11. Bölüm

Sahilde o ıssız gecede yanlız başıma ağlıyordum o sırada Aral bana seslendi Aral'ı gördüğümde hemen ona koşup sarıldım
Aral:
- sevgilim üzülme hadi bana her şeyi anlat
Dedi bizde bir yerde oturup ona her şeyi anlattım
Aden:
- ben napıcam Aral babam öldü annem zaten umursamıyor beni bu Koca dünyada yanlızım dedim ve daha da ağladım
Aral:
- hayır sevgilim yanlız değilsin ben varım Arel var arkadaşların var biz seni asla yanlız bırakmayız dedi ona sarıldı bana bunları diyerek
Aden:
- Aral
Aral:
- efendim
Aden:
- beni bırakma tamammı ne olursa olsun bırakma
Aral:
- Dünya yanda bile ben senden asla ayrılmicam
Aden:
- teşekkür ederim dedim oda gülümsedi. Bir kaç dakika geçti ortam sessizdi sonra Aral sessizliği bozdu
Aral:
- Aden bir şey sorabilir miyim annen sana ne zaman böyle davradı
Aden:
- ben küçükken bir sahilde beni bırakıp bir yere gitti saatlerce gelmedi bende ağlamaya başladım sonra bir tane çocuk geldi ve beni tesseli etti sonra annem geldi ve o zaman bana çok kötü bağırmıştı zaten o günden beri beni görmezden geliyordu
Aral:
- demek o kız sensin
Aden:
- hangi kız
Aral:
- bende sahile annemle gelmiştim sonra orda bir tane küçük bir kızın ağladığını gördüm yani seni yanına geldim seni tesseli ettim ve çikolatamdan verdim
Aden:
- demek o anı sensin
Aral:
- abimi? Farkında mısın şuan sevgiliyiz ve sen bana abi diyorsun mademki öyle neden benimle çıktın
Aden:
- kızma aşkım ya küçükkendi o ama şimdi sevgilimsin.. aslında ilk karşılaştığımızda varya seni ilk gördüğümde hissetmiştim sonra ikinci kez gördüğümde sana çocukken aşık olduğumu anlamıştım
Aral:
- öyle mi
Aden:
- evet öyle