1. Tevekkül

Bazı sıkıntılar vardır; perdenin arkasını göstermek için vesile olurlar.Her insanın bahtına, imkânına ve kabiliyetine göre tayin edilmiş; yürek burkan, teslimiyeti artıran, haddini bildiren, tevbeye sürükleyen sağlam dertler yüklenmiştir.

Kimi akıllıdır; aralar perdeyi ve hakikate düçar olur.Kimi ise hakikati göremediği için manevî kalp spazmları geçirir. Zihni, “Neden?” kelimesiyle dolup taşar.

Neden yeterince saygıdeğer değilim?
Neden daha kaliteli bir yaşantım yok?
Neden bu hastalık benim ya da ailemin başına geldi?
Neden çocuğum istediğim gibi yetişmiyor?

Bu “neden”ler hayatımızın her alanında var olacak kadar fazladır.Hâsılı; çözüm, bizi yaratandadır.Allah’a teslim olmak, dertlerimize huzur; kalplerimize sükûnet getirir.

Gelene “Eyvallah Allah’ım” diyebilen kişi, ebedî saadetin kapısının anahtarını bulmuştur.Artık yapılması gereken; bu anahtarı kaybetmemek için ona sımsıkı sarılmak, tevekkülü diri tutmaktır.

Elhamdülillah ki teslim olmak, işleri Allah’a havale etmek gibi büyük bir lüksümüz vardır. Öyleyse bu lüksü kullanmalı ve“Tastamam Senin kurallarına tabiyim Allah’ım” diyebilmeliyiz.

Tevekkül; namaz gibi, oruç gibi apaçık bir emir olmasına rağmen çoğu zaman hatırdan düşer. Oysa Yüce Mevlâmız tevekkül hususunda bizlere defalarca seslenir:

“De ki: Allah bizim için ne yazdıysa, başımıza gelecek olan ancak odur. O bizim Mevlâmızdır. Mü’minler yalnızca Allah’a güvenip dayansınlar.”
(Tevbe, 51)

“…İman edenler ve yalnızca Rablerine güvenip dayananlar üzerinde onun zorlayıcı bir gücü yoktur.”
(Nahl, 99)

“Yalnız Allah’a güvenip dayan. Çünkü güvenilip dayanılacak ve işlerin kendisine havale edileceği makam olarak Allah yeter.”
(Ahzâb, 3)

Kur’ân-ı Kerîm’de yalnızca tevekkül kökünden gelen yetmiş ayet vardır.Yaratanımız, kullarının neye muhtaç olduğunu açıkça bildirmiştir.

Allah istemeden hangi arı bal yapabilir?
Hangi nefes alınabilir?
Hangi hikâye yazılabilir?
Her şeye ölçü ve nizam biçilmişken, bu dünyada debelenmeye gerek var mıdır?

Öyleyse teslim olup kurtuluşa erenlerden olalım inşallah.