2.bölüm: gizli sohbet arkadaşım

Güneşin ışıkları yüzüme vururken gözlerimi araladım, etrafa göz gezdirdim; sabah olmuştu çoktan. Koltukta uyuyakalmışım, bir anda sıçradım koltuktan. Dünkü gizemli kişiyle sohbetimiz geldi aklıma. Hemen Instagram'a girip mesaj kutumu açtım:

​İNSTAGRAM BİLDİRİMİ

ICECUBE. / PURPLESts

​00:19
ICECUBE:
"Anlaştık o zaman.
E ne yapıyorsun şu an?"

​00:51
ICECUBE:
"Hey, orada mısın?"
​01:23

ICECUBE:
"Sanırım uyuyakaldın.
İyi geceler..."

​09:25
ICECUBE:
"Günaydın."
​Uyuya kalmışım, çok yorgundum.
Neyse ki çok mesaj gelmemiş; hemen cevap yazdım ben de:
​PURPLESts:
"Günaydın. Evet, uyuyakalmışım."

​Deyip telefonu kapattım. Yukarı çıkıp elimi yüzümü yıkayıp kıyafetlerimi değiştirdim. Bugün öğleden sonra toplantım vardı şirkette, yeni bir anlaşma imzalanacak.
Bu konuda babam çok endişeli; bu anlaşma, onun ve şirket maliyeti için çok önemliymiş. Bakalım bizi neler bekliyor? Aşağı inip kendime ufak bir kahvaltı hazırladım, kahvemi de demleyip masaya oturdum.
Ve telefonuma mesaj bildirimi geldi. Kim olduğunu biliyordum; gizemli sohbet arkadaşımdı. Çünkü dün uyuyakalmadan önce onun bildirim sesini değiştirmiştim, o yazınca anlıyım diye. Hemen mesajlara girdim:

​ICECUBE. / PURPLESts

​ICECUBE:
"Günaydın kraliçem."
​Nasıl yani? Doğru mu okuyorum? Kim olduğunu bilmediğim biri "kraliçem" mi dedi bana? Ne alaka ki şimdi? Hem kadın olduğumu nereden biliyor?
Merakımı düşünerek gideremeyeceğimi anlayınca hemen yanıt verdim:
​PurpleSts:
"Kraliçem? Kadın olduğumu nereden biliyorsun?"
​ICECUBE:
"Sana böyle seslenmek istedim.
Ayrıca kadın olduğun çok belli; profili biraz karıştırdım,
paylaşımlarında yoksun ama fotoğraflar ve altındaki yazılar belli ediyor diyelim.
Hem kadın olmasaydın yazmazdım."
​PurpleSts:
"Hımm...
Demek belli.
Sen erkek misin?
O yüzden mi erkek olsan yazmazdın?"
​ICECUBE:
"Kraliçem,
sabah sabah beni güldürdün.
Ne alakası var? Olduğumuz nesilden uzaksın sanırım,
bir erkek başka bir erkekle de konuşur ki!
Hem ben de kadınım ve erkek tercihim değil sadece 😉"
​PurpleSts:
"İyice kafamı karıştırdın.
Neyse,
anladığım kadarıyla sen de kadınsın."
​ICECUBE:
"Bu senin için sorun mu?"
​PurpleSts:
"Yok,
hayır.
Sorun değil."
​ICECUBE:
"Peki...
Bu sıkıcı konuları geçtiysek,
ne yapıyorsun şu anda?"
​PurpleSts:
"Kahvaltı yapıyordum.
Şu an kahvemi yudumluyorum."
​ICECUBE:
"Yaa,
demek kahveni yudumluyorsun. Türk kahvesi mi?"
​PurpleSts:
"Yok,
americano."
​ICECUBE:
"O kahve denilen ama hiçbir anlamı olmayan şeyi nasıl içiyorsun
Türk kahvesi dururken bir de?"
​PurpleSts:
"Anladığım kadarıyla Türk kahvesi favorin.
Hem americano çok güzel bir kahve, benim de favorim bu."
​ICECUBE:
"Bu konuda tartışmayacağım. Sonuçta zevkler ve renkler tartışılmaz,
değil mi? 😅😅"
​PURPLESts:
"Bence de.
Eee sen ne yapıyorsun?"
​ICECUBE:
"Kendime bugünlük izin verdim,
öyle boş boş oturmuşum evde."
​PURPLESts:
"Anladım.
Neyse,
benim gitmem lazım,
işe geç kalacağım; toplantım var. Görüşürüz."
​ICECUBE:
"Oooo,
business woman haaa, iyiymiş. Sıkılırsan yaz toplantıda, kafanı dağıtırım hemen."
​PURPLESts:
"Bakılır..."
​ICECUBE:
"Bakılsın o zaman."

