1.Bölüm Yabancı gökyüzü

Müzik listesi=bir derdim var/mor ve ötesi

2026/04/07 :HAFSA ZEMHERİ

Uçak bulutların arasından süzülürken içimde tuhaf bir sessizlik vardı ne tam bir korku ne de huzur.. sanki ikisinin arasında adı konmamış bir hisle oturuyordum.

aslında amerika"ya kendi kararımla gelmek istemiştim ama neden şimdi boğazım düğüm düğümdü. buna bir türlü anlam veremiyordum.

Yanımda en yakın arkadaşım ümame vardı cam kenarında hafifçe eğilmiş gözlerini dışarıya dikmişti arada bana bakıyor sonra tekrar sessizce gökyüzüne dönüyordu ikimizde konusmuyorduk ama ilk sessizliği bozan o oldu

Hafsa.. neden üzgünsün? Diye sordu yumuşak bir sesle.

Canım arkadaşım tabii ki hemen anlamıştı amerikaya gelmeden bir ay önce annemle nasıl bir savaş verdiğimi en iyi o biliyordu uçağa binmeden bile annemin bana nasıl somurttuğunu gördü.

Benim aksime onun annesi melike teyze bu yolculuğu sevinçle karşılamıştı.

Derin bir nefes aldım..

Aslında üzgün değilim bu halimi sana yansıttığım için kusura bakma malum.. pek iyi bir vedalaşma olmadı annemle bunu sende gördün.

Anneme neden istemediğini sordum her defasında konuyu benim korunmama çekti.
Zaten sende biliyorsun.

Gözlerimi indirdim..

Ağabeyimin bizimle birlikte olması şartıyla izin verdi.

Ümame destek vermek istercesine omzuma dokundu.. canım sen canını sıkma vardır bundada bir hayır biliyorsun anneler hep koruma içgüdüsüyle hareket ederler ondan
böyle çıkışmışdır.

Umarım öyledir....

Ama abinde ciddi birine benziyor..Umarım her işimize karışmaz.

Hafifçe gülümsedim.ama o gülümseme içime ulaşmadı

Sen onu daha tanımıyorsun.

Merak etme abim annem gibi katı değildir.

Cümlem yarım kaldı.. çünkü o an.... içimdeki o his yeniden yükseldi.

Sanki.. biri beni izliyordu.

Kaşlarımı çattım...

Bu hissi dağıtmak ister gibi başımı kaldırdım arka koltuklara doğru baktım.

Ve o an...

Yabancı bir adam beni izliyordu ..

Göz göze geldik.

Yoğun bakışlara sahip bir adamdı. Yüzü ifadesizdi ama gözlerinde tuhaf bir sertlik vardi.

Ve sanki insanın içini okuyormuş gibi bakıyordu ..

Nefesim kesildi ..

Bu normal değildi..

Hafsa.. dedi ümame

Neye bakıyorsun..

Hiç... dedim hızlıca.sadece. öyle

Hemen gözlerimi kaçırdım.. 'tövbe tövbe hafsa niye adımın içine içine bakıyorsunki'
Resmen kendime sövdüm.

Ama içimdeki huzursuzluk büyüyordu..

Dayanamadım tekrar baktım,

Adam hala oradaydı

bu sefer bakışlarını kaçırmadı

Aramızda tek bir kelime yoktu.. ama o bakış fazlasıyla yeterliydi.

Sanki beni tanıyordu
Ama bu imkansız..

Ama ben onu ilk kez göruyordum
Hızlıca önume döndüm..

Başımı sertçe önüme çevirdim.

Kendime kızdım..saçmalama hafsa yabancı bir adama bu kadar uzun uzun bakman ne kadar doğru acaba ..

Bir süre sonra pilotun sesi kabinde yankılandı.,

' Sayın yolcularımız?New York Jonh F. Kennedy havalimanına iniş yapıyoruz.'

Ümame heyecanla doğruldu.
Geldik.".. dedi

Sadece başımı salladım..

Uçak yavaşça alçalırken istemsizce tekrar arkaya baktım.

Ama o adam yoktu.?

Kaşlarım çakıldı.

Az önce oradaydı. Nereye gitmişti.

İçimdeki huzursuzluk bir kat daha arttı..

'Sanane hafsa kendine gel"

Uçak piste deydiğinde o sert sarsıntı bile beni kendime getirmeye yetmedi.
Herkes ayağa kalmış çantalarını alıyorlardı.

Bizde ümame ile birlikte koridora çıktık.

Kalabalığın içinde ilerlerken.. nedensizce tarafıma bakıyordum
Sanki onu tekrar görecekmişim gibi..

Ama yoktu

"Hadi ama bu çok şaşma" ben neler düşünüyordum..

Havaalanının kapısından çıktığımız an yüzümüze çarpan serin hava beni biraz kendime
Getirdi.

Ve sonra

Onu gördüm.. Ağabeyim.
Hamza abim her zamanki gibi siyah tişört siyah pantolon ve siyah gözlükle mükemmel bir uyum içerisindeydi. Dimdik duruyordu . yüzü ciddi bakışları keskindi.

Beni görür görmez yüzü yumuşadı..

Hafsamm hoş geldin dedi..

Dayanamadım koşup sarıldım..

Hoşbulduk abicim.

O an içimdeki bütün düğüm biraz olsun çözüldü.

Ama sarıldığımda Fark ettim..

Etrafımızdaki siyah takımlı adamları. Hepsi dikkatli etrafı izliyordu.

En az 50 kişi .. Bu fazla abartılıydı.

Abimden ayrılınca. Ümame yanıma yaklaşıp.

'Hafsa bunlar kim"
Yutkundum

Koruma.. dedim kısaca

Sende hos geldin.. ümame.

İkimizde abime çevirdik bakışlarımızı

Ümame : hoşbulduk Hamza abi

Tam o sırada gözlerim. Kalabalığın biraz ilerisinde birine takıldı

Bu o... uçakdaki adam ve yine bana bakıyordu

Aynı sert bakışlar.. Ve bu sefer gözlerimi ben kaçırdım

Artık emindim bu tesadüfler hiç hayrı alamet değildi

Bu esnada ağabeyimin yanına bir koruma belirdi abime bir şeyler söyledi.
O sırada abimin yüzü kireç gibi oldu.

dayanamayıp.. abicim bir sorunmu var.anında bana dönup.

Bir sorun yok ceylanım.

"Faruk hemen hafsayla ümameyi eve götürün...korumaları söyle gözlerini dört açsınlar.

Sonra bana dönüp yüzümü avuçlarının arasına aldı.

Ceylanım..sizi şimdi korumalar eve bırakacak benim işim çıktı bir saate gelirim inşallah

Açıkçası korkmaya başladım. ama abimin aklının bizde kalmasını istemediğim için tamam abicim sen merak etme. Ama sen de dikkatli ol olurmu.

Sadece başını salladı.

Abim bizi arabaya bindirip Faruk abiye bir şeyler söyleyip hızla uzaklaştı

Allah'tan Faruk abiyi tanıyordum yoksa bu kadar yabancı adamların arasında kendimi rahat hissetmezdim..

Ve hemen yola çıktık.

"Rabbimden isteyim bizi selamete çıkarmasıydı:...

Umarım beğenirsiniz "Allaha emanet olun.💞💕