SÖZLEŞMİŞ HAYATLAR

1.BÖLÜM

Buranın düğünleri çok gürültü oluyordu. Bu günde yine bir düğün vardı. O da tam karşımdaki ama aramızda metreler olan sandalyede oturuyordu. Benim oturduğum yer ayrıydı çünkü ben ağanın oğlu aşiretin evlendikten sonraki ağası seçilmiştim. Biz 3 kardeştik. Ben, kız kardeşim ve hasta olan erkek kardeşim. Hasta dediğime bakmayın herkesten akıllı ama doğuştan hastaydı. O yüzden bizim ailede hiç hoş karşılamadı. Bende birşey diyemezdim. Ben,yani Maho ağanın oğlu,Server aşiretinin iki ay sonraki ağası Maran Server. Ben tam iki ay yirmi beş gün yedi saat 🕒 sonra bu aşiretin ağası olacaktım. Ben doğduğum gün bir yemin edilmiş benden bir yıl bir gün sonra doğan Zarip aşiretinin kızı kim olursa adı benle uyumlu koyulacak. O kız 18 yaşına bastıktan iki gün içinde benimle evlendirilecek ve bu kan davasını bitirecekti. O şanslı kişide Zarip aşiretinin ağası Devrim Zarip'in kızı Maral Zarip olmuştu. Tam on sekiz sene önce bu yemin üzerine bizi töre, dava gereği nişanladılar. Ben o kızı bu güne kadar hiç görmemiştim. Hatta ben değil hiç kimse görmemişti. Aslında evinin bahçesine bile çıkması yasaktı. Ama bu gün annem sayesinde buradaydı. Maral ön sekiz yıldır evinin bahçesine bile çok zor çıkıyordu. Bense onun aksine her gün başka biryerlerde başka insanlarlaydim. Maralin yüzünü hiç kimse görmemişti ama yinede benim olduğunu bilmeyen bir çok kişi onu bir çok para, arsa, arazi, karşılığı istemeye kalktılar. Benimse en çok sinirlendiğim şey birilerinin benim olanı almaya calismasiydi. Oysa bunu yapan her kimse yani Maral'ı istemeye giden her kimse onun canını yakardım ve yaktım. İnsan yüzünü görmediği birini niye isterki. Aslında o ailede dışarı çıkması yasak olan tek kişiydi Maral. O ailenin tam 9 kızı vardı. Devrim ağanın 4 karısı vardı Maral’sa en büyük kızıydı. İlk karısından olan kızı. Devrim ağanın bütün kızları çok güzeldi. Talipleri kapılara dizilirdi. Ama Devrim ağa hiç birine söz vermezdi. Önce kızlarına sorardı. “Ahada sen bunu istiyoğnmu istemiyon mu”diye oysa Maral'a hiç birşey sormamışlar. Evleneceksin başka yolu yok değip kızı susturmuslardi. Tam karşımda duran Maral'ı bir alıcı gözüyle süzmek isterken anamın sesini duydum halamı yanına çığırıyordu. Halam yanına gelince dikkatle onları dinledim. “ha şu güzelliğe bak ya bak hele bak benim gelinim olduğunu nasılda belli ediyor.”dedigi an şok oldum. Çünkü kız resmen çarşaf giyiyordu. Sadece gözleri görünüyordu anam neyi kastediyorsun. Sonra dinlemeye devam ettim. “çığırda gelsin yamacıma. Gelişinde endam görsünler gelinimin”halam koşar adım giderken anam bana işaret etti. “gel oğul gelde bak sizi artıkın Bi danıştıram”dedi anama onaylayarak başımı salladım ve yanına gidip oturdum. “söyle ağa gibi oturda herkes haddini hududunu bilsin”dedi. Ayak ayak üstüne attım. Kollarımı sandalyede iki yana açtım kaba dayı gibi göründüğüme emindim şu anda. Maral yanımıza geldiginde başı öne eğik ilk anamın elini öptü. Sonra bana geldi ne olduğunu anlamadım anam dönüp “uzat elini ses etme öpecek sen ağasısın onun”dedi.Elimi uzattım öptüğünü hissetmemiştim bile. Başına koyarken sanki korkudan mıdır heyecandanmı bilmem titriyor gibisi. Sessizce elimi annina koyarken kulağına eğilip “niye titriyorsun,korkma bu geceyle birlikte evlenmemize tam iki ay yirmi besgun beş saat var.”dedim. Dedim alaycı bir sesle. Hiç birsey demeden gelip yanıma oturdu. Onlar annemle konuşurken Bi anda ona bakma isteği uyandı sanki içimde. Merak, merak ediyordum yüzünü görmek istiyorum. Annem bizi tanıştırıcaktı sözde ama birkez bile bana birşey demediler. Öylece sıkılmış otururken Bi anda anam “eh haydi siz ikiniz biraz Bi dolaşın evin oralarda”dedi sadece yüzüne baktım anlamaya çalışırken. Maral ayağı kalktı ve beni bekledi. Bende ayağı kalktım bunu neden yaptığımız hakkında hiçbir fikrim yoktu ama içimden bir ses bana birşey vericektir olduğunu söylüyordu. O sıra biz giderken Maral'ı annesi bize bzkti ve gülerek başını salladı Maral'a doğru. Biz yürüye yürüye evin arka bahçesine gelmiştik ki Maral Bi anda durdu. Bana arkasını döndü ve beklemeye başladı. Ne yapicagimi bilmiyordum zaten umurumda da değildi. Bu kızla evlenmeyi istemiyordum benim sürekli İstanbul'a gittiğimi herkes biliyordu ben arda çok mutlu bir hayat geçiriyordum ama Bi gün evkenicegimi de biliyordum. Ben ne yapicagimi bilmeyerek beklemeye devam ederken Maral önünü döndü ve geldiğimiz yöne doğru yürümeye başladı. Bense yine hiçbirşey anlamamıştım. Bende peşinden döndüğümde Ali yanıma gelip “noldu abi kızı beyendinmi nası biri diye sormam yasakta en azından güzelmiş onu de bari”dedi yüzüne bakıp “nası görüyüm yüzünü kapalıya oğlum ne diyon’’dedim bana bakıp güldü ve “oğlum yoksa sen kızın çarşafını indirmedinmi(?)”dedi şok içinde ona baktım ve “indircekmiydil yoksa”dediğimde ali yine Bi ufak kahkaha attı ve evet der gibi başını salladı ve “olum işte şimdi yandın kız şimdi gidim soylicektin ananda seni Bi güzel haslicek”dedi kahkahalar ardından. Bende kız kesin söyler diye anamın beni çağırmasını beklerken düğün bitti ama anam beni çağırmadı………….