1. Bölüm - başlangıç

Gece kampüsten yorgun bir şekilde eve dönüyordum. Birden içeri girerken neredeyse sürünerek merdivenleri çıktım. Evin önüne geldiğimde çantamdan anahtarı çıkarıp kapıyı sessizce açtım. Eve sessiz girmeliydim çünkü Ömer uyanırsa bana veya ablama saldırabilir. Ömer Bayar annemin kocasıydı. Bizim -benle ablamın - üvey babamızdı. Ben, ağabeyim Hakan ve ablam Asilya... Öz babamız yıllar önce birkaç mafya yüzünden öldürülmüştü. Annem ise ben ve ablamdan Ömer ile bir ilişki yaşadığını gizlemişti. Asilya ve ben onun birlikte olduğunu birkaç ay sonra öğrenmiştik. Ağabeyim Hakan, bunu zaten biliyordu. Tabii hepimiz annemin mutluluğu için sessiz kalmıştık. Ama şimdi annem bile Ömer ile evlendiğine pişman olmuştu.

Eve girip ayakkabılarımı çıkardım ve kapıyı kapattım. Acıktığım için mutfağa girecekken odamdan ablamın yumuşak hıçkırıklarını duyunca kaskatı kesildim. Bunun tek bir anlamı vardı - Ömer ablamı taciz etmişti. Hızlı adımlarla odamızın önüne geldim ve hiç beklemeden kapıyı açtım. Karşımda ki manzarayı görünce gözleri doldu. Asilya, yerde cenin pozisyonu, yan dönmüş bir şekilde, dizlerini içine çekmiş, ellerini yüzünün altına yerleştirmiş bir şekilde uzanıyordu.

Her zaman ki bakımlı, kumral saçları, şimdi darmadağınıktı. Kıyafetleri yırtık, vücudu hırpalanmıştı. Gözümden akan bir yaş usulca yanaklarımdan süzüldü. Bir çölde su bulmuş gibi ona doğru koştum. Asilya'nın yüzünü ellerimin arasına aldım. Bunu Ömer'in yaptığını biliyordum. Asilya'yı taciz ediyordu, bana ise şiddet gösteriyordu. Ağabeyim Hakan zaten başka bir evde yaşıyordu, bekardı. Bizi annemi yalnız bırakmamak için yanına almamıştı. Kendisi de zaten bir iş için ayrı bir eve çıkmıştı. Ablam Asilya ise 26 yaşındaydı. İki günde bir eve gelirdi. Bazen nöbet tutuyordu. Eve geldiği günlerde de zaten üvey babam fırsat buldukça ona laf atıp hırpalıyordu.

Ben hukuk fakültesi okuyordum. 19 yaşındayım. Savcı olmak istiyordum. Ablam hastanedeyken evde yalnızdım. Annem sürekli olarak eve para getirmek için binamızın alt katında ki restoranında çalışıyordu. Dükkan bizimdi. Annem güzel yemekler yapıp müşterilerin ağzını tatlandırıyordu. Sabahtan akşama kadar restorandaydı. Bu nedenle Ömer ile evde yalnızdım ve her canı istediğinde bana vuruyordu. Vücudumda yaralar vardı. Ama mesleğimi elime alınca evden gidecektim. Annem, Ömer ile boşanamıyordu çünkü Ömer onu tehdit ediyordu. Polise de söyleyemiyorduk. Bizim polise gittiğimizi görürse veya duyarsa gebertene kadar vururdu.

Mesleğimi elime alınca annemin davasını ben takip edecektim ve Ömer'i ben sikleyecektim. Ondan nefret ediyordum. Annemle Ömer'i boşamak için 2 yılım vardı. Ama o zamana kadar belki de polis falan gelebilirdi. Ah, annemi ve ablamı korumam lazımdı.

Asilya'yı dikkatlice kaldırıp banyoya götürdüm. Elini yüzünü yıkanmasına yardım ediyordum. Musluğu kapatıp Asilya'nın yüzünü havluyla kuruttum. "Daha iyi misin abla?" Diye endişeyle sordum. Asilya bana bakıp hafifçe gülümsedi. "İyiyim ablacığım." Diye yumuşak bir şekilde söyledi. İyi olmadığını biliyordum. Uzun süre etkisinden çıkarmıyordu çünkü. Bu beni kahrediyordu.

Onu omuzlarından nazikçe tutup odaya geri götürdüm ve yatağına yatırdım. Battaniyeyi üzerine çektim. "Biraz dinlen. Yarın hastaneye gidip kafanı toparlarsın." Dedim. Ablam hastanede çalışıyordu.

Asilya, gözlerini kapatıp uykuya dalarken yanında kaldım. Birkaç dakika sonra kalkıp lavaboya gittim ve elimi yüzümü yıkadım. Havlu ile yüzümü kuruladuktan sonra odama geçip yatağıma yattım. Gözlerimi kapatıp babamın rüyama girmesi için sessiz bir dilekte bulundum. Karanlık beni ele geçirmeden önce gözümden bir damla yaşın aktığını hissettim.

Bu benim ilk kitabım olacak ve okunursa çıkarmayı düşünüyorum. Ana karakterlerimiz, Işık. Asilya yan karakter. Kafanız karışmasın diye söylüyorum. Çünkü biraz karışık yazdım. Bu bölüm biraz kısa oldu, çünkü tanıtım. İkinci bölüm biraz daha uzun olur.

Hikaye hakkında düşündüklerinizi yazınn. Bekliyorumm.