3.BÖLÜM-KİM

Odadan çıktığım sırada Güneş de salondan çıkıp buraya doğru ilerliyordu. Onu gördüğüm sırada gülümsemiştim ki, gülümsemem yüzümde donup kaldı. İçeride Arven vardı ve eğer Güneş görürse çok yanlış anlardı. Bir yolunu bulup onu buradan çıkarmam lazımdı.
— Bitti mi işin gülüm?
— Evet, bitti. Duş alayım, çıkalım.
— YOK.
Bir anda yükselmemle Güneş’in irkilmesi bir oldu. Alt dudağımı dişlerimin arasına aldım. Fazla şüphe çekiyordum. Daha sakin bir şekilde konuştum.
— Yani… gerek yok. Zaten içerisi leş gibi kokuyor, ben de zor aldım. Evde alırsın, olur mu?
Bana şüpheyle bakmaya başladı.

— Niye ki? İki dakika alıp çıkarım zaten, şampuanın kokusuyla falan diğer kokular gider. Hem eve kadar bekleyemem ben.
Diyip ilerlemeye çalıştığında elimle durdurdum.
— Yok canım, gerek yok. Hem benim de biraz işim vardı. İkimiz de işe gideceğiz yarın, erken yatmamız lazım.
— Gece, iyi misin canım benim? Ateşin falan mı var?
Diyip elini alnıma bastırdı.
— Saat daha iki, ne uyuması? Zaman algını mı kaybediyorsun Allah’ım, arkadaşım çarpıldı.
Diyen Güneş’e gözlerimi büyüterek baktım. Hızlıca elini alnımdan çektim.

— Salak salak konuşma Güneş. Ne çarpılması? Sadece çok pis kokuyor burası, o yüzden dedim.
Gözlerimi devirerek kollarımı göğsümde bağladım.
Tek kaşını kaldırdı.
— Emin misin?
Kafamı salladım.
— Evet Güneş, saçmalama. İstersen gayet normalim, hadi gidelim.

Kafasını sallayıp yürümeye başlamıştık ki arkadan kapının açılma sesi duyuldu. Adımlarım bıçak gibi kesildi.
Yavaşça kafamı döndürdüğümde düşündüğüm kişiyi görmemle hafifçe yutkundum. Gerçekten şu dakikada mı çıkmıştın Arven?

Bana baktığında yanımdaki Güneş’i de görmüştü. Güneş’in bana dönen bakışlarını hissediyordum. Yavaşça kafamı Güneş’e çevirdim. Sırıtmaya çalışıyordum ama zorlanıyordum. Güneş’in ağzı neredeyse açılmaktan yere değecekti. Gözleri kocaman bir şekilde ikimizin arasında mekik dokuyordu.
Havadaki gerginlik hissediliyordu çünkü birazdan Güneş benim üzerime atlayacak gibi duruyordu. Arven’e baktığımda o da benden farksız bir şekilde köşeye sinmiş, gıkını çıkarmıyordu.

Sonunda Arven’in konuşmasıyla bakışlarım ışık hızında ona döndü. Güneş’le daha fazla bakışmak sağlığım için iyi değildi.
— Ya görünen şey aslında biraz fazla yanlış anlaşılmaya müsait ama durum asla böyle değil. Öncelikle sapık değilim. Sadece erkeklerin soyunma odasında su bitmişti, ben de buradan önemli bir yere gideceğim için eve uğrayamazdım. O yüzden acilen duş almam lazımdı. Lütfen, özür dilerim, yanlış anlaşılmasın. Gece’ye de sorabilirsiniz.
Beni böyle görmeni istemiyorum Güneş.
Güneş’in daha da şaşırdığını biliyordum çünkü ismimi nereden bildiğini sorguluyordu. Ah, bir bilse neler olduğunu… Bu kadar şaşırılacak bir şey yoktu aslında.
Bana sorar gözlerle bakıyordu. Yutkunarak konuşmaya başladım.