​
Telefonu kapatıp masadan kalktım. Çantamı ve dosyamı alıp otoparka geçtim, arabama binip şirketin yolunu tuttum. Giderken sakin bir müzik açıp yola devam ettim. Yol boyu aklıma bu gizemli kadını düşündüm:

"Ne yapıyordum ben? Kim olduğunu dahi bilmediğim biriyle sohbet etmeye başladım, başıma bir şey gelir mi gelmez mi düşünmeden... Gerçi Hilal, başına ne gelebilir ki? İkiniz de birbirinizi tanımıyorsunuz. Hem orijinal hesabından yazmıyor sana."

​Düşünürken şirkete çoktan giriş yaptım. Arabayı otoparka bıraktıktan sonra asansörle odamın bulunduğu son kata çıktım. Babamla bu konuda anlaşma yapmıştım: Şirkette çalışırım ama odam en üstte, herkesten uzak ve sessiz bir katta olacak; sadece asistanımın olduğu bir yer istiyorum, dedim. O da bunu kabul etti ve en üst katı tadilat yapıp sadece girişte asistanımın masası, karşısında benim odam olacak şekilde ayarladı.

Yukarısı zaten çok büyük bir kat değildi; çatıya bakan taraftaydı ama büyük camlarla çevrili bir odam vardı. Dışarının manzarası ayaklarımın altındaydı resmen. Yalnız, sessiz bu odada vakit geçirmeyi seviyordum; böyle bir manzara eşliğinde çalışmak da çok verimli oluyordu üstelik.
​Asansörden inip odama ilerlerken asistanıma döndüm:

​"Günaydın Banu, bugünün planı nedir?"

​"Günaydın Hilal Hanım. Şöyle ki; 2 saate toplantınız var. Toplantı sonrası ufak tefek imzalar, bakmanız gereken bazı raporlar var, o kadar; bugün işleriniz hafif."

​"Tamam Banu, odama bir kahve yollar mısın toplantı öncesi, kendime geleyim."

​"Tabii Hilal Hanım, hemen."
​
Odama geçip sandalyeme oturdum. Öylece pencereden dışarı baktım bir süre. Yine hayatımı sorguladığım bir noktadayım.

"Yeter Hilal, bu kadar melankolik olmak zorunda değilsin," diye kendime içerledim. Sonra içimden gizemli sohbet arkadaşıma yazmak geldi ama ne yazacaktım ki? Ne konuşacaktık?

​Derken telefonuma bildirim geldi.
Bu oydu, hissetti mi acaba? Nereden anladı ki yazmak istediğimi? "Hemen kafanda kurma Hilal, nereden anlasın?" Hemen mesaj kutumu açtım:

​ICECUBE. / PURPLESts

​ICECUBE:
"Selam...
Umarım toplantıda değilsindir.
Bir konuda kararsız kaldım da
sana sorayım dedim."
​PURPLESts:
"Yok,
daha bir saate toplantım var. Tabiiiii, hangi konuda?"
​ICECUBE:
"Bu şekilde iki dövme çizdim
birini yaptırmak istiyorum.
Kararsız kaldım, sence hangisini yapayım?"
Görsel¤

​PurpleSts:
"Hımm...
Bence ilki;
bu, ejderha olduğunu düşündüğüm..."
​ICECUBE:
"Çok iyi seçim!
Tamamdır,
onu yapacağım.
Teşekkürler kraliçem."
​PurpleSts:
"Rica ederim,
sonucu at,
göreyim nasıl oldu dövme."
​ICECUBE:
"Tamamdır... 🫡"

​Toplantı saati gelmişti. Dosyalarımı hazırlayıp aşağı, toplantı salonuna indim. Bakalım daha başımıza ne gelecekti.