1. bölüm · Ve Biz
Yan Sıradaki Çocuk
BÖLÜM:1
Ela matematik dersinde sıkıntıdan patlamak üzereydi.
Öğretmen tahtaya uzun uzun formüller yazıyordu ama Ela’nın dikkati tamamen dağılmıştı.
Çünkü bugün sınıfa yeni bir öğrenci gelmişti.
Arka sırada oturan çocuk.
Siyah saçlıydı, kulaklık takıyordu ve kimseyle konuşmuyordu.
Öğretmen bir anda sınıfa döndü.
“Yeni öğrencimiz bugün aramıza katıldı. Adın neydi?”
Çocuk kulaklığını çıkardı.
“Sarp.”
Sınıfta hafif bir fısıldaşma başladı.
Ela merakla ona baktı.
Tam o anda…
Sarp da ona baktı.
Ela hemen gözlerini kaçırdı.
“Niye bana baktı şimdi…” diye içinden söylendi.
Ders bitince herkes sınıftan çıkmaya başladı.
Ela çantasını toplarken biri yanına geldi.
“Kalemin düştü.”
Ela başını kaldırdı.
Karşısında Sarp duruyordu.
Elinde onun kalemi vardı.
Ela biraz şaşırdı.
“Teşekkür ederim.”
Sarp kalemi verdi ama gitmedi.
Bir süre sessizlik oldu.
Sonra Sarp konuştu.
“Sen Ela’sın değil mi?”
Ela kaşlarını kaldırdı.
“Evet… ama nereden biliyorsun?”
Sarp hafifçe güldü.
“Çünkü öğretmen seni derste üç kere kaldırdı.”
Ela utanıp güldü.
“Harika… demek rezil oldum.”
Sarp başını salladı.
“Hayır. Bence komikti.”
Tam o sırada zil çaldı.
Sarp kapıya doğru yürüdü ama sonra durdu.
Arkasını dönüp Ela’ya baktı.
“İstersen yarın benim yanımda oturabilirsin.”
Ela şaşkın kaldı.
“Niye?”
Sarp omzunu silkti.
“Bilmiyorum… ama sanırım seninle ders daha eğlenceli olur.”
Ela istemeden gülümsedi.
Ama içinden geçen tek düşünce şuydu:
“Bu çocuk hayatımı baya karıştıracak gibi.”
