2.Bölüm Tanıdık yabancı

Kırmızı kartlılar mekanlarına doğru ilerlemeye devam ederken Açelya'nın ellerini ve gözlerini bağlarlar.Bir süre sonra ormanın içinde bir malikhaneye varırlar.Aralarında konuşmalar geçer.

"Karan burda mı"

"Hayır.Az sonra gelir belki.Bu kim?Mavi kartlı nerde?!"

"Vermediler"

"Ne demek vermediler lan!Bizi öldürtmek mı istiyorsunuz?"

"Karan'nın kesin emri vardı.Konuşarak alacaktık adamı.İkna olmadılar.Bizde kızı rehine aldık"

"Lan.LAN GERİZEKALI!Az sonra Joy adamını almaya gelir onada bunu anlatırsın"

Tam o sırada Joy arkalarından gelir

"Ne anlatacakmış bana?... Ayrıca Anıl nerede?"

Ortam ölüm sessizliğine büründü biranda.Joy bu sessizlikten adamını getirmediklerini anlar.Ve belinden tabancasını çıkarıp karşısındaki adama doğru yöneltir.

"Mafyamızın sizin gibi hiçbir halta yaramayan adamlara ihtiyacı yok"

Tam tetiğe basacakken Açelya'yı farkeder

"Yada belki bu sefer yaradınız"

Silahı indirip Açelya'ya doğru ilerler.Açelya ise gittikçe kendisine yaklaşan adımlardan irkilir.

"Tahmin edeyim...Bu kızı rehine aldınız değil mi?

"Evet.Ama ona rağmen Anıl'ı vermediler"

"Demek ki okadar mühim biri DEĞİLMİŞ SİK KAFALILAR"

"A-ama komisere yakın biri v-ve ayrıca illa seveni vardır"

"Yok"

Bu kelime Açelya dan çıkmıştı.Hepsi sessiz ve sorgulayan bakışlarla Açelya ya baktı.

"Bir annem vardı.Onuda öldürdünüz.Sevenim falan kalmadı...Sizinde işinize yaramicam.Yazık oldu"

"Vah vah.Niye öldürdünüz küçük civcivin annesini caniler...Hmm medem kimse için bir önem taşımıyorsun, bizim de işimize yaramicakmışsın...Öl ozaman"

Joy tabancasını Açelya'ya yöneltir.Ama bu sefer tetiğe basmadan önce Karan mekana girer

"Kimse ölmicek"

"Vay!VAY! Mekanın sahibi gelmiş.Noldu acıdın mı yoksa"

"Burda kalman için bir sebep kalmadı.Joy"

"Unuttuysan hatırlatim.Benim!sayemde bu malikhanedesin.Karan"

"Unuttuysan hatırlatim benim sayemde hayattasın.Joy"

"Tıh.Beceriksiz adamlarına söyle biran önce adamımı getirsinler ozaman.Ve ayrıca Anıl ı getirene kadar bu kız bende kalacak"

"Bu kızı benim adamlarım getirdi.Bende kalacak.

Joy Karana sırıtıp adamlarıyla mekandan ayrılır.Karan Açelya'ya yaklaşır,eliyle kumral saçlarını inceler sakince.Sadece kendisinin ve Açelya"nın duyacağı bir şekilde fısıldar

"Açelya?"

Açelya ismini duyunca şaşırır ama yinede sessiz kalır.Karan adamlarına doğru bakıp konuşur

"Onu bir odaya götürün"

Adamlardan biri sırıtıp Açelya'yı kolundan tutup götürmeye hazırlanır.Karan konuşmaya devam eder.

"Kimse kıza dokunmasın.Natalya yı çağırın.O ilgilensin"

Adam başıyla onaylayıp Açelya'yı malikhanenin boş bir odasına götürür.Açelya odanın içinde tek başına kalır.Ellerini çözmeye çalışır ama başaramaz.

Karakolda Asaf soruşturma odasında Anıl a sırıtarak bakar

"Kırmızı Kartlıların seni kurtarmadı.Tüh yazık oldu.

