KAÇIŞ VE TANIŞMA

Sessizlik sadece sessizlik hissediyordum yatağımdan yavaşça kalktım ses çıkmasın diye terliklerimide çıkarmıştım yürüyordum ama yürürken kemiklerim sızlıyordu,beni kimsenin duymaması gerekirdi yoksa buranın kötü sahiplerine söylerlerdi yetimhaneden yarın sorumlu biri gelicekti nasıl olduğumu görmek için. Odanın kapısını açtım ve içeri ilerledim ilerdeki koltuğu gördüm ve oturdum,kapı sesi geldi korkmuş bir şekilde odaya koştum ve birinin karın kısmına çarptım yukarıya baktığımda gördüğüm evin kötü sahiplerinden kadın olan Özlem Bozkurt vardı .Beni ensemden tutup sürüklemeye başladı ağlamıyordum hatta artık o kadından korkmuyordum bile bir makas aldı ve beni sürüklemeye devam ediyordu aynı andan da "göreceksin,yeter artık buradaki kimse senin kadar yaramaz değil" diyordu.Beni karanlık odaya götürtü ve doğduğumdan beri kesmediğim saçlarımı kesmeye başladı en sonunda kulağımın altında saç kalıncaya kadar kesti ve bana baktı gözlerime baktı onun gözlerine bakarken sadece öfke ve kin gösteriyor saçlarıma üzüldüğümü bile belli etmiyordum en son dayanamadı ve makası koluma sapladı bağırmadım aynı şekil gözlerine baktım ve dayanamayıp kapıyı çarpıp çıktı aynaya baktığımda gördüğüm ben değil gibi geldi bu yaşıma kadar uzattığım saçlarım artık yoktu. Sabaha kadar orda kaldım en sonunda sabah saatlerinde odada bir cam olduğunu fark ettim ve cam açıktı normalde biz üşüyelim diye her odada son derece yakılmış buz gibi bir kilima olurdu odada ondan var sandım ama cam vardı beni oturtup saçlarımı kestiği sandalyeye uzandım camın önüne indirdim saçlarımı kestiği makası aldım ve sandalyenin üstüne çıktım cama tutundum ve kendimi yukarı çektim ve camın üstüne çıktım normalde geçemeyeceğim demirliklerden haftalardır birşey yemeyip zayıfladığım için çok kolay bir şekilde geçtim elimdeki makası sıkıca tutup ilerlemeye başladım arada durup etrafıma bakıp geri ilerliyordum. Evden yeterince uzaklaştıktan sorna koşmaya başladım bir otoyala geldim ve otostop çekmeye çalıştım ama kimse almadı,yarım saat geçtikten sorna bir kişi durdu.İçeriye baktım yetimhane sahibi arabada idi içeriye koşarak girdim herşeyi anlattım ve beni kendi evine götürdü eve geldiğimde karısı Nejla hanımla karşılaştım "merhabalar Nejla hanım" dedim Nejla hanım ise "bana hanım dememe gerek yok" dedi ve "adı ne bu güzel kızın Mehmet" diye sordu yetimhane müdürümüz Mehmet bey "Güneş Yıldız" diyerek adımı ve soyadımı söyledi "memnun oldum Güneş'cim gel sana kıyafet veriyim sornada duşa girip yatarsın yorgunsun dur şimdi" dedi ve yürümeye başladık yoldayken odaları bana tanıtıyordu beni kendi odalarına götürdü ve gecelik verdi gecelik üstüme tam oldu rengi beyazdı askılıydı ve altında da yine beyaz altında fırfırlı olan bir şort tu
Duş aldım geceliği giyip Nejla ablanın yanına geldim Nejla abla "çok güzel olmuş tam senin bedenin e uymuş" dedi ve odaya yürüdük odaya girdiğimizde 3 yatak vardı Nejla abla ortadaki yatağı işaret ederek ora senin dedi ve beni geçirdi Nejla ablaya "diğer yataklar kimin" diye sordum Nejla abla oğullarımın dedi ve onları çağırmaya gitti odaya geldiğinde yanında 20 yaşlarında ve 9 yaşlarında iki erkek vardı ve Nejla abla oğullarına bakarak "bu güneş bizimle kalacak" dedi selamlaştık ve onlarda yataklarına geçti ve Nejla abla kapıyı kapatıp ışığı kapatıp çıktı ben yatağıma uzandım ve üstüme pike mi çektim Mehmet abinin bana Özel aldığı ve hat taktığı telefonumu alıp Instagram hesabı açmaya başladım tam açacak ken küçük çocuk yatağından kalkıp telefonumu alıp arkasına sakladı büyük çocuk ise yanıma gelip" o yatmadan telefonu eline alırsan böyle oluyor" dedi ve çocuğun yanına gitti çocuğun arkasında sakladığı ellerini tel eliyle tutup telefonumu çekti telefonun ekranına bakıp bana attı telefonu küçük çocuk elinde iteklerken ayaklarından tutup yatağına attı ve kendi yatağına geçmeden yanıma geldi "sen hesabını aç ben onu hallederim ama açtıktan sorna o uyuyana kadar almazsan sevinirim" dedi ben gülerek hemen hesabı açtım yetimhaneden farklı evlere gitmiş arkadaşlarımın Instagram hesablarına istek attım ve telefonu kapattım.Biraz geçti çocuk horlamaya başlamıştı bende yatağımdan kalkıp büyük çocuğun yanına gelip dürttüm "hey büyük çocuk bu hep böyle horlamaya devam mı edicek" diye sordum çocuk gülerek "evet bu istediğini yapabilirsin anlamına gelir kavga etsek bile uyanmaz artık ve benim adım büyük çocuk değil Arın Kaya ve arkandaki çocukta Ahmet haberin olsun" dedi,güldüm "teşekkürler söylediğin için" dedim ve yatağıma geçip uyudum.