II

Çalan alarmı daha fazla ertelemekten yorulduğum için artık uyanmam gerektiğinin farkındaydım. Gözlerimi araladığımda perdenin aralığından içeriye giren güneş ışığı gözlerimin kamaşmasına sebep oldu. Ayağa kalkıp banyoya doğru ilerledim, gidip soğuk bir duş aldım. Cilt bakımımı yaptıktan sonra üzerime kalın bir tayt ve hırka giydikten sonra aşağı indim. Annemler daha uyanmamışa benziyordu. Dün onlar da yorulmuştu temizlik yapmaktan, kendime sert bir kahve hazırlarken kahvaltı sofrasını hazırladım. Babamın sevdiğini bildiğimden omlet de yaptım, onlar uyanmadan küçük bir kahvaltı edip kapıya doğru ilerledim. Kulaklığımı ve ceketimi alarak dışarıya çıktım. Normalde sabahları yürüyüş yapmak için sahile inerdim ama artık parkta koşmak zorundaydım. Ama bugün değil, bugün yaşadığımız çevreyi keşfetmek istiyordum. Acaba Selçuk amcamlar nerede yaşıyordu? Onu daha sonra öğrenecektim.
...
Mahalleyi biraz gezdikten sonra üşüdüğümü farkedip eve dönmeye karar verdim. Evin önüne geldiğimde tahminimce yan evde oturan yaşlı adam bana seslendi. Arkamı dönüp baktığımda ellilerinde, saçları ak ve gülümseyen adam bana bakıyordu.
"Bana mı seslendiniz?" diye sordum kulaklığı çıkarırken. Başını salladı hafifçe, "Yeni taşındınız galiba buraya, hoşgeldiniz." Gülümseyerek cevap verdim, "Teşekkürler, evet yeni taşındık." Yavaş adımlarla yanına yaklaştım, "Nereden geldiniz?" diye sordu. "Aslında memleketimiz burası ama İzmir'de yaşıyorduk." dedim.
Tek kaşını kaldırıp bir soru daha sordu "Babanın adı neydi?" Kararsız ve şüpheci bir şekilde cevap verdim.
-Oktay.
Biraz durup düşündü, sonra tekrar konuşmaya başladı.
-Demek geri döndünüz.
Çok geçmeden telefonum çalmaya başladı. Arayan annemdi, uyanıp beni görememiş ve aramıştı. Evin önünde olduğumdan açmadım telefonu. Yaşlı adama gitmem gerektiğini söyleyip ayrıldım yanından. Tatlı ama tuhaf bir adamdı, çok şüphe uyandıran davranışları vardı.
...
Kahvaltıdan sonra babamla adliyeye gidip işlerimizi halletmiştik, yarın işe başlayacaktım. Sanki ilk günümmüş gibi heyecanlıydım ama halbuki 1 yıldır aynı işi yapıyordum. Seviyordum avukat olmayı insanların haklarını savunmayı, ama sevmiyordum öldürülen kadın ve çocukları. En zayıf noktamdı bu benim ve herkes en zayıf noktamdan vuruyordu. Herkes değil daha doğrusu "caniler".
Akşam yemeği için sofraya oturmuştuk. Babama olanları anlattığımda bana o adamın eski bir dost olduğunu ve beni tanıdığını söyledi. Hâlâ kafamda şüpheler vardı ve çözemiyordum, sonunda odama çıktım ve okumak için kitaplığımdan bir kitap seçtim. Balkon kapısının yanındaki koltuğa oturarak kitabımı okumaya başladım. En sevdiğim şeydi kitap okumak, hayattan kısa bir sürede olsa ayırıyordu beni. Sakinleştiriyor ve mutlu ediyordu, biraz okuduktan sonra saatin geç olduğunu fark edip uyumak için pijamalarımı giydim. Daha sonra yatağa girdim ve gözlerimi kapattım, çok geçmeden uykuya daldım.