27. bölüm · TEXTİNG MESELESİ

27

ESMER GÜZELİ

Banyoda kendime bakıyordum bu adam bana ne yapmıştı dudaklarım şişmişti gözüm zaten ağlamaktan küp kırmızıydı birazdan Mirza gelecek ve ben ne yapacağımı bilmiyorum hemen suyu açıp yüzümü yıkadım dudağıma baskı yapıyordum şişi insin diye ama nasıl inecek ki kaç kere yüzümü yıkadım hatırlamıyorum gözüm eski haline dönmüştü dudağım da eskisi kadar şiş değildi Mert çıktımı bilmiyorum ama bir daha onun yüzünü görmek istemiyorum Mirza gelene kadar burdan çıkmıycam yüzümü kurulayıp aynada kendime baktım normala dönmüştüm adım sesleri geliyordu

‘Selin’

Sonunda Mirza geldi

‘Geliyorum birazdan’

Dedim ve kendime son bir kez bakıp kapıyı açtım içerde iki koltuk vardı birinde Mirza, Şahin ve Çağıl diğerinde tanımadığım biriyle Mert oturuyordu Mirza beni görünce ayağa kalktı

‘Selin otur’

‘Ne oldu’

‘Otur abicim’

Mirza’nın kalktığı yere oturdum

‘Selin’

‘Ne oldu’

‘Sen hastaymışsın’

‘Ne hastası’

‘Selin şeker hastasısın ve vitaminlerin çok düşük’

Nasıl ben şeker hastası mıyım nasıl olur

‘Saçmalama’

‘Selin ben çok üzgünüm’

‘Ben şeker hastası mıyım’

‘Biz senin yanındayız iyileşiceksin’

Şahin’le Çağıl’a döndüm

‘Ben şeker hastası mıyım’

‘Kardeşim biz yanındayız merak erme’

‘Annemle babam biliyorlar mı’

‘Bilmiyorlar ama söyliycem’

Ayağa kalkıp Mirzanın yanına geçtim

‘Kimseye bir şey söylemeyeceksiniz’

‘Selin annemle babama söyliycem’

‘Kimse bilmiycek ne annem ne babam’

‘Bilmeliler’

‘Mirza kimse bilmiycek’

‘Selin bilecekler’

‘Bilmeyecekler’

‘Neden bilmelerini istemiyorsun’

‘Ben bugünü unutmak istiyorum’

‘Selin olmaz’

‘Mirza annemle babam tatilde belki söylersek buraya gelemeden kaza bile yapabilirler’

‘Gelince söyleriz’

‘Unutucaksınız’

‘Selin kendine gel’

‘Mirza unut’