Gece ışığı(Özel bölüm)

(Teoman anlatımıyla)
Alina yanıma yaklaşırken gözlerim ona döndü. Bayılmasından uzun süre geçmişti. Günden güne güzelleşiyordu. Bu durum benim pek hoşuma gitmiyordu ama Deniz'e benzemesini seviyordum.
Alina
"Baba sana birşey sorabilir miyim?"
Ben
"Sor güzelim."
Alina
"Sence ben gece ışığı mıyım?"
Ben
"Kim dedi sana bunu?"
Alina
"Orası önemli değil. Sen soruma cevap verir misin?" dedi minik gamzesi belirginleşirken.
Ben
"Alina kim dedi sana? Ona göre yorumlayacağım."
Alina çekinerek
Alina
"Ayaz dedi."
NE?! O kim benim kızıma iltifat etmek kim?
Ben
"Alina sakın birdaha Ayazla konuşma."
Alina
"Niye?"
Ben
"Sen babanı dinle. Anlaştık mı?"
Alina
"Peki bana. Zaten kendileriyle pek anlaşamıyorum." Gururlanmıştım.
Ben
"İşte benim kızım."
🌊🌊🌊🌊🌊🌊🌊🌊
(Alina anlatımıyla)
Babamla konuştuktan sonra odama geçtim. Bilinmeyen numaradan mesaj geldi. Ayaz olamazdı. Engellemiştim.
0*********:Alina ben Ayaz.
Ben: Ben seni engellememiş miydim ya?
0********:Yeni numara aldım engeli kaldırmadığın için.
Ben:Sen kimsin ya? Ne bu ilk kez gördüğün biriyim ama geldiğim an benle uğraşmaya başladın. Tanışıyor muyuz Ayaz.
0********:Onu bilmem Gece ışığı. Ama emin ol ben seninle önce tanışsaydım seni asla unutmazdım.
Ben:Aferin derdim bende sana.
0********:Bugün biraz komiğiz sanırım.
Ben: Dediğindenim şuan.
0********: Sanırım 2. Levele geçtik. Ne dersin Alina?
Ben:Ne konuda.
0********:Bu sefer beni hemen engellemedin.
Ben:Çok beklersin.
(Engellendi)
Böyle insanlarla uğraşmak zordu gerçekten. Gözlerim kısa süreliğine kapatmıştım ama hemen uykuya daldım.
🌊🌊🌊🌊🌊🌊🌊🌊
Atlasın beni dürtüklemesiyle uyanmıştım.
Atlas
"Tatil diye akşama kadar uyumayı düşünüyorsun sanırım."
Ben
"Aynen onu düşünüyorum Atlas. Rahat bırak beni uyumak istiyorum."
Atlas
"Olmaz."
Ben
"Niye?"
Atlas
"Hadi kalk abla. Annem çağırıyor."
Ben
"Off Atlas."
Yatağımdan kalktım ve hemen lavaboya girdim. Elimi yüzümü yıkayıp arkamda duran Atlas'a baktım.
Ben
"Hadi inelim."
Atlas
"Tamam."
Birlikte aşağı indik kahvaltı masasındaki annem ve babam beni görür görmez güldüler.
Alya
"Uykucu uyanmış."
Atlas yanımda kikirdemeye başlayınca bozuntuya vermeden babamın yanına oturdum.
Ben
"Günaydın."
Hep bir ağızdan günaydın dediler. Babam kahvaltı tabağımı doldurmaya başladı. Annem de gülümseyerek babamı izliyordu.
Hayat kısaydı ama hayatı yaşadığımız insanlarla olduğumuzda upuzun oluyordu hayat.
Hayat kısaca hayattı. Hayat
detaylı olarak şuan bulunduğum andı.
🌊🌊🌊🌊🌊🌊🌊🌊
(Deniz anlatımıyla)
Kahvaltı birer bitmez Alinayı köşeye çektim.
Ben
"Alina şu Ayaz kim bakalım?"
Alina bıkkınlıkla bana baktı.
Alina
"Önemsiz bir detay anne."
Güldüm. Gerçekten aynı bendi. Bana çok benziyor. Gün geçtikçe benim gibi davranıyordu.
Ben
"Benim kızım olduğunu ne kadar da belli ediyorsun Alina."
Alina
"Nasıl yani?"
Ben
"Bende böyleydim senin gibiyken."
Alina
"Annemin kızı olmayı seviyorum." Onu öpücüklere boğdum.
Ben
"Bende senin annen olmaya bayılıyorum."
Biz Alinayla konuşurken Teoman Alinanın diğer tarafına oturdu ve bizi izlemeye başladı.
Teoman
"İki tane Deniz kızı var şuan karşımda."
Alinayla birbirimize bakıp güldük. Ayla koşarak geldi ve babasına sarıldı. Atlas köşede bizi izliyordu.
Ben
"Gel oğlum."
Oda yanıma oturdu. İşte döndü bu bizim sonumuz. Deniz kızlarının sonu. Prenses ve prensleri sonu. Bu bizim sonumuz. Mutlu sonumuz.

-SON-