Tanışma

"Bazen en büyük ihaneti, canım dediğin kişi yapar."

Duygu'nun anlatımıyla;

Gözümü açtığımda Bir yatakta uzanıyordum ve bir elimi yatağa bağlamışlardı başım ağrıyordu Nora neredeydi?

Noraya araba çarpmıştı ve beni bayıltmışlardı Noraya ne yapıyorlardı? Öğrenmem için o katili veya adamlarından biriyle konuşmam lazımdı Noraya gitmem lazımdı "Neredeyim Ben bırakın Beni lütfen Nora nın yanına gidiyim Noram Yeşilim balım sesimi duyuyor musun ?Noranın yanına gitmeliyim lütfen!" Gözümden yaşlar geliyordu bağırıp çağırıyordum 10 dakika sonra Kapı açıldı.

Katil gelmişti bana bakıyordu ama acımalı bir şekilde bakıyordu 1.95 boyu iri yapılı ela gözlü kumral bir kişiydi

"Nora nerede lütfen onun yanına gidiyim benim ondan başka kimsem yok yalvarırım"

Katil sessizliğini bozdu ama bana bakmaya devam ediyordu

"Nora Kara 23 yaşında kan grubu 0rh+. Durumu gayet iyi hatta şuan bilinci açık Hasta bakıcıları onun yanında Nora 1-2 hafta topallicak bide sol elinde kücük bir catlak diğer hasarları Doktorlar iyileştirdi" bağlı olan elime doğru uzandı Düğümleri çözmüştü Yataktam doğruldum "Sorun çıkarmicam Norayı görmek istiyorum ve sizin kim olduğununuzu öğrenmek" katil homurdandı pencerenin önünde durdu

"Ben Eymir Valen yeraltı dünyasında nam salmış bir ünüm vardır" Eymir Valen ismi çok tanıdık geliyordu. Kerem abi galiba bahsetmişti yanılmıyorsam bu adam Mafyaydı Biz neyin içine düşmüştük?!

"Bende Duygu Karan memnum oldum Eymir Valen şimdi Norayı görebilirmiyim?" Eymir düşünceli bakıyordu "Senden baska kimsesi yokmu?" Bu sorusuna şasırmıstım " Nora yetimhanede büyüdü yani beraber büyüdük ailesi o bebekken onu terk etmiş baska sorun varsa cevabını sonrada alabilirsin Nora nerede?!" Eymir bana doğru yürümeye başladı korkmuştum ne yapıyordu bu Eymir ise ciddiyeti arttırarak "önüme düşsene?! Ne fesat düşüncelerin var senin?! Ayrıca tipim değilsin çilli!" Utançtan kıpkırmızı olmuştum Eymirin önden yürümesi için kenara çekildim odadan çıktığımda ağzım açıkta kalmıştı

Burası nasıl bir yer?! Ev değil şato mübarek Eymir önden yürüyordu ve bir kapının önünde durdu Kapıyı açtı ve içeri girmemi bekledi ona bakıyordum oda bana Eymir bana acımalı tiksindirici bakışlarla bakıyordu ben ise galiba ona aşık olmuştum Onu kazanmak için her şeyi yapabilirim Eymir en sonda dayanamayıp "Bana bakma artık bana bakmaya devam edersen kendimi ateşe atarım arkadaşın içerde ölümden döndü beni izleyeceğine git ona sarıl!" Sesi yüksek çıkmıştı ne bu sinir ya?!

Odaya girdiğimde Nora ve bir kaç tane daha kadın gördüm Noraya baktım ama sarılmadım başımıza ne gelmişse onun yüzündendi tek iyi olan şey Eymir Valen hayatımın aşkıyla tanışmam olmuştu Nora bana boş duygularla bakıyordu "Duygu iyi misin?" Sinirlerim bozulmuştu Eymir ona Duygularla bakıyordu bana ise Acımalı gözlerle bakıyordu. Tok bir sesle "Evet iyiyim gördüğüm kadarıyla sende iyisin başında bir sürü kadın ve Eymir valen var ben yan odadayım" Noranın gözleri dolmuştu ama Benim sevdiğim adam onu seviyor gibi görünüyordu Ve norada bunun farkındaydı Nora "Tamam Duygu anlıyorum seni ama bu düşmanlık nereden çıktı ?" Sinirlerim daha da bozulmuştu.

"Nora Kes sesini artık! Hepsi senin yüzünden oldu hayatımız kayacak kayıyorda" Eymir cümlemi bitirmeme izin vermedi "Duygu Yılmaz 21 yaşında kan grubu Ab+ annesini terk etmiş Annen noranın büyüdüğü Yetimhanede temizlikçi olarak çalışıyormuş ikiniz orada tanışıyorsunuz Duygu Nora hakkında neler yapıcağını çol iyi biliyorum" kaskatı kesilmiştim bunların hepsini nasıl biliyordu? Nora Eymire bakarak"Devamını getir" Eymire baktım "Hayır lütfen Sus" Eymir devam etti "Nora Duygu seni dün bara götüreceği zaman satıcaktı Anlaştığı adam Dün vurduğum ve sizin gördüğünüz kişiydi o adam seni alıp Kullanacaktı kadınları oyuncağı olarak kullanıp sonra çöpmüş gibi atan bir adamdı O adam Duygunun Babası ve Duygu bunu biliyor değilmi?" Nora şaşkınlıkla bana baktı "Doğrumu bu?!" Konusmak istiyordum Ama konuşamıyordum cesaret aldım neyimden cesaret aldım hiç bir fikrim yoktu "Evet Nora hepsi doğru babam denilecek adam Seni kendisine satmam için yüklü bir miktar sundu ve bende kabul ettim o parayla Yurt dışında okumaya devam edicektim"Nora bana bakıp sadece "Çık odadan hayatımdan defol git Devamını duymak istemiyorum ben sana güvenmiştim?!"

