ACIMASIZ

Asena, annesinin ölümünden sonra kendini zor toparlamıştı. Hatta toparlanmıştı bile denilemez. Babası onu esir almış gibiydi. Tam da denilemez ama ne saraydan çıkabiliyordu, ne de Ayaz ile konuşabiliyordu.

Asena bir hafta boyunca aç kalmıştı. Ne yemek yemek istiyordu ne de su içmek. Tek isteği annesinin mezarına gitmekti fakat buna da babası izin vermiyordu.
Ömer, sırf Ayaza gıcıklık olsun diye onu süründürebilmek için Ayazı işten çıkarmamıştı.
Ömer aşağıda kahvaltı yaparken Asena'yı çağırdı. Asena aşağıya inmek istemese de inmek zorunda kaldı ve indi.
Babası Asena'ya "Otur yemek yiyelim" dedi. Asena "Oturmak istemiyorum ne söyleyeceksen söyle" dedi. "Yarın seni istemeye gelecekler, haberin olsun çık dışarı, kendine kıyafet falan al" dedi. Asena bağırarak "Ne? Ben evlenmek istemiyorum. Bu ne saçmalık. Kendine gel.Babasın be sen. Ben evlenmek istemiyorum ve evlenmeyeceğim" dedi. Babası Asena'ya " İsteğini sormadım. Sadece bilgilendirdim. Şimdi git üstüne doğru düzgün bir şeyler giy, çık dışarıya. Yarın için güzel şeyler al. Ha bir de, Ayaz'a da sakın kendini çaktırma. Sana sorarsa, isteyerek evlendiğini söyle." Asena babasına dönerek "Kiminle evleneceğim, neden evleneceğini söyle bari" der. Babası Asena'ya "Neden evleneceğini boş ver sen. O iş bana kalır. Bir tane iş arkadaşım var, Berat. Onunla evlendireceğim seni. Çok zengin, parası da var. Seversin sen böyle, para gözsün yani." Asena babasına "Ne para gözü be. Sana annemin mezarına gitmek istiyorum dediğimde, buna hep karşı çıktın. Çünkü biliyoruz ki onu öldüren sendin. Şimdi de evlenmem için bir şeyler alayım diye gönderiyorsun. Sen nasıl bir insansın ya? Hiç mi, hiç mi acıman yok senin?" Babası Asena'ya "Yeter, çık yukarıya bir şeyler giy. Şu haline bak. Kendine çeki düzen ver. Nerede benim saraylarda prenses gibi büyüttüğün kızım? Ben hayatım boyunca seni istediğini yaptım, sen de şimdi benim istediğimi yapacaksın." Asena hiçbir şey demeden yukarı çıkar, ağlamaya başlar. Daha sonra da bunu yapmak zorunda olduğunu anlar ve üstünü giyinmeye başladı.

Aşağıdan Ayaz arabanın önünde Asenayı bekliyordur. Asena geldiğinde Ayaz "Nereye gideceğiz?"diye sorar. Asena "Elbise bakacağız"der. Ayaz "Neden?" der. Asena hiçbir şey demez yol boyunca. Ayaz'ın bu sorusuna da yanıt vermez. Alışveriş merkezine geldiğinde Asena hiçbir şey demeden arabadan iner, ve kıyafet bakmaya yukarı çıkar. Ayaz da arabayı park ettikten sonra Asena'nın yanına çıkar. Ve Asena'nın şık bir şeyler baktığını görür.
Asena'ya sorar

-Asena bana cevap verecek misin? Ne için elbise bakıyorsun? Normalde hiç bir yere çıkmazdın. Ne oldu şimdi?

dedi. Asena Ayaz'a dönerek

-Yarın evleneceğim Ayaz.

dedi. Ayaz şaşırmış bir şekilde

-Ne evlenmesi ya? Bir hafta önce annen öldü.

Asena, Ayaz'a

-Ben çok ciddiyim. Annenin ölümünden sonra kendimi toparlanmamın en iyi yolu buydu.
dedi.

Ayaz hiçbir şey demeden hayal kırıklığıyla "Ben arabadayım." diyerek aşağıya iner. Asena da çok özensiz bir şekilde elbisesine bakar ve Ayaz'ın yanına gider. Arabaya binerler. Asena yoldayken Ayaz'a "Annenin mezarına gideceğiz." der. Ayaz "Baban izin vermiyor ama." der. Asena "O benim istediğimi sormadı, ben de onun istediğini sormam." diye fısıldanır. Ayaz "Efendim duymadım" der. Asena "Bir şey yok. Sen annemin mezarına git." der. Ayaz mezara gider, Asena ağlayarak toprağa sarılır, bir iki saat orada oyalanır daha sonra eve geçerler.

