2. bölüm / 2
Tutsak2. Bölüm
Bölümler 2Şu an: 2. Bölüm
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
Keyifli okumalar💗💗
Neden olduğunu bilmesem de onlara ısınmıştım. Sanki 1 gündür değil de 1
yıldır tanışıyormuşuz gibi hissediyordum. Hepsi ile tanışmıştım ama asıl
sorun benim hakkımda neler bildikleriydi. Herkes kendini tanıtırken
kendini tanıtmayan ama ben kendisini yakında tanıdığım kişi hala
aklımdaydı, Tolga. Kendisini ilk yargılayan hakimelerden biriydim.
İlklerden biriydin diyordum çünkü kendisinin sicili baya kabarıktı ve
hükümetin kırmızı bültenle aradığı bir suçluydu. Neden olduğunu bilmesem
de, nasıl olduğunu bilmesem de beni sıcacık bir odaya yerleştirmişlerdi.
Kapı açıktı. Sanki beni tutsak almamışlar da ben buraya 3 günlük
konaklamaya gelmişim gibi hissediyordum. Kapı çaldı ve sakin bir tonda gel
dedim. Gelen kişi Porsche’ydi. ‘Seni rahatsız etmek istemedim, sadece ailen
seninle görüşmek istiyormuş.’ Dedi ve elinde tuttuğu telefonu bana uzattı.
Şok içinde kalakalmıştım. Ailem mi? Onların benimle konuşmasına nasıl
izin vermişlerdi ki? Telefonu elime aldım ve heyecanlı ve meraklı bir ses
tonu ile ‘anne’ dedim. ‘Kızım, sakın korkma. Oradaki insanlar seni bizden
sonra emanet edebileceğim en güvenli kişiler. Baban da yanımda ama o şu
anda senle konuşamaz. Onlar ne diyorsa onu yap tamam mı güzel kızım?
Sakın korkma. Çünkü o yanında.’ Telefon yüzüme kapatılmışken şok
içindeydim. Onlar benim en çok güvenebileceğim insanlar mıydı? Annem ile
babam beni onlara mı emanet etmişti? Annem o yanında demişti. O
yanımda. Peki o kim?
Porsche iyi olup olmadığımı sorduktan sonra ona bir cevap vermeyince
odadan çıktı.Neler olduğunu anlamaya çalışırken odanın kapısı birden
açıldı. Gelen kişi Tolga’ydı. ‘Hakime hanım, iyi misin?’. Verdiğim cevap ise
şuydu. ‘Gerçekleri öğrenmek istiyorum.’ Sanki bu cevabıma hazırlıklıymış
gibi hemen anlatmaya başladı. Bu günden sonra hayatım aynı kalamazdı,
kalmamalıydı. Zaten beklediğim haberi de alacak olmam beni bir nebze de
olsa mutlu etmişti. “bunu istediğine emin misin?” diye sordu Tolga.
“Eminim.” Emindim, emin olmalıydım. “ hükümet aslında yeni bir çip
üretmeye çalışıyor, biliyorum kafan çok karışık ve daha fazla karışacak gibi
gözüküyor. Annen ilk başta laboratuvarlarında çalışan bir kişiydi. Fakat
sonra anneni denek olarak kullanmak istedikleri için annen buna karşı
çıkarak istifa etti. Babanla birlikte seni alarak Adana’ya taşındınız. Daha
sonra belki hatırlarsın ama seni Doruk Bilge Lisesi’ne verdiler. Orada
tanıştığın bir kız vardı, yakın arkadaşın olan. Adı Berfu. O kız seni
bulmamıza yardımcı oldu. Sen üniversiteye başladığında annen ile baban
kaçırılmıştı. Sana 3 günlüğüne Antalya’ya tatile gidiyoruz dediklerinde
aslında hükümet tarafından kaçırılmışlardı. O zamanlar için 3 günden bir
şey olmaz diye senden bu zamana kadar sakladılar. İşte o zamanlar… her
neyse bu kısımları atlayalım. Sonra annen ile babanla tanıştım. Bir
kütüphanede. Senin için kitap bakıyorlardı. 19. Yaş günü hediyen için. İşte o
zamanlar bana her şeyi anlattılar ve bende onlarla birlikte yavaş yavaş
yükseldim. Günümüze geldiğimizde ise annenle baban tehlike altında.
Hükümet her yerde gizlice onları arıyor. Şimdi neden bunun için annemi
seçtiler diyeceksin çünkü annen bu deney için aradıkları tüm özelliklere
sahip ve böyle önemli bir insanın başka birine dönüşmesi çok fazla merak
uyandıracaktı. Hükümette dikkatleri o tarafa toplarken yüz binlerce
insana bu çipi uygulamış olacaktı. Bu şekilde önce ülkeyi, işe yarasada diğer
ülkelerle anlaşma yapıp daha fazla yere bu çipi ulaştırmak istiyorlardı.’
Tolga’nın anlattıkları ile kafam iyice karışmıştı. Nasıl olurdu da bunca yıl
gizliden gizliye beni takip etmişti. Nasıl olurdu da uğruna savaştığım yasalar
ve hükümet annemi ve babamı esir alırdı. Olanlarla kafam çok fazla
karışmıştı. Tamam annem önemli bir bilim insanı olduğu için ve babamda
ordunun ileri gelen askerlerinden biri olduğu için bunca zaman hayatımızı
tehlikeye atan birçok suikasta maruz kalmıştık ama bunların bu kadar ileri
gideceğini hiçbir zaman düşünmemiştim. Şimdi onları koruma sırası
bendeydi. Bir seçim yapmam gerekirse ne olursa olsun ailemi seçerdim.
Zaten bu zamana kadar onları üzmemek için birçok şey yapmıştım.
Dudağımdan çıkan tek bir kelimenin hayatımı bu denli değiştireceğini
bilseydim daha fazla düşünmeyi tercih ederdim ama şu anda o kadarda
fazla vaktim yoktu. Dudağımdan çıkan sözcük ise ‘evet’ oldu.
Umarım yeni bölümü beğenmişsinizdir. Yeni bölüm okunma sayısına göre geç veya erken gelebilir. Bu arada geçmiş hikayelerini anlatmayı planlıyorum bir sonraki bölümden önce. Aslında hazır ama biraz daha düzenleme gerekiyor ve zaten okunma sayımız çok az bunun için geç gelebilir. Yeni bölüm geçmişten sonra gelecek. Takipte kalın🌿☀️
Bölüm etkileşimi