Anıl soğukkanlılıkla sessiz sessiz bekliyordu. Asaf tekrar soze girdi

"Şimdi kaçışın kalmadığına göre, dökül.Baştan sona Adan Zye kadar herşeyi yoks-

"Peki"

Asaf Anıl'ın umursamazca kabul etmesine şaşırır sonra konuşmaya devam eder

"İyi doğru seçim.Başla"

"Nerden"

"Baştan"

"Baştan mı?Hmm bi başını hatırlıyim"

"Taşşak mı geçiyorsun lan benimle"

"Yoo...Üç Kartlılar adı üstünde üç karttan oluşuyor.Her Kart bir bölümü temsil eder.Siyah-Mavi-Kırmızı en alt mertebede Kırmızı kartlılar...Son olaylardan anlaşılan üzere onlar savaşçı.. Mafyamızın kurtulmak istediği herkesten kurtulurlar.Çok fazlalar, mafyanın üçte ikisi kadar resmen.Ve tâbi bizim canımızdan yani Mavi Kartlıların canından sorumlular.Bizi canı pahasına korumak zorundalar.Kendi bölümlerinden sadece Liderlerini önemserler.

"Liderleri kim?"

"Hahaha.okdarını bilmiyorum"

"Devam et"

"Mavi kartlılar...(Yutkunur)Mavi kartlılar ise Siyah Kartlıların gizliliğinden ve soygun işlerinden sorumlu..."

"Nasıl oluyor bu işler? Gizliliğini hangi anlamda koruyorsunuz"

"Yani..gittikleri yerlerde farkedilmemelerini, telefonlarının takip edilmemesi,sivillerin temiz kalmasını falan sağlıyoruz.

"Vay piçler"

"Bunları bilmen işine yarıcak mı?(Sırıttır)"

"Emin ol yarayacak.Devam et"

"Son olarak Üç Kartlıların kurucuları Siyah kartlılar.Pek fazla sayılmazlar bildiğim kadar yani.Ama... güçlü ve elleri heryere uzanır.Bütün önemli ve resmi emirler Siyah Kartlılardan gelir.Ve kırmızı Kartlıların lideri Siyah Kartlıların üyesi sayılır.

"Siyah Kartlıların gizliliğinden sorumlu olduğunuza göre gerçek kimliklerini biliyorsunuz dur."

"Hayır.Sadece sahte kimliklerini...onlarda çok fazla ve artık işe yaramazlar"

"Devam et"

"Başka bişey bilmiyorum"

"Mekanlarınız nerde lan!"

"Sabit değil.şuan herşeyi döküldüğümu bildikleri için değiştirmişlerdir bile..."

~Kahraman bakış açısı~

Yaklaşık bir saattir ellerim ve gözlerim bağlı bir şekilde bekliyorum.Odanın önünde gidip gelen adımlar var ama hiçbiri içeri girmedi.Taki topuklu ayakkabı sesi gelene kadar.Adımları yaklaşıyordu ve sonunda kapıyı açıp içeri girdi.Gelen kişi yerinde duruyor ve ses çıkarmıyordu.En sonunda arkasına kapıyı kapatıp bana doğru yaklaştı.

"Merhaba.Nataliya ben"

Cevap veremedim.Ne deseydim bende Açelya memnun oldum.Hayir hiç memnun olmadım açıkçası.Sesi kötü prenseslerin sesine benziyordu

"Konuşamıyor musun?Ondan mı ağzını kapatmamışlar"

Gözlerimi ve ellerimi açmaya başladı.Gözümü açtığımda karşımda kahverengi saçlı ela gözlü açık tenli ve yaklaşık 1.75 boylarında çok güzel bir kadın duruyordu.Oda sanki beni beğenmişti çünkü bana hayran kalmış gibi bakıyordu sonra konuştu

"Gözlerin ne kadar güzel tıpkı Karan ın gözleri gibi yemyeşil"

Karan kimdi be ve herkimse o ne alaka şimdi.Ne diyeceğimi bilemedim.Belki iyi biriydi

"Teşekkürler"

"AA konuşabiliyorsun"

"Evet"

"Hm.Peki ismin ney"

"Açelya"

"Açelya demek.Karan seni öldürmediğine ve senle ilgilenmemi istediğine göre onun için önemli biri olmalısın.Anlat bakalım nasıl tanıştınız"

Heyecanlı konuşuyordu bense kaşlarımı çattım

"Ben..rehineyim"

"Ne?he demek bahsettikleri rehine sensin.Erkek sandım.Belliki Adamı vermicekler o yüzden de sende burada uzun süre kalacaksın.Alış buraya...Neyse ben sana yiyecek birşey getirim"

"Peki"

Nataliya kapıdan bir adama seslenip yiyecek birşeyler getirmesini söyler.Bende odayı incelemeye başladım.Siyah beyaz çok sade ve sıkıcı bir odaydı.Ayağa kalkıp pencereye doğru yürüdüm.Ama Nataliya arkamdan seslendi hızlıca

"Yerine geri dön!"

