Güneşin Altında Biz

BÖLÜM:10
Ela ve Sarp, bahçede otururken güneş yavaş yavaş batıyordu.
Rüzgar hafifçe saçlarını oynatıyor, kuşlar hafifçe cıvıldıyordu.
Sarp Ela’ya baktı.
“Biliyor musun… bu hafta seninle olmak bana hayatımın en güzel anlarını verdi.”
Ela utandı ama gülümsedi.
“Ben de… Sarp. Sen yanımdayken her şey daha güzel.”
Sarp yavaşça Ela’nın elini tuttu.
“Bundan sonra… birlikte her şeyi yaşayacağız, tamam mı?”
Ela başını salladı.
“Tamam.”
O an Ela fark etti ki, küçük sürprizler, tatlı bakışlar ve her kahkaha, her günlerini özel yapıyordu.
Sarp omzunu Ela’ya yasladı, Ela başını hafifçe Sarp’ın omzuna koydu.
İkisi sessizce manzarayı izlediler. Şehir ışıkları birer birer yanıyor, günün tüm yorgunluğu ve drama kayboluyordu.
Ela içinden fısıldadı:
“Sanırım artık geçmişin gölgeleri bizi etkileyemez. Sadece biz varız… ve bu an.”
Sarp hafifçe Ela’ya baktı.
“Bu bizim hikayemizin başlangıcı… ve hiçbir şey bunu bozamayacak.”
Ela gülümseyerek başını Sarp’a yasladı.
“Bence de… artık her şey yolunda.”
Ve o gün, güneşin altında, Ela ve Sarp’ın hikayesi tam anlamıyla başlamıştı.
İlk bakış, ilk sürpriz, ilk el tutuş… hepsi birlikte tamamlanmıştı. 💖