3.BÖLÜM:ATIŞMA

Onu görmezden gelerek, aynı zamanda ondan uzakta, yanından geçmeye çalıştım ancak artık iş işten geçmişti. Beni gördüğünde kuduruk olduğu için durur mu? Hemen laf attı. "Naber küçük?" herkese ad taktığı için bana da böyle diyordu. Piç. Herşey bitmiş gibi bide bu şımarık başladı.

Zaten bilirsiniz zenginlerin çocukları genelde şımarık olur. Bide erkek olunca hem şımarık, hem kuduruk hem de arsız biri çıkıyordu ortaya.

"Ne var?" diye sordum sonunda atarlı bir tonla. Bana 'küçük' demesi gücüme gidiyordu. Oysaki boyum 1.75 yani yaşıtlarıma göre kısa sayılmam. Ancak kendisi 2.05 olduğu için onun yanında cüce gibi kalıyordum. Tabi basketbol oynadığına veriyordum bu boyunu.

"Sen denizden korkardın, hayırdır gelmişsin buraya?" bu sözünden sonra kesin olarak beni zorbalayacağını anladım. Çünkü beni zorbalamadan önce hep bunu yapardı. Umursama taklidi. Alıştım artık. O yüzden, yüzüne bile bakmadan yanından geçmek için hareketlenirken "O kadar işin arasında seninle uğraşamam Tolga.".

Dediğimi umursamadan kolumdan tutup beni durdurdu. "Ne o? Korkup kaçıcakmısın? Ben de seni onurlu biri sanmıştım." alaycı bir şekilde gülümsediğini görünce dahada sinirlenirken içimden söverek kolumu salladım ve elinden kurtardım.

"Siktir git belanı bende bulma. En son bana bulaşınca ne oldu hatırlatmak isterim." en son Tolga bana bulaşınca abim Baran onu dövmüştü. Hatta. Azına sıçtı diyebiliriz. En son ağzı burnu kan içindeydi şerefsizin.

Gözlerinde iki saniyelik bir korku gördüm. Ama ardından hemen kendini toparladı." Ayıp ayıp. Abiye küfür edilir mi? Hep terbiyesizlikten bunlar bak. Yetiştirememiş seni o abin." dediğinde bende ipler koptu. "Senin ağzına sıçarım lan oğlum. Abimden yediğin dayak yetmedi mi sana? İstersen o dayağı benden ye bide." gereğinden fazla bağırdığım için sonradan biraz pişman oldum. Çünkü dikkatleri üzerime toplamıştım ve ben bundan nefret ederim.

Bir adım yaklaşarak kafasını eğdi ve bana baktı. Evet, bana bakmak üçin kafasını eğmesi gerekiyordu." Hele bir dene güzelim. İşte o zaman kim kimi dövüyor görürüz." gözlerimi devirdim. Ağzımda çıkmak için can çekişen küfürleri saldım. "Siktir git. Bir daha kimseye bulaşma, sikerim zenginliğini." hakket herkese gösterilmesi gerekilen o saygi neden sadece zenginlere gösteriliyor? Diğer insanlar haketmiyor mu?

"biraz küfürbazız galiba?" bana bebekmişim gibi davranıyor.

"Tolga bir daha tekrarlatma siktir olup git." sesimin düşündüğümden sert çıkmasıyla şaşırdım. Sanırım o da bu kadar sert bir ses beklemiyordu ki o da şaşırdı.

Kolumdan tutup yanımızdaki tekneye doğru götürdü. Sırtımı geminin duvarına vurduğunda gemi sallandı. "Napıyo-" sözümü keserken elini ağzıma koydu. "Sus." 'ne var? ' dercesine kafamı salladım. "Bir daha bana küfür edersen abine Berkecan'ı söylerim" sözünün yarısında elini ağzımdan çekti.

Ona gülerek baktım. Buna şaşırdı galiba. Benim 'ne var? ' dercesine kafamı sallamam gibi kafasını salladı. "Mal, Berkecan benim kuzenim." cümlemin sonunda kendimi tutamayıp kahkaha attım. Elindeki tek koz boşa çıkmıştı. "Ee beni buraya çekmenin sebebi ne?" yine göz devirdim. "Bir arkadaşı gördüm de ondan sakladım seni. Çünkü kendisi biraz yavşaktır." dayanamıyıp tekrar kahkaha attım. "Senden yavşak olduğunu sanmıyorum."

"Emin ol öyle."

"Gidebilir miyim artık?"

"Gidebilirsin. Ancak seninle sonra görüşücez." Bu 'Daha sonra zorbalarım. Şu an üşendim' demek.

"Bok" diyerek gemiden inerek eve doğru yol aldım.

Eve gittiğimde evde kimse yoktu. Saate baktım. Saat bir olmuş? WTF ne ara? Ben iki saat geçti sanıyordum. Boşvererek yatağa uzandım ve biraz kestermek istedim.

Okuyan arkadaşlarıma: Çarşamba günü atmamın sebebi ve tek bölüm atmamın sebebi yazamamış olmam ve yarın köye gitmemden dolayıdır(bayram olmasaydı cumaya iki tane yetiştirirdim). Ayrıca köyde int yok bu yüzden yazamıyom hakkınızı helal edin.
Sevgiler:Çisem(namı değer çitos)