3. Bölüm

Miray ve Deniz Elif’in evine geldi. Deniz çok uykusu olduğu için hemen uyudu. Elif ve Miray başbaşa kaldı. Elif Miray’ın yüzüne baktı. Miray herzamaki gibi mutsuzdu. Aslında herzamanki gibi değilde bu günkü gibi diyelim.

Elif:O çocuğun neyini seviyosun ki. Herşeyi çok dramatize ediyo.
Miray:Sanki seninki etmiyo.
Elif:Seninki derken? Ben o Eymir’den hoşlanmıyorum ki.
Miray:Aynen. Kesin öyledir. O da senden hoşlanıyo kesin. Gidip açılsana.
Elif:Önce o açılsın. Romantik olur.
Miray:Bak şimdi gördük kim dramatize ediyormuş herşeyi.
Elif:Ay neyse boşver. Hadi yatalım uykum var benim.

Kızlar yatağa gittiler. Elif yattığı gibi hemen uyudu. Fakat Miray’ı uyku tutmadı. Aklından geçen tek soru “O da beni seviyo mu acaba” oldu. Bunu düşünürken farketmeden uykuya daldı. Rüyasında Deniz’in kaçırıldığını gördü. Ve buzdolabında bir not vardı. Miray uyandığında sabah olmuştu. Elif kahvaltı hazırlamıştı. Deniz’i evde bırakıp okula gittiler. Okula gittiklerinde Elif Can’ı gördü fakat Miray’a söylemedi. Can Elif’e göz kırptı. Elif olayı anladı.

Elif:Ben bi markete gidicem sen burda bekle.
Miray:Peki.
Elif markete gitti.
Can:Selam güzellik.
Miray:S-selam
Can:Nasılsın, göremedim seni dün hiç.
Miray:Evet evet, sen dün nereye gittin peki.
Can:Boşver sen onu şimdi, çıkışta kahve içelim mi?
Miray:Olu-
Eymir ve Elif:Bizde gelelim mi?
Miray:Euzubillahimineşeytaniracim bismillahirrahmanirahim siz nerden çıktınız.
Elif:Ama lütfennn.
Can:Of! Tamam sizde gelin.
Eymir:Tamam hadi okula gidelim.
Can:Bu çocukta iyice okul bağımlısı oldu.
O sırada Ela yanlarına gelir.
Ela:Hello
Miray:Ay bugün kalp krizinden ölücem galiba.
Elif:Selam.Ela:Aa Miray ayağına nolduu.
Miray:Uzun hikaye sonra anlatırım.
Eymir:Hadi okula gidelim artık!
Can:Of tamam patlama gidelim hadi.

Hep beraber okula giderler. Ama aralarında bi kötü olduğundan haberleri yoktu…Okula gelince hemen derse girerler. Ders arasında bahçeye çıkarlar. Miray tuvalete gider. O sırada Can Elif, Ela ve Eymir’i yanına çağırır. O sırada Ela’nın telefonu çaldı. Ela apar topar hemen gitti. Ne olduğunu kimse anlamaz.

Can:Neyse boşverin de ben size bişey dicem.
Elif:Söyle bakalım.
Can:Şey.. ben..
Eymir:Hadi ama.
Can:Ben Miray’ı seviyorum. Ama Miray bilmesin.
Eymir:Hani sen kimseye aşık olmazdın.
Elif:Tamam söylemeyiz.
O sırada Miray geldi.
Miray:Yolda öğretmenimizi gördüm,hastaymış ve bugun ders yokmuş.
Elif:Tamam o zaman,hadi kafeye gidelim.
Miray:Önce bi size uğrayalım mı,Deniz’e bakmam lazım.
Eymir:Ya boşver, bebek değil ki kız 15 yaşında.
Miray:Olsun bakalım yinede.

Elif’in evine gittiler. Fakat bir sorun vardı. Kapı açıktı. Miray’ın kalbi hızla atıyordu. O sırada Eymir kapıdaki kan izlerini gördü. Can’ın kulağına fısıldadı. Miray da bunu duymuştu. Korkarak kapının önüne baktı. Kan izlerini gördü. Koşmaya başladı.

Miray:DENİZZ! Denizzz! Nerdesin ablacım.
Elif:Deniz’cimm. Nerdesin?

O sırada Miray rüyayı hatırladı. Koşarak buzdolabına gitti
.Elif:Dur koşma,bacağın hala iyleşmedii!
Miray:Ablacımm. Sesimi duyuyor musun?

Miray buzdolabındaki notu gördü. Bir yandan da annesini aramaya çalışıyordu.
Notu okudu… Notun tam sonunda yazanı görünce…