Kalbimin sahibi

(Deniz anlatımıyla)
Günlerdir Teomanla birdaha hiç konuşmadık. Sanırım benim kolay lokma olmadığımı kabullenmişti. Bugün Aras,Leyla ve ben dışarı çıkıcaktık.
Son günlerde Leylayla fazlasıyla samimi olmuştuk. Çok tatlı saf ruhlu bir kızdı.
Ailesi gibi gösteriş meraklısı ve abisi gibi egoist değildi. Sade bir yaşam tarzı vardı.
Sabah uyanır uyanmaz dolabımı açtım. Dolabımda hayatım gibi karman çormandı. Bordo bir kombin yapmaya karar verdim.

(Denizin kombini)
Rujumu sürdüm. Saçımıda bordo çiçek tokatla topladım. Annem uyanık olmadığı için rahat rahat çıktım.
Yürümeye başladım. Buluşacağımız yer bir kafeydi. Birkaç dakika sonra kafenin önünde durdum. Sade ve o kadarda güzel bir vibe'i vardı.
İçeri girdiğimde uzakta oturan Leyla, Aras'ı gördüm. Tam yanlarına gidecekken masanın diğer ucunda da İngiltere atını görmemle adımlarım durakladı.
Ne alakaydı şimdi Teoman? Sabır dileyerek yanlarına gittim. Teomanın yüzüne bile bakmadan Aras ve Leyla'ya döndüm.
Ben
"Merhaba."
Aras
"Hoşgeldin Deniz."
Leyla
"Hoşgeldin Deniz."
Ben
"Hoşbuldum." dedim nazikçe.
Teoman
"Hoşgeldin Deniz kızı."
Ona cevap vermeden Teomandan en uzak kısma oturdum. Garson geldi ve siparişleri alınca Teoman konuşmaya başladı.
Teoman
"Deniz kızı, Sıladan ayrıldım."
Ben
"İyi kurtulmuş senin gibi bir pislikten."
Teoman
"Aldatmış beni."
Ne kulaklarıma inanamıyordum. Duyduklarım doğru muydu? Yine de istifimi bozmadım.
Ben
"İyi yapmış." dedim sertçe
Aras
"Deniz biraz sakin ol. Dinle Teomanı. İstemezsen gideriz."
Ben
"Tamam."
Leyla
"Deniz biz şu masada olacağız. Tamam mı?"
Ben
"Tamam."
Onlar uzaklaşırken biz Teomanla başbaşa kaldık.
Teoman
"Deniz kızı seni ölesiye sevdiğimi daha nasıl kanıtlayabilirim ki? Ne yapmamı istiyorsun? Seviyorum seni diyorum. Bana niye inanmıyorsun ve nefretle bakıyorsun?"
Ben
"Neden biliyormusun Teoman. Hakettiğin tek şey nefretdir belkide. Ama zaten bu duygu sana yabancı gelmez. Sonuçta herkese karşı nefret içindesin."
Teoman
"Deniz herkes önemli değil benim için önemli olan sensin."
Ben
"Ya Aras'a olan kinin."
Teoman
"Aras'a olan kinim sadece Aras ve benimle ilgili. Sana olan aşkım da sadece sen ve benim aramda."
Ben
"Teoman korkuyorum."
Bana noluyordu ben niye yumuşamaya başlıyordum.
Teoman
"Niye." diye sordu.
Ben
"Duygularımın beni öldüreceğinden."
Teoman
"Boşver duygularımız kendimizi öldürsün. Önemli olan birbirimizi öldürmemek. Değil mi?"
Ben
"Bilmiyorum Teoman."
Teoman
"Sen beni seviyor musun?"
Ben
"Ne anlamda."
Teoman
"Her anlamda."
Ben
"Her anlamda karışık duygularım."
Teoman
"Benden hoşlanıyor musun peki?"
Kendimden beklemediğim hatta belki sonra pişman olacağım şey ağzımdan döküldüğünde ikimizde donakalmıştık.
Ben
"Evet."
Uzun süreli bakışmadan sonra Teoman bulunduğu sandalyeden kalktı ve bana en yakın olan sandalyeye oturdu.
"Sonsuza kadar benimsin artık Deniz kızı."
____________
Nasıldı bölümmmmmm