"Ben sadec-"

"Bak Açelya.Burada herkesin yeri makamı ve haddi vardır.Ve sen bir rehinesin sadece o yüzden sana söylenen dışında adım bile atamassın.İyiliğin için söylüyorum her yanlış hareketinin ağır bedeli var"

Sessizce yerinde beklemeye başladım.Birde iyi olduğunu düşünüyordum.Suratsız.Az sonra içeri bir adam elinde tepsiyle girdi.Tepsiyi önüme koydu.Ben yemeğe yemek bana baktı sırayla.Yemek dediğinde bir kase çorba ve bir parça ekmekti.Adam tepkimi görünce sırıttı

"Noldu prenses beğenmedin mı?"

"Tamam sen çık"

Nataliya nın dediği üzerine adam odadan çıktı.Bense yemeye başlamıştım çünkü çok açtım.Nataliya ise yemek boyunca beni sessizce izledi.Bitirdigimde kollarımı tekrar bağlamaya geldi.

"Açık kalsalar olmaz mı? yoksa nasıl yatabilecem"

"Kalsınlar ama haberin olsun oda kameralı ve kapının önünde birden fazla adam var.Sakın birşey yapmaya kalkışma"

"Anladım,tamam"

Nataliya tam odadan çıkacakken ondan önce içeri biri girer.1.95 boylarında,iri,akyaz,siyah saçlı ve yeşil gözlü bir adam.Buda kim şimdi ve ne istiyor.Niye geldi.Korkmaya başladım.Yoksa bana birşey mi yapacak.Vücudumun titredigini hissediyorum.

"Bende tam çıkıyordum"

"Tamam çık"

Aralarından geçen bu kısa konuşmadan sonra Nataliya odadan çıkar.Ama bu adam bana çok tanıdık geliyor ve sesi bana ismimle seslenen adamın sesiyle tıpatıp aynıydı.Onun olduğunu varsayıcam. Hâlâ kapıda durmuş sessiz sessiz bana bakıyordu. Düşüncelerimi okumak istercesine.En sonunda cesaretimi toplayıp söze girdim

"Sen...ismimi nerden biliyorsunuz?"

Belli etmemeye çalışsam da sesim titrek çıkıyordu.Cevap vermedi ama yavaş ve sakin adımlarla bana yaklaşıyordu.En sonunda karşımda durduğunda yerimden doğruldum zorlukla.Ayağımdaki yara hâlâ acıyordu.

"Çünkü seni tanıyorum Açelya."

"Nasıl?ben seni tanımıyorum"

"Sende beni tanıyorsun ama sadece hatırlamıyorsun"

Sakin ve yumuşak sesi düşünmemi engelliyordu.Gözleri bacağımdaki yaraya kaydı

"Peki sana bunu yapanı hatırlıyor musun?"

"Kırmızı kartlılar...Sen onlardansın"

"Evet.Onların lideriyim"

Gözlerim biranda nefretle doldu.Onun yüzünden annem öldü.

"Neden...neden yaptınız bunca şeyi?Ne kadar vicdansızsınız!o masum insanların suçu neydi!Annemin...annemin suçu neydi!?"

"Herkes hak ettiğini yaşamalıydı Açelya.Sizede bu hikeyenin masumları olmak düştü demekki"

Daha cevap vermemi beklemeden kapıya doğru yöneldi.

"Dinlen."

"Hey soruma cevap ver!"

"İsmim hey değil Karan,ressam kız"

Odadan çıkıp kapıyı kilitledi arkasında.Ressam olduğumu nerden biliyor.Daha doğrusu beni nerden tanıyor bu nasıl bir piskopattır ya.