2. bölüm · Usul usul sevdim seni
BÖLÜM 2: Aynı Sınıfta
---
Nehir, sınıfa adım attığında gözleri istemsizce boş sıralara kaydı. En arkada, pencereye yakın bir sırada oturan o çocuğu gördü: Mert. O gün bahçede ilk kez gördüğü çocuk.
Sınıf öğretmeni konuşmaya başlamıştı ama Nehir’in aklı başka yerdeydi. Öğrenciler sırayla otururken, yanındaki koltuk boş kalan Nehir, öğretmenin sesiyle irkildi:
“Nehir, sen Mert’in yanına geç bakalım. Henüz kimseyi tanımıyor, ona da yardımcı olursun.”
Kalbi yerinden fırlayacak gibi oldu. “Olur,” diyebildi hafif kısık bir sesle ve yavaş adımlarla Mert’in yanına oturdu.
Mert bir an başını kaldırdı, gülümsedi.
“Selam,” dedi. “Ben Mert.”
“Biliyorum,” dedi Nehir istemsizce, sonra utandı. “Yani… bahçede duymuştum.”
Mert hafifçe güldü. “Senin adın da Nehir, değil mi?”
Nehir başını salladı, hafifçe tebessüm etti.
Ders boyunca ikisi de pek konuşmadı. Ama aynı sırayı paylaşmak, arada defterlerine yanlışlıkla çarpan eller, küçük gülümsemeler... hepsi bir şeyin başlangıcı gibiydi.
Henüz ikisi de farkında değildi ama o sıradan tanışma, yıllar geçse de unutulmayacak bir hikâyenin ilk satırlarıydı.
---