— Evet, aslında kötü bir olay yok. Ben de içerideydim zaten, kapıyı bayağı fazla tıklattı. Yani sorun yok, sapık değil.
Konuşmayı bitirdiğim an ne kadar saçmaladığımı fark ettim. Gözlerimi sıkıca yumdum ve kafamı eğdim.
— Seninle sonra konuşacağız.
Güneş’in fısıltısıyla yapabildiğim tek şey kafamı sallamak oldu. Arven’e bakarak konuştu.
— Yok, sorun değil. Yanlış anlaşılmaya müsait bir olay. Ben de korktum yani, içeride Gece de vardı sonuçta. O yüzden biraz endişelendim. Ben de biraz korkunç tepki verdim, kusura bakmayın.
Arven kafasını salladı.
— Yok estağfurullah, normaldi zaten tepkiniz… Ben artık gideyim. İyi günler sizlere.
İkimize de sırasıyla baktığında ben de hafifçe güldüm ve neredeyse fısıltıyla “iyi günler” diye mırıldandım.
— Anlatacaksın her şeyi teker teker. Ya ne yaptın içeride o adamla? Benim bilmediğim neler var? Aranızdaki ilişki ne? Her şeyi anlatacaksın.

Güneş hızlıca ilerlerken bir yandan da bana sövmeyi ve soru sormayı unutmuyordu.
— Ya ne ilişkisi, abartma istersen Güneş. Adamın dediği gibi oldu işte, başka bir şey yok. Daha yeni tanıştık. Ayrıca ne yapabilirim sence içeride? Saçmalama.
— Ya ne düşünebilirdim o an? Eve gidince anlatacaksın. Evet, yeni tanıştınız ama farklı şeyler de var. Eve gidince anlatıyorsun, tamam mı?
— Ya yok dedim y—
Beni susturdu.
— Anlaşıldı mı Gece?

Oflayarak kafamı salladım. Tepinecektim şurada çocuk gibi ya. Güneş önden önden ilerliyordu. Ben de uzun süredir bakmadığım telefonumu cebimden çıkardım. Gelen bildirimlere baktığımda Instagram’dan gelen takip isteğine direkt tıkladım.
A_rvn_06 seni takip etmek istiyor.
Yüzümde oluşan tebessümden haberim yoktu.
— Neye gülüyorsun öyle, ben de bakacağım.
Diyip telefonumun ekranına uzanan Güneş’le beraber gülümsememi yüzümden silip telefonumu kilitledim. Zaten ona anlatacaktım. Ayaküstü anlatmaya gerek yoktu.
— Bir şeye gülmüyorum. Komik bir video gördüm, o yüzden.
Tam ağzını açıp bir şey diyecekti ki önünden gelen kişiyi görmediği için çarpışmaları kaçınılmaz oldu.

— Ayy!
— Önüne baksana!
Diyen adama gözlerimi çevirdim. Kendisi de baksaydı o zaman.
— Kusura bakmayın da siz neden bakmıyorsunuz acaba?
— Ben bakıyordum zaten.
— Baksaydınız görürdünüz beni.
— Boyundan dolayı görememiş olabilirim.
Diyip sırıttı. Güneş kısa biri değildi aslında ama çocuk 195, belki daha da fazlaydı. Aralarında bayağı boy farkı vardı.
— Ne münasebet, ben kısa değilim. Siz fazla uzunsunuz. Biraz önünüze bakın siz de.
Adam tek kaşını kaldırıp bir şey daha diyecek oldu ama daha fazla dayanamadım.

