~Sonumuz~

Asena arabaya geçer ardından Berat gelir.
Ayaz Berat'ı tutar kenara alır ve gözlerine bakarak şunları der;
"Bu kıza iyi bak aksine bu kızın canını yakarsan bende senin canını yakarım".
Berat Ayaz'ın bu sözunden sonra alaycı bir şekilde
"Noldu? Sevdiğin kız evleniyormu. ~güler~ Ama merak etme bu kıza düşündüğün gibi kötü davranmıyacağım. Sandığından da kötü davranıcam." der .
Ayaz çok sinirlerin ve hayat 5 sanileğine Ayaz için durur. O 5 saniye içinde arabada duran hala içinde yaşamaya dair umut saklayan bir kız duruyordu. Ayaz bu saçmalıklar yüzünden bir kızın hayatına son verilmesine izin veremezdi. Berat'ın boğazına yapışır "O kıza zarar vermeyeceksin, duydun mu beni ?"

Asena olanları görür arabandan aceleyle iner, Ayaz'a yaklasır ve tam olarak şunları der;
-Bırakma
-Ne?
-Duydun iste Ayaz. Bırakma, sık boğazını taki ölene kadar.
-Asena bu sen misin?
-Evet benim. Beni bu hale siz getirdiniz. Noldu? Şimdi bu halimden memnun değilmisiniz?
*Ayaz Berat' ın boğazından elini çeker Asena'nın yanaklarına eline koyar*
-Güneşim, inanki sana böyle bir yaşatmak istemezdim. Ama elimden hiç bir şey gelmiyor. Bana daha önce zorla evleneceğini eğer söyleseydin belki seni bu saçmalıktan kurtardım. Ama her şey için çok geç.
-Ayaz ben seni seviyorum ve her zamanda seni sevdim ama bunu yapmak zorundayım.
-Neden ? Anlayamıyorum Asena neden yapıyorsun bunu?
* Asena duraksar ve Berat'ın ona sakın diye bakışını görür. Asena aldırış etmez. *
- Çünkü...
-Çünkü?
-Seni öldürmesinler diye!
- Ne ?
* Ayaz Berat'a bakar, Berat Ayaz'a korkarak bakar*
-Sen benim sevdiğim kızla zorla mı evleniceksin lan! Seni bitiririm,yaşatmam. Anladin mı lan beni?
*Berat korkuyordur. Ayaz'ın sözlerinden sonra daha da korkmaya başlamıştır. Daha sonra korkudan dayanamaz ve kaçar.*
-Şimdi!
-Ne?
- Asena sen beni seviyormusun?
-Evet!
-O zaman şimdi. Kaçma sırası Asena! Gidelim, uzaklaşalım buradan!
-Gidelim Ayaz!

Ayaz ve Asena arabaya biner Ayaz kimse görmeden oradan uzaklaşır. Yarım saat geçer. Ayaz ve Asena hala arabadalardır. Berat ise Asena' yı hala arıyordur. Aradan 1 hafta geçer Berat' ın bakmadığı yer kalmamıştı. Berat bir gün arabayla dolaşırken terk edilmiş bir eve rastlar. Evde bir gölge görür. Merak eder bir kenarda durur ve evin içine girer. O an, işte o an. Asena ve Ayaz'ın bir daha asla kavusamayacağı andı.

Evin içinde Ayaz ve Asena vardı. Berat sonunda isteğine ulaştı.

-Demek buradaydınız? ~Güler~
-Sakın Asena' ya dokunma, sakın!
-Hahahhaa, merak etme ona bir şey yapmayacağım. Ama en büyük acıyı yaşatacağım.
-Ne? Sakın! Yapma, lütfen. Berat lütfen yapma. Yalvarırım!
*Asena ağlamaya başlar. Ayaz Asena'ya döner*
-Güneşim, bak bana. Bu an zaten yaşanıcaktı. Ama nasıl anlatmıştık? Üzülmek yoktu. Şimdi söyle bana, hiç yakışıyorumu benim güneşime ağlamak?
*Berat Ayaz'a silah çeker tam kafanın üstüne. Ayaz Asena'ya bakıyordu, Asena ise Ayaz'a. O son bakışmalarıdır. Asena ağlıyordur "sakın, yapma" diye.*
-Ayaz, ben sensiz yaşayamam!
-Bak bana Asena bak. Benim düştüğüm hale bak ben çok mu mutluyum? Benle evlenseydin Ayaz ölmezdi. Ayaz ölücek ise senin yüzünden ölcek!
-Hayır, Asena sakın kendini suçlama sakın ben seni seviyorum ve seni hiç suçlamicam sakın sende kendini suçlama!
-Kes sesini!
*Silah sesi*
-Ayaz, Ayaz gitme. Lütfen!
*Asena Ayaz'a yaklaşır. Ona sarılır ve ağlar.*
-Tamam. Öldü, ağlamana gerek yok. Hadi kalk gidiyoruz.
-Ben gelmiyorum Ayaz'ı burada tek bırakmayacağım!
-Asena! Hadi dedim!
-Ben gelmiyorum!

*O gün, 7 Temmuz. Her şeyin sonuydu. Kabus gibiydi. Aradan 3 yıl geçti. Asena bir gün bile aksatmadan Ayaz'ın mezarına gidiyordur. Ve her gidişinde zambak götürüyordu. O gün geldi. 7 Temmuz. Asena kendine bir söz verdi her 7 Temmuz geldiğinde bir şey itiraf ediyordu. Bugün ediceği itiraf 3 yıl boyunca ettiği itiraflardan en kötüsüydü.*

-Ayaz, ben geldim ve sana zambak getirdim. Evet söz vermiştim. Getiriyorum her gün. Bak buralar zambak ile doldu. Umarım sevmişsindir. Ayaz, meğersem babam iyiymiş. Her şey benim içinmiş. Annemin katili Berat'mış. Evet, neler oldu dediğini duyar gibiyim. Babam ile Berat'ın annesinin bir geçmişi varmış. Berat annesinin ölümünü babamdan zannetmiş. O da benim annemi öldürmüş. Suçu babama atmış ve onu dehdit etmiş. 'Seni polise söylemicem ama bir şartım var.' demiş. Şartı ise benimle evlenmekmiş. Hayatımızın arkasında büyük bir sır yatıyormuş. Ayaz, Berat bana her gün sahip olmaya çalışıyor. İzin vermiyordum, ama artık çok yoruldum. Ben seni özledim. Sana, bir şey itiraf edicem. Bunu daha önce söyleyemedim. Cesaret edemedim. Ayaz, benim... Çocuğum oldu. Ben anne oldum. Ve maalesef Berat'tan. Hayır, hayır. Beni senle tehdit etti. Seni görmeye gelemem dedi. Ayaz korktum. Ve bir kızım oldu. 1 yaşında. Merak etme, Berat ona vurmuyor. Ama korkuyorum ilerde ona çok kötü davranır diye. Ayaz , kızımın ismini Güneş koydum. Seni unutamadım. Berat ilk basta yok desede bende onu tehdit ettim. 'Çocuğu aldırırım' diye. Seni çok seviyorum. Ve hep seveceğimem. Yarın yine geliyorum, istersen kızımıda getiririm. Görüşürüz...

'Güneşim' dediğin kızı karanlıkta bırakma...