Sinirlerim daha da bozuldu "Bak Hayatından siktir olup gidiyorum oldumu?! Bu kapıdan girdiğim gibi yine çıkıcam Artık seni çekmek zorunda değilim bu piç Valen babamı öldürdü ve babamın yerini alabilirim Bunun için teşekkürler Valen" Eymir homurdandı "Düşmanım olmak için fazla salaksın baban bir şeyler öğretti değilmi?" Arkadaki adamlar kıkırdıyordu bende Kıkırdadım "Merak etme Eymir Valen Babamdan daha beter yapışıcam sana" arkadaki hizmetliler ve adamlar daha da çok gülmeye başladı Sarışın adam "Biri beni tutsun yoksa Altıma yapıcam burada MeRaK eTmE eYmiR VaLen" beni taklit etmişti sinirden odadan çıktım Noranın kahkalarını duyuyordum oraya gidip onun sesini nefesini kesmek istiyordum intikamım büyük olucaktı.

Nora'nın Anlatımıyla

Duyguyu tamamen hayatımdan çıkarmıştım Artık tek başımayım.

Bildiğim bir şey vardı Duygu bunu savaşa çevirecekti

"Daha iyimisin Dedektif?" Eymir bana bakıyordu "Dedektif değilim olucam" dediğim an herkes güldü Eymir"Herkes çıksın Sarp kapıyıda dinleme" Sarp dediği kişi Duygu ile dalga geçen sarışın çocuktu "Tamam Abim Yengeyle konuşun siz " Herkes odadan çıkmıştı Eymir yanıma oturdu bende yataktan doğruldum "Nora Artık bize çalısacaksın cinayete şahitlik ettin dedektiflik kariyen başlamadan biter bunu sende biliyorsun değil mi? Asıl olan evimizde yaşicaksın Sol kolum tarzı bir şey olucaksın" şasırmıştım bir mafyanın sol kolu olmak hemde bir anda böyle bir şey gerçekleşmesi saçma geldi sormadan edemedim "Biraz değisik değil mi daha yeni beni tanıyorsun?" Eymirin yüzünde tebessüm oluştu "Yıllardır seni tanıyorum Nora yakında nerden seni tanıdığımı öğrenirsin." Yıllardır beni tanıdığını söyledi nereden tanıyordu beni?

Acaba beni bırakıp giden Ailemle alakası var mıydı?

Eymire gülümsedim ona kanım ısınmıştı onun yanında kendimi güvende hissediyordum daha tanışalı bir gün bile olmamıştı ama benim içim şuan huzur doluydu

İnsan yanında doğuştan beri olan yani Annesinin Babasının Abisinin ablasının yanında huzurlu olurdu

Ya da

Sonradan Ailesi olan kocasının karısının çoçuğunun yanında huzurlu olurdu

Eymir Valen benim neyimdi? Gerçek Ailemden biri olablirmi?

Eymir odadan çıkmıştı o çıkalı çok oluyordu ve telefonum yanımda değildi yürüyemiyordum da yatakta oturuyordum şarkı söylüyordum canım cidden sıkılmıştı

Yürümek istiyordum ve yürücektimde yataktam doğruldum ilk önce yavaşça ayaklarımı yere doğru bastırdım bir süre ayakta kalabilecek kadar gücüm vardı ayağa kalktım ve komodinden destek alarak topallaya topallaya odadan çıktım

Burası ev değil saraydı sanki. Evde ölüm sessizliği vardı aşağı kattan sesler ve kokular geliyordu merdivenlerden yavaşca indim

Mutfak diye anlandırdığım odaya doğru yürümeye başladım enfes kokular geliyordu mutfağa girdiğimde Eymiri gördüm Soğan doğruyordu baya odaklanmış gözüküyordu "Neden yataktan kalktın? Ağrın yokmu ? Nasıl hissediyorsun kendini?" Bu sorulara şasırmıstım ve mutlu olmustum "Ben iyiyim Eymir Bey yardım etmemi istermisiniz?" Eymir bana baktı "Sadece Eymir yeterli" sorgulamadım "Tamam Eymir Yardım?" Eymir sandalyeyi işaret etti "otur ilk günden yorma kendini" Eymirin beni bu kadar merak etmesi hoşuma gitmişti. Eymir kremalı soğanlı makarna yapıyordu kokusu o kadar güzeldi ki anlatamam. Fakir Ruhlu olduğumu bu kadar belli etmemem lazım.

Eymir bana dönüp "acıktın galiba gözlerinin içi parıldıyor" dediği an gözlerimi fal taşı gibi açmıştım "o kadar belli ettim mi ya" diyerek güldük Eymir makarnayi tabaklara koyup Karşıma oturup yemeğe başlamıştık.