?" Miray tuttuğu nefesi sertçe verdi. "Yok birşey." Hızla kalktı, "Ben odama gidiyorum dedi. Herkes Miray'a döndü. Miray odadan çıkınca Mert'e. "Noldu buna?" Dedi Çınar.
"Ne kadar agresif bir kızın var lan." Dedi Kerem.
"Yine neyden memnun kalmadı acaba?" Dedi İnci.
İpek ise Mert'e bakıyodu. Mert bir anda "Ben nolduğunu biliyorum." dedi. "Hediyesini vermedim..." Herkes güldü. Mert ise koşarak Miray'ın odasına girdi. "Miray nerdesi-" Miray dizlerini yüzüne kadar çekmiş, sessizce hıçkırarak ağlıyordu. Bu Miray'ın huyuydu, sessizce ağlardı, ama hıçkırırdı sonra yarım saat hıçkırmaya devam ederdi. Mert ne yapacağını bilemedi. Oysa ona hediyeyi en son verip sürpriz yapacaktı. Miray'ın yanına gitti, hemen Miray'ı kaldırdı. Kızın ağlamaktan yeşil gözleri kan çanağına dönmüştü. Miray hıçkırdı Mert'in elini omuzlarından çekti. Mert kıyamazdı ona doğum günüde onu üzmüştü.
"S-sen gi- hıçkırık git istemiyorum sen- hıçkırık seni." Burnunu çekti Miray. Mert hemen Miray'a sarıldı. Miray onu itmeye çalıştı, ama itemedi. "Miray üzgünüm hem ben sana hediye aldım ama en son verecektim gerçekten seni üzmek istemiyordum." Dedi Mert. "G-gerçekten aldınmı hediye?" Dedi Miray heyecenla. Mert cevap vermedi, onun yerine kollarını Miray'dan çekip Miray'ın gözyaşlarını sildi ve Miray'ın avucunu açtı. Eline kalp şeklinde pembe kuvars kolye bıraktı. Miray hemen Mert'e sarıldı kolyeyi taktı. O gün çok eğlendiler.
Peki neden pembe kuvars? Çünkü pembe kuvars kırıldığında hayatının aşkını buluyodun. Ama Miray'ın bunu bilmesine gerek yoktu.....