Eve geldiklerinde Asena odasına çıkar. Ayaz'a yalan attığı için bin pişman ama yapmalı. Sabah olğundan Ömer Asena'ya hazır mı diye kontrol etmeye çıktı fakat Asena bırak hazır olmayı üstünü dahi giymemisti. Asena'ya uyandırdı ve sinirli sözler ile "Uyanda hazırlan geç kalma" dedi ve odadan çıktı.

Asena kendini toparlayarak hazırlandı ve misafir seslerini duyunca aşşağıya indi. Ve gelen kişi Berat'tı. Onla kurduğu her göz teması aklına Ayaz'ı getiriyordu. Ona baktığında Ayaz'ı görüyordu. Onla birlikte aldığı her nefes Ayaz'la çalınan geleceklerini anımsatıyordu. Yine Ayaz, yine Ayaz ve yine Ayaz. Sanki Ayaz Asena'nın aklına yerleşmiş şekildeydi. Babası Asena'ya yanına gelip kocasına sarılmasını söyledi Asena gelip elinden çiçekleri aldı Ayaz o sırada kapının arkasından Asena'yı izliyordu. Asena Berat'ın elinden çiçekleri aldı. Ayaz dayanamadı ve oradan uzaklaştı. Ömer Asena'ya sarılmasına söyledi fakat bu kadarı Asena için fazlaydı. Ayaz'a böyle bir şey yapamazdı.

Babasına ve Berat'a
"Benim tenim Ayaz dışında kimsenin tenine değmiyecek, benim elim Ayaz'ın elinden baska bir ele değmeyecek, benim dudaklarım birisine kocam derse bu hep Ayaz olucak!" dedi.

Berat Asena'ya "Sevdiğin olduğunu bilmiyordum. Bilseydim bilinçli davranırdım fakat inanki sana bir ters yapmam."

Berat'in bu sözü Asena'nın içine çok olmasada biraz huzur katmıştı. Babası Asena'ya sinirli bir şekilde bakıyordu. Berat herşeyin farkındaydı fakat Asena ile evlenmezse Asena için herşey çok kötü olacaktı. Berat bu durumu bilipte engel olmazsa kendini affetmezdi fakat evlenmesi Asena için yine kötü olacaktı. Ama en azından Asena onun kontrolu altında güvende olacaktı.
İsteme başlamıştı. Babası hiç düşünmeden Asena'yı verdi. Ertesi sabah oldu. Berat Asena'yı almaya gelmişti Asena hemen valizini alarak aşağıya indi. Ayaz sessizce izliyordu. O anki duygu Ayaz'ı yok etmişti. Asena'nın hayatı bir para uğruna satılmıstı. Ayaz gözyaşlarını tutamadı. Asena Ayaz'ın orada olduğunu hissetmişti. Ama elinden hiç bir şey gelmiyordu.

Hayatları mutluluktan çıktı acımasızlığa kadar geldi. Asena babasına "Biraz konuşalım mı?" der, babası ise olumlu şekilde başını sallar ve sessiz bir odaya geçerler.
Asena;
"Neden hayatımızı töreye bağladın? Bırak baba mutlu olayım. Annem öldüğünden beridir mutlu olamadık. Yapma baba ben senin kızınım, ben senin prensesinim unuttun mu? Bize bunu yapma." bu sözler, ömer'in içini yakmıştı ama yapmak zorunda. Ömer söze girmişti ve şöyle dedi;
"Yapmak zorundayım prensesim,çok ama çok üzgünüm ama,ama her şey mutlu ol diye. Sakin ama sakin Berat'a aşık olma sakin!" biraz duraksadı Asena'nın gozyaşı aktı. "O zaman niye baba niye? Gidelim buralardan sen ben ve..." ömer Asena'nın sözünü kesti "Ve , Ayaz. Demi?" "Evet, Ayaz." Berat geldi Asena'ya "Gitmicekmiyiz güneşim?" Asena Berat'a yaklaştı "Bir daha bana güneşim dersen hiç istemediğin şeyler olur!" dedi. Asena'nın aklına Ayaz geldi. Çünkü Ayaz hep Asena'ya güneşim derdi. Asena bunu dedikten sonra gitti. Babası bunu biliyordu ve Berat'a "Sakin ama sakin kızıma böyle davranma. Böyle anlamamıştık." Berat başını sallar. Asena Ayaz'ı görür. Ayaz sanki gözleriyle 'neden?' der gibiydi...

Gözlerinmiş aşkımızın konuşan yanı...