19

Henüz sabah olmamış, gün aydınlanmaya başlarken dışarıda karanlığın son izleri hüküm sürüyordu. Gökyüzü mor ile siyah arasında kararsız bir renge bürünmüş, soğuk rüzgar ahşap kulübenin çatısını hafifçe sarsıyordu. Kulübenin içindeki tıkırtılar üzerine Daglor gözlerini araladı. Kılıcının sapına gayriihtiyari eli giderken gözü yatakta mışıl mışıl uyuyan Rayna’ya kaydı.Kısık bir sesle seslendi: "Rayna..."Rayna gözlerini zorlukla açıp huzursuzca kıpırdandı. Yüzünü örten saçlarını geriye iterek mırıldandı: "Ne oldu? Tepemde ne işin var? Henüz sabah bile olmadı, biraz daha uyuyabiliriz... Sonra yola çıkarız."Tam o sırada kulübenin karanlık bir köşesinden belirgin bir tıkırtı daha geldi. Tahtaların gıcırtısı sessiz odada yankılandı. Rayna da bu sesi duyunca gözleri aniden açıldı. "O da ne?" dedi fısıltıyla.Daglor başıyla sesin geldiği yönü işaret etti. "Bunun için geldim yanına."Rayna yatakta doğruldu. Derin bir nefes alıp odayı süzdü. "Küçük bir hayvandır belki de..."Birkaç saniye karanlığı süzdükten sonra ekledi: "Bekle, şu köşede elimle yoklayarak bulabilirsem bir mum olacaktı. Dün gece yatarken görmüştüm.""Tamam," dedi Daglor temkinli bir şekilde önünde durarak, elini kılıcından ayırmıyordu.Rayna karanlıkta duvarı yoklayıp mumu buldu ve Daglor’a doğru uzatarak işaret etti. Daglor karanlıkta ne yapacağını anlamayarak, "Ne?" diye sordu.Rayna gözlerini devirerek fısıldadı: "Akşamki ateş sönmüş. Şu mumu yak.""Ha... Haklısın," dedi Daglor. Parmağının ucunda küçük bir büyü alevi oluşturup muma uzattı.Mumun sarı ışığı etrafı aydınlattığı an, ikisi de sesin geldiği yöne doğru yavaş adımlarla ilerledi. Işık gölgeleri dağıttığında karşılarında duran şeyi gördüler: Minicik, tıknaz ve uzun gri sakallı bir siluet. Boyu Daglor’un bacağının yarısına ancak geliyordu. Sırtında eski bir pelerin, elinde ise boyuna göre büyük sayılacak bir silah tutuyordu.Rayna onu gördüğü an şaşkınlıkla, "Bu bir Gnom cücesi!" dedi.Daglor şüpheyle sordu: "Gnom mu?"Rayna heyecanla yanıtladı: "Evet, Gnomlar! Onlar cüce bir halk. Hepsi olmasa da çoğu sevimli ve zararsızdır."Daglor şüpheci gözlerle aşağı bakarak, "Onları sadece efsane sanıyordum," dedi."Ben de sadece okuduğum efsane büyü kitaplarında bahsediliyor sanıyordum ama gerçekten varlar! Baksana şuna ve sakalına... Minicik!""Minicik mi dedin sen bana?!" diye gürleyen Gnom, eline minik ama keskin baltasını alarak hamle yaptı.Daglor anında Rayna’nın önüne atıldı. "Sevimli ve zararsız olduklarından emin misin?"Rayna mahcupça fısıldadı: "Okuduğum kitapta öyle yazıyordu... Şey, bazıları aksi ve sinirli. Sanırım bu Gnom onlardan!"Gnom baltasını hırsla savurmaya devam ederken Daglor kılıcını kınından çekip havaya kaldırdı. Kılıcı tepesinde dev gibi gören Gnom korkuyla çığlık atıp yatağın altına kaçtı.Rayna, Daglor’a dönüp, "Bekle, onu korkuttun," dedi ve yatağın yanına gidip aşağı eğildi: "Az önce baltayla saldırıyordun, oldukça cesurdun. Şimdi bir korkak gibi davranıyorsun."Gnom titreyen sesini bastırarak, "Söyle ona kılıcını indirsin o zaman!" dedi.Rayna Daglor'a kılıcını indirmesi için göz ucuyla baktı. Ardından yatağın altına doğru fısıldadı: "Tamam, söz veriyorum kimse sana bir şey yapmayacak, çıkabilirsin."Cüce yatağın altından çıktı ama yüz ifadesi az öncekine göre son derece sevimliydi. Üstündeki tozları silkeleyerek konuştu: "Tamam tamam, benim hatam... Aslında ben o bahsettiğin zararsız olanlardanım ama buraya yolu düşen her yolcuya da güvenemem." Omuz silkerek baltasını gösterdi. "Bu da benim kalkanım."Daglor çömelip baltaya dokundu: "Bu minicik balta mı?"Cüce baltasını alıngan bir şekilde çekip Rayna’nın tarafına sokuldu. Daglor’u işaret ederek, "Sakın bana bu şeyle evli olduğunu söyleme! Tam bir..." dedi.Daglor ve Rayna aynı anda haykırdı: "Ne?! Evli falan değiliz!"Gnom iki eliyle kulaklarını kapattı: "Tamam tamam anladım ama bağırmasanız mı acaba?"Daglor kaşlarını çattı: "Az önce ne diyordun, devam et. Tam bir neyim?"Cüce elini salladı: "Şey işte canım, boş ver sen. Ben sadece ona söylerim." Rayna'yı işaret ederek Rayna’nın kulağına fısıldadı: "Kaba..."Rayna gülümsedi. Daglor, "Ne söyledi?" diye sorunca Rayna tam söyleyecekken aşağıdan cüce Rayna’nın elbisesini çekiştirip parmağıyla "şşşt" işareti yaptı. Rayna kıkırdayarak, "Tamam, sustum," dedi.