Kavga

Okula gelmiştim okulda daha dersin başlamasına 30 dakika olduğu için herkes kafasına göre takılıyordu kızlarla Nazın evinde kalmaya karar vermiştik ama ben daha kimseye sormamıştım lavobaya gittim ve Arın'a yazmaya başladım

Sen:
*Arınnnnnnnnnnn*

Arın:
*He noldu he*

Sen:
*bişey dicemmm*

Arın:
*De bakım"

Sen:
*Beni bugünlük idare eder misinn*

Anıl:
*Ne demek lan o"

Sen:
*Ya şey kızlar anlaşmışlar Naz'ın evinde kalalım diyorlar kalabilirmiyimm*

Anıl:
*Nasıl istersem kim kim olucaksınız bu arada*

Sen:
*Teşekkürlerr şey olucak Naz,Nazlı, Ecrin,Su bide ben"

Anıl:
*Tamamdır akşam birşey olursa yazarsın ne olur ne olmaz okul çıkışı gelirim gelirkende pijama ve kıyafet getiririm istersen*

Sen;
*Ay ciddimisinnnn cookkkkk teşekkürler"

Anıl:
*Tamam hadi derseee*

Sen:
*Görüşürüzzzzz*

Anıl:
*Görüşürüzz*

Anılla konuşmam bitmişti sınıfta bana dik dik bakan kız lavobaya geldi ve telefonu elimden aldı "yenı kız kiminle konuşuyor bakalım 'Anilll 💖👑' demek oo kim bu sevgilin mi" dedi telefonumu elinden çekip ittim "sanane ve kimse kim sen ne cürretle telefonumu alırsın" dedim kız tefonumu aldı ve yere fırlattı ardından bana tokat attı telefon paramparça olmuştu karnıma tekme attı ve dışarı çıktı ders zaman ı gelmek üzereydi bizim kızlar lavobaya girdi ve benim karnımı tutuğumu gördüler Nazlı yanıma koştu "noldu regl falan mı oldun yüzün neden mor senin" dedi ben tek telefon diyebildim ve Nazlı cebinden telefonu çıkarıp banna verdi telefonu verdiğinde Arın'ın numarası yazıp aradım Arın açtı "buyrun kimsiniz" diye açtı telefonu sesim kısılmıştı karnıma çok sert vurmuştu o kız "Arın benim Güneş o-oku (öksürür) okula gelebilir misin?" Dedim arın çok endişelenson istemiyordum ama öksürdüğümde ağzımdan kan gelmişti ve kızlar çığlık atmişlardı kızlara işaret parmağımı dudaklarıma bastırıp sus işareti yaptım. Arın hemen cevap verdi "kendini yorma hemen geliyorum görüşürüz balım" dedi ve telefonu kapattı. Sınıfa bu Halle gidip kızı sevindirmek istemiyordum ondan müdürden izin alıp bahçede Arın'ı beklemeye başladım telefonum tamamen bozulmiştu hattım tek kalmıştı. Uyuya kalmıştım gözlerimi açtığımda karşımda Arın vardı endişeli gözlerle bana bakıyordu uyandığımı görünce "şükürler olsun" demiş ve beni nazikça kucağına almıştı. Arabaya bindik ve hızlı bir şekilde hastaneye gitdiyorduk ama ne kadar hızlı gidersek gidelim Arın şöföre "daha hızlı sür" diyip duruyordu 15 dakika sorna hastaneye gelmiştik, Arın yürümeme fırsat vermeden kuçağına aldı zaten bıraksada karnımdaki ağrıdan yürüyemezdim.