— Uzun olabilirsiniz ama bu önünüze bakmayacağınız anlamına gelmiyor. Ayrıca böyle saçma bahanelerin altına sığınmayın lütfen. İyi günler.
Dedim ve Güneş’in kolundan tutup ilerlettim. Hâlâ arkasını dönüp dönüp bakıyordu.
— Dön önüne artık Güneş. Adam seni aşağılamış resmen, sen hâlâ bakıyorsun. Ağzının suyu aka aka baksan tam olur.
Güneş istemeye istemeye önüne döndü.
— Ya off, tamam

Beş dakika sonra kapının önüne çıktığımızda rahat bir nefes aldım. İçerisi boğucuydu. Arabaların olduğu tarafa ilerlediğimde gözüme biri ilişti. Arven ve yanında demin Güneş’in çarpıştığı kumral çocuk… Ne ara gelmişlerdi buraya?
Saçları kumral gibiydi ama tam da değildi; kumral ve sarışın arasıydı. Garipti ama yüzüne uyuyordu. Şu an daha iyi bakabiliyordum. Gözleri yeşildi, yüzü kemikliydi ve boyu bir hayli uzundu.

Arven’in de ondan pek farkı yoktu. Neredeyse aynı boydaydılar. Arven’in siyah saçları ve mavi gözleri vardı. Kaşları üzerindeki siyah gömlekten belli oluyordu. Hareket ettikçe görsel şölen sunuyordu. Bakacaktım tabii ki.
Arabalarımız yan yanaydı sanırım. Düşüncelerimi sesli dile getiren Güneş oldu.

— Oha, adamlardaki boya bak. Tartışırken dikkat etmemiştim ama bayağı da uzunlarmış. Sanırım arabalarımız da yan yana.
Kafamı salladım. Neredeyse varmıştık. Kumral çocuk buraya döndüğünde Arven de dönmüştü. Gözlerinde bir parıltı gelip geçti. Ya da ben öyle sanmıştım, bilmiyorum. Ama yüzünde oluşan tebessümle ben de gülümsedim. Mesafemi koruyordum tabii ki, sonuçta yeni tanışmıştık. O da bunu anlıyormuş gibi gözlerini benden kaçırdı ve hafif bir baş selamı verdi. Yanındaki hödük için aynı şeyi söyleyemezdim. Gözleriyle Güneş’i süzüyordu. Güneş de ondan farksız değildi, yiyecekti çocuğu sanki.
Boğazımı temizledim.

— İyi günler.
Diyerek arabaya ilerledim. Güneş de çocuğa gülümsedi, elini uzattı.
— Tanışmamız pek iyi olmadı ama ben Güneş.
Çocuk da elini uzattı ve gözlerini bir saniye bile çekmedi.
— Tuğral.
Güneş’in gülümsemesi büyüdü.
— Memnun oldum… Görüşürüz o zaman.
— Görüşürüz.
Demesiyle Güneş hafifçe başını salladı ve arkamdan gelmeye başladı. Ben arabanın yanındaydım zaten, o da yan koltuğa oturdu. Arabaya binip çalıştırdım.
Yan tarafa baktığımda Tuğral hâlâ Güneş’e bakıyordu. Bu kadar hızlı etkilenmesi garipti. Neyseleyip gaza bastım.
⚖️
Sonunda eve vardığımızda radyoyu kapattım ve Güneş’le sarıldım. Araba onundu zaten; giderken o sürdüğü için dönerken ben sürmüştüm.
— Görüşürüz balım.
— Görüşürüz Gecem. Bugün benimle geldiğin için teşekkürler… her şey için teşekkürler.
Gülümsedim.
— Sen benim en yakınımsın Güneş, lafı bile olmaz. Bunları konuşmuştuk zaten, lütfen.
— Görüşürüz tekrardan.
Aynı şekilde karşılık verdim ve arabadan indim. Eve doğru ilerledim.
Anahtarları bulup hızlıca açtım, içeri girdim. Ayakkabılarımı ve kabanımı çıkardım. Çantamı dolaba koyduğumda telefonuma bildirim geldi. Arven’dir diye düşündüm çünkü arabaya bindiğimde isteğini kabul etmiştim.
Ama tanımadığım bir numaraydı.
+90 5 *** ** :
Bugün çok güzeldin, fakat yanındaki çocuğu sevmedim güzelim.
Bu kimdi?

Eveettt nasilddiii bakalimmm buraya yazinn hemen sizleri seviyorumm iyi gecelerr dilerimm💗