Galiba aklımı kaybediyorum

Babamla tekrar içeriye girdik. Babam mutfaktan bir kase getirdi. İçinde sıvı birsey vardi. Diğer elinde de bir bez vardı.

Babama
"baba bunlar da ne deyince "

Babam,
sus işareti yaparak "peşimden gel" dedi

Bende hemen kalkıp Babamın arkasından gittim.
Babam odanın kapısını açtı.

İçeride bir yatak vardı. Üzerin de biri yatıyordu. Yüzü açık değildi.

"Baba buda kim " diye sordum

Babam bana birsey demeden,
eliyle yatakta yatan kişinin yüzünü açtı.
Ben bir anda şoka girdim. Şaşkınlıktan ne diyeceğimi, ne yapacağımı bilmiyordum. Kafamda şimşekler çaktı. Bu nasıl olabilirdi. Yoksa bu gördüğümde mi bir hayal. Ama hayal olamaz yanımda babamda vardı.

Babama
"Bu nasıl olur. Annem yaşıyor mu?" Dedim

Ama babam bana bir cevap vermiyordu.
Elindeki kaseye bezi batırarak yatakta yatan annemin ağzına sürdü. Ve o an annemin gözleri açıldı.

Ben "Anne sen yaşıyorsun şimdiye kadar benim yanıma neden gelmedin bana lütfen bir açıklama yapar mısınız" desemde hiç birsey demiyordu

bu sefer sesli bir şekilde
"ANNE, BABA bana bir açıklama yapar mısınız?"deyince

Annem ellerimi tutarak
"Oğlum sakin ol, sen benim yanımda olmak istemiyor muydun? Şimdi bunlari düşünme" diyerek bana sarıldı

Babamın ise o sırada dışarıya çıktığını hiç farketmemişim.
Gene beynim benden bağımsız hareket ediyordu. Hiç mantıklı düşünemiyordum
Sanki aklımdaki bütün sorular cevaplanmastı.
Sadece annemin elini sımsıkı tutuyordum. Annem beni dışarıya doğru götürüyordu. Bende onunla birlikte gidiyordum.

Artık hava iyice kararmıştı. Ama ay sanki güneş gibi ortalığı aydınlatmaya yetiyordu. Ay ışığında herseyi görebiliyorum.

Annemle dışarıya çıktığımızda, babam cevizin dibindeki bir taşa kırmızı kana benzer bir sıvıyla, değişik şekiller çizmisti.

Ben bunları sormayı akıl edemiyordum, çünkü aklım sanki birileri tarafından yönetiliyordu.

Annem elimden tutarak taşın üzerine çık oğlum" dedi

Bende hiç tereddüt etmeden çıktım
O sırada annem iki elimden de tutuyordu. Ben sanki bağlanmış gibi sadece annemin yüzüne bakıyordum .
Bir anda etrafımı siyah örtülü kimseler sardı.

Annemin ise yüzü değişiyordu. Gözleri kızarmaya başladı. Ve ellerimden tutup kuvvetlice asıldı. O sırada kulağımda duydugum kuvvetli bir çığlık sesi ile yere yuvarlandım.

Gözümü açtığımda etrafımda Rasim amca ile sultan yenge vardı.

Şaşkınlıkla
"Bana ne oldu Annem, babam nereye gitti " diye sordum

Rasim amca
"Kendini cevizin dalına asıyordun az daha seni görmesek ölecektin" dedi

Cevizin dalına baktım, gercekten de bir ip sallanıyordu.
Gördüklerimle yaşadıklarım çok farklıydı.

Rasim amca
" Ben bunları niye yaşıyorum. Bana neler oluyor boyle . Bu yaptıklarımı ben neden hiç hatırlamıyorum" deyince

Rasim amca da
"Galiba seni istiyorlar" dedi

Bende
"O ne demek " dedim

Rasim amca
Bunu ben sana tam olarak anlatamayabilirim sen istersen ailenden biri ile konuş " dedi

Başım çatlayacak gibi ağrıyordu. Galiba delirmek üzereydim.
Bir an aklıma babamı aramak geldi. Ama telefonum evin içinde kalmıştı. Artık içeriye falan giremezdim.
Çünkü çok korkuyordum.

Rasim amcaya dönerek
" Rasim amca içeride telefonum kalmış ben korkuyorum girmeye birlikte girip alsak olur mu ?"

Rasim amca
" Tabi isterseniz siz burda bekleyin ben alıp geleyim hemen"dedi

Sultan yenge de
Rasim istersen birlikte girelim senin tek girmen iyi olmayabilir"dedi

Rasim amca da
"Doğru diyorsun hadi ozaman hemen gidip alalım "
Dedi

ve hızlıca telefonu mu alıp çıktık

(Degerli oy ve Yorumlarınızı bekliyorum)